Ik als ik niet thuis is

mensen doen schitteren

2011-11-08T18:44:00.001+01:00

In het 6^de leerjaar basisonderwijs stond ik voor een grote keuze. Ik moest naar de ‘grote mensen school’, anderen noemen het het secundair onderwijs. Iedereen om me heen vroeg me welke studierichting ik zou volgen, naar welke school ik zou gaan, of ik het verschil kende tussen ASO, TSO en BSO.

Ik had eerlijk gezegd weinig interesse in de verschillende keuzes, zolang ik maar niet te veel moest studeren. Het CLB gaf aan dat ik het ASO- niveau gemakkelijk aankon, maar iedereen zei dat ASO voor ‘strevers’ was, dus geen ASO voor mij. Zonder enig idee te hebben van wat ik later wilde worden, ben ik mij gaan inschrijven in een school. De richting zou Handel worden : dat was geen ASO en naar mijn gevoel ook niet echt TSO.

Na 2 jaar Handel volgen was mijn interesse enorm geslonken. Ik vond deze richting dan ook saai en niet bij me passen. Ondanks mijn goede prestaties koos ik voor STW. Niet zo goed wetend of deze richting me zou liggen, begon ik aan de 2^de graad. Het beviel me. Een resultaat van het watervalsysteem kun je het niet echt noemen, omdat ik bewust heb gekozen voor een andere studierichting en dit niet gebeurde omwille van mijn resultaten.

In de laatste graad werd ons herhaaldelijk gevraagd wat we wilden verder studeren. Ik haalde telkens mijn schouders op. Misschien wel leerkracht of opvoeder of dan toch weer verpleegkunde; ik had geen idee.

Daarom ben ik niet meteen een grote voorstander van het huidige onderwijssysteem. Het is een goed systeem voor leerlingen die al vanaf hun 12 jaar weten wat ze willen studeren en worden, maar zo zijn er niet erg veel. Voor leerlingen zoals mezelf, die nog geen idee hebben wat ze willen studeren, wat hun sterkten en zwakten zijn, waar hun interesses liggen, pleit ik voor de hervormingen.

Door de grote differentiatie in vakken en de verscheidenheid in leerlingen, zouden deze leerlingen nieuwsgierig gemaakt worden voor items waar ze nog nooit eerder kennis mee gemaakt hebben. Dit kan gaan om verschillende meningen, vakken die ze anders nooit zouden kiezen omdat ze niet weten wat ze inhouden, samenwerken met vele verschillende niveaus, anders durven staan tegenover leerstoornissen, technische vakken, talen, … Zo krijgen ze een ruimere blik en meer kansen om zich te ontwikkelen op verschillende vlakken. Ze krijgen de kans om nieuwe talenten te ontdekken, om zichzelf te laten schitteren.

Het klinkt in theorie allemaal heel mooi maar ik hoop dan ook dat we het in de praktijk zullen kunnen realiseren. Want dit systeem wordt voor leerkrachten een enorme uitdaging. Je staat voor een klas met zowel ‘sterkere’ als ‘zwakkere’ leerlingen. Beide groepen hebben hun vragen, beide groepen eisen de aandacht op van de leerkracht. Je moet als leerkracht de ’sterkere’ leerlingen genoeg uitdagingen kunnen aanbieden, zodat ze gemotiveerd blijven naar school gaan, maar je moet ook kansen creëren voor leerlingen die meer tijd nodig hebben om bepaalde leerstof te verwerken.

Ik begrijp de terughoudendheid van vele leerkrachten. Vaak hoor je van hen dat het niveau van de school zal dalen omdat de zwakkere leerlingen de sterkere zullen onthouden van uitdagingen. Toch denk ik dat dit niet per se hoeft. Het is aan het schoolteam om dit punt positief te gaan gebruiken. Laat bijvoorbeeld de ‘sterkere’ leerlingen de ‘zwakkere’ leerlingen helpen. Organiseer in je les momenten waarop de leerlingen die alles snappen uitbreidingsoefeningen kunnen maken terwijl de leerlingen die de leerstof nog niet begrepen hebben een moment krijgen om extra uitleg te ontvangen.

Ook niet alle leerlingen zijn even enthousiast over de hervormingen. Sommigen vinden dat ze zelf moeten kunnen beslissen waar hun interesse ligt en wat ze aankunnen van niveau. Leerlingen die graag een praktische richting willen studeren, zullen zich misschien niet altijd goed voelen bij de vele theoretische vakken en leerlingen die graag theoretisch bezig zijn, zullen misschien niet allemaal happig zijn om praktijkvakken te volgen.

Ik kan me zeker ook vinden in de mening van de leerlingen. Toch denk ik dat een groot aantal leerlingen op 12-jarige leeftijd nog niet kunnen beslissen wat ze willen studeren en welke richting hen het meeste ligt. Door de hervormingen krijgen ze de kans om naast de algemene vakken enkele vakken ‘uit te proberen’.

Ik hoop dat leerlingen, leerkrachten en ouders meer respect zullen krijgen voor elkaar en er minder zal gepraat worden over de ‘slimme’ en de ‘domme’ leerlingen. Ik hoop dat iedereen gaat beseffen dat een dokter met een waterlek in zijn praktijk niets is zonder loodgieter. Het is niet omdat je ‘maar’ een beroepsopleiding hebt gevolgd dat je dom bent of die opleiding ‘minder’ of ‘lager’ is. Iedereen heeft andere zaken waar hij/zij goed in is en die hij/zij interessant vindt. Sommige leerlingen moeten dit nog ontdekken daarom is differentiatie een goed idee. Door te differentiëren krijgen leerlingen meer de kans zichzelf te ontwikkelen op verschillende vlakken.

Ik blijf wel denken dat er nog gesleuteld moet worden aan de hervorming. Voor leerlingen die al heel zeker weten wat ze willen studeren, is de 1^ste graad in dit geval voornamelijk twee jaar extra basisschool. Deze leerlingen weten misschien al heel lang wat ze willen en zijn net erg blij dat ze eindelijk in een concretere en specifiekere richting terecht komen. Als ze daar nog twee jaar langer om moeten wachten, kan dit in schoolmoeheid resulteren .

Ook wordt het een uitdaging om er als leerkracht voor te zorgen dat de ‘zwakkere’ leerling niet opnieuw moet opbotsen tegen de ‘sterkeren’. In de lagere school merk je al heel vaak grote verschillen en gebeurt het regelmatig dat de ‘zwakkere’ leerling zich minderwaardig voelt. Dit gevoel zal moeten voorkomen worden, want door alle leerlingen samen te zetten kun je als leerling opnieuw het gevoel hebben te moeten opbotsen tegen de ‘betere’ leerling.

Maar ik vind het een systeem dat zeker, mits enige aanpassingen en een correcte uitvoering, verbetering zal brengen wat betreft de leercapaciteiten van de leerlingen.

oja, Celia is thuis! :)

2010-06-16T16:22:00.001+02:00

Celia op de foto! :)

2010-05-25T15:19:00.000+02:00

Enkele foto's van Celia als scrubbing nurse! :)

Ons weekendje naar Lake Bunyonyi! Zaalig mooi en heerlijk weertje! :)

Douche met view! :)

De Belgische tafel! Inclusief de leuke Belgische meiden die we leerden kennen... :)

The boattrip van ons leven! :) hehe! :)

Celia helpt de chirurg als 'scrubbing nurse'...

2010-05-24T23:00:00.000+02:00

Wat een week zeg! Fieuhoewww… eentje om U tegen te zeggen! Maandag was een saaie eerste dag, maar vanaf dinsdag was het andere boterham!

Er was speciaal voor 3 dagen een plastische chirurg afgekomen vanuit kampala. Af en toe doen ze hier een ‘camp’ waar iedereen gratis kan behandeld worden. Deze week was het de week van de plastische operaties! :) Bij ons verwacht je dan face-lifts, borstverkleining, neuscorrecties,… hier is het, wel laten we het eerlijk zeggen, een klein beetje VEEL anders!

Ik ga niet te uitgebreid vertellen over de zaken die ik onder het mes heb zien passeren, maar om een klein idee te geven, ik ruik de geur nog altijd van bepaalde kankergezwellen die groter waren dan mijn papa’s vuist, die zelf groter waren dan 2 vuisten samen! Echt… ongelofelijk! Maar ik ging daar niet over afwijken, zelf ik verstond bepaalde zaken niet die geopereerd werden, laat staan dat ik het dan moet expliceren aan leken… :p

Ondanks de revue die moest passeren had ik een geweldige week! Ik werd gekroond tot de chirurg (wat overegens een Engelsman was die in Kampala zijn huisje en tuintje en ziekenhuisjen heeft!) zijn persoonlijke ‘scrubbing nurse’. Dat houdt in dat ik hem bij alle operaties assisteer door zijn instrumenten aan te geven en ja,…. te assisteren bij alle handelingen njé! :)
Da was nu es een uitdaging… ikke, zero kennis van alle instrumenten op de tafel, nog nooit operaties bijgewoond, laat staan geassisteerd. Maar geen getreuzel, twas beslist! Eerste operatie en actie!

Wel heel eerlijk… ik ben verschoten van mezelf! Nooit had ik gedacht alles zo snel fits te hebben! De eerste dag ging heel vlot vooruit met heel wat Engelse humor, verschrikkelijke geurtjes en de meeste weerzinwekkende taferelen…

De woensdag was opnieuw een dagje als ‘scrubbing nurse’. Toen ik later Dr. Kirsty en Dr. Collin tegenkwam (een super vriendelijk en lief koppel uit Scotland, die nu op pediatrie en neo staan…) waren ze vol lof over mij! Ze wisten me te vertellen dat Dr. Hodges ( de chirurg) me waarschijnlijk 1 van de beste scrubbing nurses vond waar hij ooit mee gewerkt heeft! Als dat geen mooie bemoediging is… Celia sprong op en neer van vreugde en contentement! Eindelijk in lange tijd nog es een positief duwtje in mijn rug ivm met mijn stages… :p Dat zette me natuurlijk alleen maar aan tot beter presteren! Haha!

Woensdag en donderdag waren beide nog harde dagen werken, maar oooh, echt een geweldige week!!
Donderdag hadden we tegen 3u al gedaan met een laatste gruwelijke operatie en stelde Dr. Hodges voor om te gaan wandelen. Ik met 2 medische studenten, Dr. Hodges en zijn persoonlijke ‘theatrenurse’ (die overigens een super lieve, geweldige vrouw was, die mij met alle geduld mijn taken onder de knie deed krijgen!) In zijn landrover… voor de eerste maal in een 4 x4 voor mij! Een ervaring apart! Amai nie… laten we zeggen dat de wegen hier niet zoals in België zijn… :p Maarrrr, daar dient een 4x4 toch voor! :)
Uiteindelijk uitgestapt en beginnen wandelen! Prachtiggg! Wat een vieww zeg! Geweldigggg!
Onderweg ook leuke praat had met Dr. Hodges. Hij is christen, altijd leuk om gewoon es over christelijke dit en datjes te converseren! Gewoon… iemand op dezelfde golflengte…

Vrijdagmorgend… ons gepland weekendje naar Lake Bunyonyi! Ewel ewel… 7uren in een auto met net iets te weinig vering op verschrikkelijke aardewegen, geloof me, je voelt het niet alleen aan je kont, maar aan alle vezels in je lichaam! Twas gewoon ook stoem omdat ons verteld werd dat het 4uurtjes rijden was… niet dus! :s Maar pas op… we leven nog!
Ons hotel bevond zich op een eiland, dus wij met de kano ernaartoe… waren ze ons wel even vergeten te zeggen dat het 45 minuten kanoën is op een goed tempo! Hahaha… volgende keer nemen we toch de motorboot! :) (leegaarden gelijk we zijn! :p)
Twas echt super gezelligg! Maar echt super!! :) lekker geluierd op ons dok, met af en toe een plonsje in het verfrissend meer! Hmmmmm!
Om ons weekend helemaal top te maken komen we nog 3 Belgische studenten tegen! Dat gaf het weekend toch een extra tintje!
Super leuk kunnen kletsen en verhalen uitwisselen en gewoon… zo leuk Belgisch! :)

Kmoet zeggenn… 1 groot nadeel… overal spinnen! En vooral in de donkere wc…. Ik heb een eigen wc gemaakt, want euuhm… hoe moeten we het voorzichtig verwoorden?? IK GA DIE WC NIET BINNEN ALS ER SPINNEN ZITTEN!! Maar jah… de eerste avond kon ik mijn plasje nog inhouden, maar da kon nie blijven duren hé de volle 3 dagen… :s Karen was slachtoffer en mocht telkens voorgaan om de spinnen te zoeken… kmoet zeggen, ik ben nooit liefhebber van spinnen geweest, maar het begint hier echt uit te draaien op een heuse fobie! :s Niet leuk!! Zo erg zelf dat ik er ‘ s nachts ferme nachtmerries over heb! (leuk detail: ik droom in het Engels! :p) Maar swat… dat is iets waar ik toch ga moeten mee afrekenen, maar da zal voor in België zijn si! :)

Oooooh…nog 2 weekjes en ik ben thuis!!! Klinkt zo heerlijk! Ik verlang nu echt naar huisje, tuintje, familie en vriendje! Ook het lekkere eten, slapen in goed bedjen en gewoon boodschappen doen in de colruyt staan op het verlanglijstje! :p

Volgende 2 weken worden nog drukke weken volgepropt met schoolwerk en leuke uitstapjesss, waaronder mss rafting op de nile!! (maar dat is helemaal nog niet zeker, daar een groot deel van de groep wat mietjes zijn en niet in zijn voor zo’n geweldig eenmalig avontuur! Maar leven in groep heeft zo zijn consequenties… :s)
Swattt…. Ik ga een tukkie placeren! :)

Dikke knuffel, een warme groet en wat lekkere Ugandese pineapple! :)

Masika ( betekent hier eerstgeboren meisje) Celia

Celia en haar uitstapje naar kingfischer lodge…

2010-05-17T22:34:00.001+02:00

Jawel… mijn laatste week neo zit erop…En wat voor een laatste week… nooit meer! We hadden gehoopt op een rustige week… maar niets was minder waar.

Maandag begon het al in de morgen… een heel chaotische dokterstoer. We hadden 3 nieuwelingen die opt zelfde moment binnen kwamen vallen… Alle 3 hadden ze behoorlijk nood aan zorg. De dokter gaf ons niet echt structuur en zo was het een beetje hier en daar wat werk doen. Sari en ik hadden beide geen goed gevoel over de voormiddag, want we hadden helemaal geen overzicht…. In de middag werd het alleen maar erger door een niet succesvolle reanimatie van een klein baby’tje… :s Pfff, tis echt niet leuk! Na de middag veranderde hij van niet goed naar heel slecht! Wij als zorgdragende verpleegkundigen direct al onze kennis naar boven gehaald, en begonnen met aspireren…twas bloed… :s Onmiddellijk de dokter opgebeld en zij kwam doodleuk binnen, aja… ik dacht al dat dit het probleem was… ik kon haar schieten! Waarom had ze ons dat niet eventjes eerder vermeld… hadden we er misschien nog iets aan kunnen doen voor het te laat was.

De dokter is een duitse medische student, die zichzelf al dokter noemt, maar het eigenlijk nog niet is. Ze is goed in haar werk, maar haar houding is echt irritant tot frustrerend! Ze wil alles zelf doen, heeft geen 2^de opinie nodig van een andere dokter en weet alles beter… niet zo aangenaam dus om mee samen te werken… Dat maakt het natuurlijk allemaal nog net ietsje minder aanvaardbaar.

Dinsdag, onze dag begon zoals de vorige geëindigd was. Opnieuw een reanimatie en opnieuw niet succesvol. :s

Alle baby’tjes die hier geboren worden met zuurstoftekort bij de geboorte hebben nihil kans om te overleven… tot nu toe heb ik er nog geen enkel weten te overleven… grumbel!

Voor de rest was dinsdag een rustige dag… tot woensdag…. Een dag die ik jammergenoeg nooit ga vergeten…

We begonnen met de patiëntjes te wegen en temperaturen te nemen, dat was rond 9u. De 2 kleintjes in de incubator zagen er niet zo goed uit. Een nieuwtje van deze morgen en eentje die gisteren toegekomen was. We hielden ze nauwgezet in de gaten, met het materiaal die we voor handen hadden… af en toe eens aan de monitor enzo, en elk half uur de temperatuur, want ze hadden beiden hypothermie.

Rond 11u was de dokter nog altijd niet gekomen om te toeren, dus wisten we nog niet wat er precies aan de hand was met onze kleintjes. Maar alles was nog relatief goed.

Om 11u30 ga ik nog eens de incubators langs en meet ik de temperatuur bij het ene jongetje. Toen ik iets beter mijn kindje observeerde vond ik dat het er wel heel levensloos uitzag… ik kreeg een niet leuke rilling over mijn rug… ik vroeg Sari de dokter te gaan halen, want volgens mij was het kindje dood. Ik haalde het uit de couveuse en zag dat het overgegeven had… geen reactie! Geen hartslag, geen ademhaling… niets! Ik wist dat we te laat waren… toen de dokter kwam ( een andere, heel aangename europese dokter!) zei ze me wat ik dacht. Het kindje was gestorven in het halfuurtje dat we niet bij de couveuse waren… Ik kon mezelf wel iets aandoen… had ik maarrr!!!

We hebben het kindje ingebundeld en in de ‘sluice room’ gelegd. (daar worden alle kindjes die gestorven zijn gelegd, echt triestig!)De dokter ging verder met toeren op pediatrie en ik ging verder met het controleren van de temperatuur bij mijn patiëntjes.

Ik was nog geen patiëntje verder of ik mocht de dokter opnieuw erbij halen. Toen ik de temperatuur checkte had het nog steeds hypothermie, terwijl de incubator al een dik uur op 36 graden draaide. Ik kon nauwelijks een hartslag horen en ik zag het baby’tje niet ademen.

Ik haalde het baby’tje uit de couveuse en legde het op een open bedje. Toen ik haar aan de monitor koppelde had ze een heel lage zuurstofsaturatie. Nog steeds zag ik geen ademhaling. De ambubag erbij gehaald en beginnen balloneren. Toen een klein beetje later de dokter arriveerde hebben we nog gedaan wat we konden, maar er was al geen pupilreflex meer, wat wil zeggen dat de hersenen dood zijn en die dus ook geen sein meer kunnen geven om te ademen. Ik heb nog een uur gereanimeerd, maar het was tevergeefs… ik wordt er nog misselijk van!

Dan komen de ‘als- vragen’ naar boven... wat als ik dit had gedaan, wat als…. Maar dan zei Sari, als jij de temperatuur niet was gaan checken, hadden ze het waarschijnlijk pas opgemerkt tijdens de dokterstoer… maar toch, ik voel me er nog altijd niet goed bij! Ik had meer kunnen doen, ik had nog beter kunnen observeren, ik had de dokter eerder moeten roepen om naar onze patiëntjes te kijken,… maar daar is het allemaal te laat voor… Maar ik zal dit ook wel weer verwerken! :s Het begint een lang lijstje te worden…

Donderdag gelukkig een dagje zonder dode baby’tjes net als vrijdag.

Donderdag hadden we best wel wat fun met de patiëntjes die fototherapie nodig hadden… twaren er 3, en dan hebben we ze er maar met z’n 3en ondergelegd! Hihi! En gekke brilletjes getekend, zodat we nog zouden weten welk patiëntje in welk bedje hoort.… :p

Vrijdagmiddag hadden we een middagje vrij en Karen en ik hebben er van genoten! We zijn op de bodaboda naar kasese geweest, gewoon eruit! Ha! Zaaalig zo op de boda boda (en STOER!)! Hihi! :)

Karen is vanaf nu weer dik inorde met haar paspoort! Hihi! :)

Ojaaaa… vrijdag valiesjen pakken om op weekend te vertrekken!!! Jaaaaaaaaa!!! Karen en mezelf, een weekendje op hotel! Hmmmm, was zoooo zaliggg! Echt, een mens heeft weer hele nieuwe energie si!

Zaterdagmorgen zijn we vertrokken, opnieuw met de boda boda en dan op de link bus (soort lijn… maar dan op z’n Afrikaanss… :p) en dan via super vriendelijke taxi naar ons lodge! Hmmmm, op en top toerist zeg! Zo’n mooi huisjen met een amazing view! Echt… WOOOWW!

Zaterdag zelf was het wel regenachtig, maar dat deed niets van ons vakantiegevoel af! We hebben heerlijk geluncht en filmpje gezien en een nieuwe vriend gemaakt! :p Deze keer ist geen beest, maar een Amerikaan! Hihi! :)

Hij is al 7 maand aant reizen door Afrika… in een tent! :o Wij… zooott! Helemaal op z’n eentje! Leuk babbeltje mee geslaan. Terug op onze kamer was het effe super grappig. Karen had dezelfde gedachten als ik. Wij hadden namelijk een triple room (= voor 3 mensen!) maar we waren maar met z’n 2tjes, dusss…. Je voelt ons al afkomen… hebben we hem maar uitgenodigd om van het lege bed gebruik te maken. We wilden het allebei voorstellen, maar hadden eerst zoiets van… mss beter eerst overleggen met de ander… hihi!

Die avond… ojaaaa, voor het eerst in maanden, kunnen genieten van een WARME douche! HEEERrrlijk! Hmmmmmmmm…. Ik kon er wel uren onder blijven staan! :)

Ondertussen waren er nog 3 medische studenten toegekomen die bij ons in het clayhouse verblijven. Zij hadden ook een weekendje weg geboekt. Dus samen op restaurant! Hihi! :p

De volgende morgen een jammie ontbijt en een hele voormiddag + middag zon! Met de nodige gevolgen nadien hé… knallie rood! Hihi! Majaaa… twas zo genieten, zo toeristisch zo! Bij zwembad, lekker drankje, lekker hapje en zon! Hmmmm! :p

Tegen de avond moesten we jammergenoeg alweer richting kagando… :s maar niet getreurd, volgend weekend hebben we opnieuw een leuk weekendje gepland! :p Yessss!

Deze week start ik op theatre (operatiekwartier)… benieuwd wat dat zal worden…

Het aftellen is trouwens zwaaarrr begonnen… nog 23 daagjes… waarvan nog 11 werken! Tzal zo voorbij zijn!

Lieve warme groetjessss

Xxx

eerst een fototjen, dan een verklaringkjen...

2010-05-16T20:29:00.000+02:00

Leuke fototjes van mijn laatste weekje neo...

Fototherapie op neo... we hadden een klein beetje fun! :)

Wastjen ophangen...

Op de boda boda... GEWELDIGG!!

Zie es wat een nice viewken!

Ons valiesjen... klaar om op vakantie te vertrekken... spannenddd!

Onze slaapsuite... :p

JAmmie juicee!

Heerlijke spaghetti! En... de servette als voorzorg, maarrrrr, ik heb flink gegeten zonder enige spetter saus op mijn tenuken! :)

Geweldig toch!!! Hmmmmm!!

Toerist ten top!

Woepsss... te lang in de zon... hehe! :)

De mooiste regenboog ooit!!!

na vele foto's op facebook lukt het me eindelijk om weer wat foto's op mijn blog te zetten! Enjoy!

2010-05-09T12:29:00.000+02:00

Een meisje met klompvoetjes.... ze is uiteindelijk dat meisje die gestikt is in haar eigen braaksel... :s

Het handje van een baby'tje met downsyndroom

Celia en Sari doen flink hun werk!

Sari is super blij dat ze IMS mocht maken... echt, een super karweitjen! :)

Zo'n knoddie... is net alsof hij aan het zonnebaden is... hihi! :) (had een RX nodig...)

Een zelf geimproviseerd mutsjen... :p Creatie van Celia! :) (was een truitje, maar met een stukje handschoen vlug omgetoverd tot mutsjen! :p)

Ons huisdiertjen alias mijn vriend Charlie! :D

Een klein beeld van hoe hectisch pediatrie erbij ligt... ergens een wit stipje op een bed = karen! :)

We introduceerden een what to do list op neo! Efficient! :p

Een knoddie schoon slaperken met een veels te groot truitjen aan! :p

Gezellig babbeltje slaan op de neo! :p

Een allerschattigste knoddie op de trouw...

De bruidstaart...

Ons jammie bordje eten... :s

Jawel... het geitenoorrr!!! Brrrr! :s

Ikke in mijn Afrikaans kleedjen en vlechtjessss... :p

Thema: ROZE! hehe! :)

Tot in de details toe... :p

De gekke brommerssss...

Het welkomscomité!

De knoddies en het trouwkoppel!

De stoet ROZE bruidsmeisjesss! :p

hehe.... beetje moeite met het knippen... :p

prachtiggg!

Het certificaat... tis officieel!

De trouwauto! :p helegans ingepakt! :)

Celia en haar nieuwe vriendje Charlie...

2010-05-09T11:41:00.001+02:00

Goeiemorgend met z’n allen! Binnen een maandje zit ik alweer in het Belgenlandje… man man man… wat gaat dit allemaal veels te vlug zo! Alleja…. Langs de ene kant gaat het te rap, maar wat zal ik blij zijn als ik terug thuis zal zijn… hmmm… toch wel een groot gemis hier!

Mijn 3^de weekje neo…

Deze week stond ik met Sari, Karen heeft zich verplaatst naar de pediatrie! ( waar het ongelooooooflijk hectisch iss!! 120 kinnekess :s)

Wij hadden een heel rustige week eigenlijk! Jammer genoeg wel 2 kindjes verloren, maar telkens wanneer wij geen shift hadden. Het ene jongentje was er effectief heel slecht aan toe, dan kun je dit nog wel een beetje plaatsen. Het meisje die de dag erna gestorven is, is gestikt in haar overgeefsel… Dat is zo zo zooooo verschrikkelijk! Was er maar iemand geweest die wat kon observeren… de mama was even naar buiten om te eten en er is maar 1 verpleegkundige voor alle zieke kindjes, dus onvoldoende om alle kindjes goed te observeren. Pfff! Niet leuk!!! Dat is om gefrustreerd van te worden… :s This is Africa! :s

Oja… op neo hebben we een huisdiertjen! Charlie! :) Een soort hagedisachtig beestjen… geweldig! Iedere dag opnieuw zit ie ofwel op bed, of bij de medicatiekast, of onder de incubators… hihi! Leuk toch zo’n trouwe vriend! :) Hij waakt over de neonaatjes… :p

Omdat mijn vlechtjes het de vorige keer maar 5 dagen hebben uitgehouden (en ik daarna wel met een vettige kop heb rondgelopen voor een week lang), en omdat ik nog vals haar over had, heb ik mezelf nog es geforceerd om 6uur stil te zitten en mezelf te laten pijnigen!! Maar bij deze heb ik nu wel weer een gevlecht hoofd! :p

Gisteren, zaterdag, waren we uitgenodigd op een trouw! Wij ons mooi opgemaakt en zoals het hoort een uur na afgesproken tijd aangekomen! :) Wat dus nog 4 uren te vroeg was! :p Typisch nje! :p

We zaten dus onder een partytent te wachten tot het bruidspaar zou komen. De bruidegom had ons gevraagd een liedje te brengen, dus wij hadden met z’n 4en iets voorbereidt, flinke Belgen als we zijn!, maar na een uur wachten waren Sari en Lien het moe en hadden ze reuze honger en hebben ze het aangezet… :s Niet zo leuk voor ons natuurlijk want zo moesten Karen en ik maar ons plan trekken met onze act… :s Rond 4uur kregen we uiteindelijk ons middagmaal… wel nog steeds geen bruidspaar te bekennen… Raarr! Waren we feestje aant vieren, maar zonder de eregasten…

Ik kreeg op mijn bord; matoké, bonen, paarse pindakaassaus, rijst, geit, een ei EN een geitenoor!! JIk, ma JIK, hoe goor is da niet!!! :s Brrrr… ik ril er nog van! En da stonk… jikkeba! :) Maar tot daar, flink op z’n Afrikaans met de handjes gegeten en het oortje links laten liggen! :) Tegen 4u zijn we naar boven geweest om het bruidspaar op te wachten! Bijna zouden ze aankomen….we hebben daar nog een uur staan trappelen van ongeduld… we wilden de bruid echt graag zien!

Plots… helemaal uit het niets kwamen er toeterende zotrijdende brommers af met daarachter een stoet van auto’s! Geweldiggg!:p Twas prachtig om te zien! Na 20 minuten wachten stapten ze eindelijk uit de auto en kregen we waar we op hadden gewacht! :p Een bombastisch jurk en een lange stoet met allemaal bruidsmeisjes int roze! :) GEWELDIGGG!! Ooohh… zijn wij blij dat we zo lang gebleven zijn! :)

We zijn ons gaan verontschuldigen dat we onze act jammer genoeg niet konden doen, want met 2 was da nie echt mogelijk nie meer…. We hadden de liedjes I will follow Him en oh happy day ietsiepietsie aangepast naar she will follow him… we hadden de deuntjes ervoor en gingen voor hen zingen… maar met 2 zou da op niet te veel trekken… we vonden het echt jammer! We hadden er ongelooflijk veel zin in…. En het ergste was dat het zoveel keer aangekondigd was geweest dat we iets gingen brengen en dan lopen er 2 weg…. Echt onleuk!!!! Kvoelde me mega schuldig!!! Ma we gaan Justus en Rose (het bruidspaar) nog es persoonlijk contacteren om ons te verontschuldigen!

Na de stoet zijn we terug richting huis gegaan… we waren mega moe van al dat wachten… hmmmm, we missen altijd het leuke! Altijd zijn we veel te vroeg waardoor we veel te lang moeten wachten en dan zijn we het beu tegen dat het leuke feest moeten beginnen. We gaan het ook nooit leren hé… :p

Vandaag is een dagje thuis om wat te werken voor school… again! We zijn ook nooooit klaar! :s Maar tot daarr… ons jaar zit er bijna op! Oefff! Kga zo blij zijn alst vakantie is! Nog een laatste grote effort doen zodat we er in 1 klap door zijn!!

Mja… dit was maar weer es een weekje uit Celia haar Afrikaans leventje!!!

Ik mis iedereen een beetje veel, maar ik blijf wel genieten van Uganda!! Volgend weekend gaan Karen en ik een weekendje weg op hotel… gewoon voor er es helemaal uit te zijn, want we hebben ons hier bijna een maand opgesloten en soms kan het een mens echt teveel worden hé! Soms moet je een keertje vluchten naar een ander oord… :p

Lieve warme groet!

Celia

Celia samen met Karen op uitstap naar de neo...

2010-04-30T23:40:00.000+02:00

Wabutsjiré, Wasibiré,

Yerowahé??? Neboholoo!! Wansinga yo! ( even vertaling voor de lukonzo leken onder ons... goeimorgen, goeiemiddag, Hoe gaat het? Alles gaat goed!! Dankje wel!)

Mijn 2^de weekje neo… laten we starten bij maandag… of wacht… zondag was ook nog wel een interessante dag… werken voor school!! :p Maar eerlijk… twas geen leuke zondag! Ik was even vergeten dat ik pissig werd als ik geen deftig eten voor mijn neusje voorgeschoteld krijg… ewel… vant weekend wast van dadde! Echt… heel de week wast al niet te vet en dan denk je… weekend, lekker food… manee! Spaghettislierten met bonen PUNT. Als avondeten, matoké met bonen PUNT. Zelfs geen ketchup… GEWELDIGGGg! Een mens zou voor minder gefrustreerd zijn toch… Ma swatt… de dag nog afgesloten met een leuk serietjen en een mens kan er weer tegenaan… :p

Maandag… ha,… een zeer drukke (zegt dit op heel ironische toon!)dag. Zo druk zelf dat ik de maagsonden ben beginnen sorteren en alle andere kasten heb uitgekuist… hehe… wat gespeeld met de knoddies die het goed deden en vooral gelachen met ons Karentje! :) Toch wel leuk zo met haar op dienst! :p

Dinsdag waren we voorzien van een dagje weinig werk, dus hadden we ons hele kantoorinrichting mee! Printer wel thuis gelaten… :) We deden natuuuurlijk flink ons werkjen, maar als we dan niets te doen hadden, sprongen we achter onzen computer om hard te werken voor ons project! En ja hooorr… Celia heeft veel verwezenlijkt! :)

Ik heb bijvoorbeeld een observatieblad opgemaakt om te introdeceren op de ward… want tja… zoietskes leek ons wel essentieel zo… ma swat… da was even geheel terzijde om te laten merken dat ik echt wel flink heb gewerkt! :)

In de namiddag waren we uitgenodigd op het feestjen van de laatste jaars… ma geweldiggg! Echt… alle meisjes hadden de meest bombastische galajurken ooooit aan! Zoiets da wij zouden aan doen voor de 50 dagen of verkleedpartijtjes… echt… lachen! Ma swat… we waren daar omdat ze hun afstuderen vierden, maar eigenlijk feitelijk beginnen ze volgende week aan hun eindexamens… logisch?? NEE! Afrika… JA! :)

Oja… nog een leukje… de Engelse studenten hebben een geit gekocht om woensdag op te eten bij het afscheidsfeestjen! Mihihi! Ze kreeg de naam hope Amin! Gewoon hope vonden ze te zielig om te doden… Amin, daar hadden ze geen probleem mee! (voor de mensen zonder enige geschiedeniskennis van Uganda… Amin was een president van Uganda en regeerde van 1971 tot 1979 die verantwoordelijk is voor meer als 300.000 moorden op afschuwelijke manier)

Het arme beestje werd het hoofdjen doorgesneden en met de 2 pootjes de lucht in gehangen! Hihi! :p

Woensdag… een ander rustig dagje… maar toch al ietsie pietsie drukker… maar toch weer niet voldoende om ons de volle 8u aan het werk te houden… gelukkig weten we ons altijd bezig te houden hé… bezige bijtjes als we zijn!

Leuke beestjes ontdekt op neo en op noodgenerator gedraaid, want moh, de power was nog maar eens off! Hehe! :p Zoow typischg nje! Gelukkig heeft de neo zo zijn eigen noodgenerator… als er daar een paar babytjes zuurstof nodig hebben en er is geen elektriciteit… dan morgen Karen en ik beginnen zweten en eventueel wat extra zuurstof balloneren… maar vooral hopen dat die elektriciteit heel vlug weer in gang schiet!

Maar woensdag… pas de panic! :p Oefff!

Het afscheidsfeestje… amai! Daar valt veel over te vertellen! Hihi! :p

Geit op een stokje, tis es iets anders hé… kmoet wel zeggen, twas voornamelijk al de smaak eruit sabbelen en dan stuk overbleven vlees weer uitspuwen… echt onscheurbaar, zelfs voor mij onverwoestbare tandjesss! Hehe!

Later die avond kwamen er wat Afrikaantjes bij zitten! Onder andere Bernard! Da is een kerel waar ik mee op pediatrie stond 4 weken lang. Tduurde nie lang of twas van dadde nje… gewoon op de man af hé… geen gene,… een huwelijksaanzoek! HA! :) Ie vroeg of ik nu echt nie hier zou willen blijven wonen en dat ie graag me mij zou willen trouwen. Mihihi! In ruil daarvoor kreeg ik 12 geiten, een koe en wat kippen! Mooie deal toch! Hehe! Kheb ma subtiel gezegd dat ik nog zo familie en een liefje thuis heb, ma geen genade hé! Blijven hopen! Dusss… kheb vanaf nu een noodplan moest het nu echt niets worden tussen Jannis en mij… :p

Kheb dan maar voorgesteld dat hij 1 van mijn zussen in ruil krijgt… hehe! :) Twas me een gezellige boel zegg! En hij niet allen hé… den andere pippo zou ook zo instemmen!

Oja… kheb je ook nog niet verteld over het aanbod die ik kreeg per sms! Hehe! De kerel die voor ons kookt stuurde me een week of 2 geleden een sms waarin hij vroeg hoe ik het zou vinden om een afrikaanse man te testen! :o ! Die Afrikanen ook hé… als je maar naar hen lacht… :)

Donderdag! Een superrr dagjen! Echt! Werk te doen, allemaal goeie kindjes, mama’s die lachen om je lukonzo met haar op en gewoon echt een leuke dag! Kwas heerlijk actief en we hadden veel fun!

De weekafsluiter was een andere boterham… :s Man man man! Niet voor herhaling vatbaar! Het begon al met de dokterstoer. Het baby’tje in de incubator had convulsies (epilepsie aanval/ stuiptrekkingen) en dalende saturatie. Het kwam er gelukkig weer bovenop… maar voor niet lang daarna weer helemaal te hervallen… :s

Zoals gewoonlijk was de verpleegkundige van dienst spoorloos verdwenen en stonden Karen en ik daar zo onbeholpen als iets bij het kindje. De dokter gaan halen, da was tegen 10u30 en vanaf dan tot 14u30 gereanimeerd! Theeft niet opgehouden! Eerst de dokterss en een beetje later zei de dokter, de limiet van medicatie geven hadden we bereikt, het enige wat we konden doen was simpelweg balloneren tot het baby’tje weer een goede saturatie deed. De dokter liet ons achter en het eerste probleem kwam al gauw. Het kindje deed ondanks al het balloneren nooit geen goede saturaties. :s Karen en mezelf wisselden de hele tijd af met balloneren, want da is me toch iets intensiefs! Om 12u30 ben ik beginnen met medicatie geven, want zoals ik al zei… aan de verpleegkundige van dienst hebben we niets. :s

Om 13u30 was ik weer aan de buurt en rond 14u15 had het kindje nog een saturatie van 7% ( normale waarde : 92%- 96%)Ook de hartslag was aan het zakken… we voelden dat we het kindje aan het verliezen waren… we belden de dokter want wij mogen helemaal geen beslissing nemen om te stoppen en het kindje te laten inslapen… We waren beide pomp af en ook het baby’tje was moe van het vechten. Voor heel even kregen we het kindje er weer bovenop, maar kort daarop zakte de saturatie weer met grote sprongen… we hebben dan alles neergelegd en het kindje rustig laten sterven… :s De dokter kwam en na 10 minuutjes mochten we het kindje inbundelen… :s Dit is zooo hard! Ik ben naast de oma gaan zitten en gehuild. Dit doet zo’n pijn… :s Maar we hebben alles gedaan wat we konden… Toch voelt het vreselijk! We zijn naar huisje gegaan en ons met een boek in de zon gelegd… pffff! Echt zwaaarrr zo’n dagje. Khad echt veel zin om te schreeuwen en te huilen… Dit is echt oneerlijk… maar kheb altijd geleerd dat de wereld nu eenmaal zo in elkaar zit… :s

Ja zegg… en zo zette we ons weekend in…

Maarrrr suprisee… een postpakketje van mijn liefje! Is het geen schatje! Ooh, geweldigg! Vol met heerlijke paaseitjes en zelf een lief briefje van de mama en papa! Hihi! Zo lief! Hmmmm…. Perfecte timing om zo’n zwaar dagje boven te komen!! Maandag gaan we heerlijke cake maken met vanillepudding om een volgend afscheidsfeestje te vieren. Lap zeg… iedereen verlaat ons… tijd voor nieuwe mensen dusss… :p Ma wel leuk zo… al die feestjess! Hihi! :p

Sow… ik ga morgen een dagje schoolwerk tegemoet en zondag gaan we genieten van een echte Afrikaanse zonsopgang! :)

Dikke zoewn en allerliefste groetjess vanuit Uganda!

xxx

Celia en haar energie

2010-04-25T12:36:00.000+02:00

Weeeeekennndd! Wihoooww! Altijd heerlijk om niet naar werkje te moeten… alhoewel… ik ga materniteit toch wel heel hard missen! Khad een superr weekjenn!

Zaterdagg… yesss… mijn haartjes worden gedaan! Leuke vlechtjesss! :p 6 -7 uurtjess heeft ze eraan gezeten… amai! Hihi! Twas best wel wennen… zo’n kaal gevoel! Hihi! :) ma wel leukjess… heerlijk Afrikaanss!!

Voor de rest die dag vooral gewerkt voor school… as ussual! :)

Zondag was een dagje Fort Portal met deliciousss pizza! Jammigg! We hebben ons ook op de souveniertjess gestort… leuk winkeltje, maar dan wel enig winkeltje… :s

In Fort Portal lieten we Karen achter… tkinneke moest naar Kampala voor haar pasport…ocharmm! Wij (Sari, Lien en ikke) gingen terug naar ons huisje, ondertussen al thuisje geworden.

Twas in de gietende regen te doen!! Levensgevaarlijkk! Echt… hihi… ma wel spannennd! En dat met een raam die niet meer toekon, dus dat ze maar een plastiek zak hebben over getrokken… haha! :) Ik hou van Afrika! :)

Sinds het weekend heb ik vreselijk veel last van nachtmerriesss… :s De vrijdag op zaterdag droomde ik dat er een spin in mijn bed zat en riep ik het uit… int engels en nederlands… :p Een spin, A spider… Karen natuurlijk wakker… Zij schijnen met haar zaklamp op mijn lichtelijk bevel… :p Plots wast gedaan…. Ie was weg… Ik weer ingetukt… :p

De nacht daarop droomde ik dat mijn bed op mij viel… Hahaha! Ma wel beangstigenddd! Ik kwam wakker en had mezelf tegen de muur gedrukt… geweldigg! :p Alle… op da moment net ietsje meer beangstigend, maar uiteindelijk wel grappig! Nuja… het weinige slapen en de nachtmerries zorgden wel voor een vermoeide en zeer emotionele Celia… Maandag was dan echt een dagje dat ik moest doorworstelen tot het late eind… :s En mijn roomie was er niet… :s

Maandag dan… een nieuwe start… en kwas er nog geen 2uurkes of ik stond er helemaal alleen… de verpleegkundige moest naar een vergadering ofzo en de Ugandese student wilde pauze… dusja… Celia alleen met 18 patiëntjess… vooral nie beginnen flippen!

Dinsdaggg was mijn dagje wel… hyperactieff!!! Yihaaaaa, Celia heeft haar herpakt, tot heel groot genoegen van de medeclayhouse bewonerss! :) Raar maar waar… ze vinden me geweldig en houden van mijn energiee en enthousiasme!! :)

Karen kwam die avond terug thuis en ooooh, wat was ik blij!! Toch raar om in slaap te vallen en wakker te worden zonder roomie…

Tot daarrr… woensdag was dan ook weer een leuk dagjen! Alle… nie veel speciaals op neo, maar we mochten smiddags meespelen met het bijbelverhaaltje op de pediatrie! Geweldiggg! Het was het verhaaltje van Jairus en zijn dochtertje… ik mocht James spelen… :p Haha… ik deed het uiteraard met alle overtuigingg! Ik gaf me heel… met het gevolg dat de hele massa toch wel moest lachen… :p Ik heb me zo geamuseerdd! Superrr! :p

We moesten die avond ook afscheid nemen van een duitse student… moet natuurlijk gevierd worden met cake en ander lekkers! :) Gezelliggg!

Donderdag niet veel speciaals en vrijdag opnieuw een gewoon dagje neo, maar wel met een spetterende inzet van het weekend!!! Oewjeaaah! Een schotse dansavond! GEWELDIGGGG! Da was echt nog es fun en heerlijk zwetenn! Karen was mijn danspartnerrr… en amai… ze doet het beter als de meeste mannen met wie ik ooit gedanst heb… zo’n goeie leider! Haha! :) Ocharme Niels… :p twas echt lachen geblazen met de afrikaantjess… hihi! Echt toppie! Hopelijk volgt er gauw nog zo’n avondjen! :p M’n beste danspasjes bovengehaald! Hihi! :)

Zaterdag… je raad het nooit… dagje werken voor school! Ma ha… heb je dan de intentie om es echt veel werk te doen voor school, valt den eletriek uit enja… geen power, geen laptop njé… :sEn je raadt noooit wat we zondag deden… werken voor school!!! :s Pfff, terwijl al de rest op uitstap is zitten wij vast hier… ma vandaag is het fantastisch mooi weertje dus strakkies ga ik mij buiten placeren en kleurtje creëren… :)

Een rustig weekje dusss, maar toch met veel fun en plezier en gelach en filmpjes zien! :p

Hmmmm… we zijn al halverwege zeg… niet veel daagjes meer te gaan en ik ben al weer terug in Belgiëlandje… nog 45 daagjess.... :p Het gaat toch wel rapjes hoor! :p

Lief zoentje en dikke knuffel plus heerlijk warme groetjess!

ps. het lukt me voor de moment niet om foto's up te loaden... jammergenoeg... hopelijk lukt het me gauw wel...

Celia en de kleine schattige pasgeboren wezentjess....

2010-04-16T18:34:00.001+02:00

Een weekendje af doet een mens toch goed!! Hmmmm… zaterdag een dagje werken voor school en dan zondag een dagje vrij! Met z’n 11en in een autotjen van 7 vertrokken we richting het kalinzu forest 3uurtjes rijden van ons huisjen. Haha… fun verzekerd net als blauwe plekken en builen op het hoofd! :p Na eerst wat mis te rijden, (mja… Ugandezen en wegkennis = nihil!) kwamen we aan bij het bos!

Prachtiggg! Echt…. Kvoelde me geheel in de jungle! Met aapjess, prachtig wondermooie vlindertjess, rupsen, vogelss en zaligg mooie natuur! Echt… zo genieten hé! Na een wandeling van 2uur op en af kwamen we uit op een fantastisch view van theeplantages.

We moesten natuurlijk ferm bekomen en hebben dan ook heerrlijkkkk gegetenn! Frietjess met steak! En lekkerr! Ma lekker!! :) Daarna nog een plonsjen in het zwembad en een mens is geheel opgekrikt! :p

Terug thuis kon ik me voorbereiden op een weekje materniteit! Wihoooww! Pediatrie is achter de rug… verloskwartier here I come!!! En het was me een weekje wel…

Mijn eerste dagje was een rustig dagje. Ik was helemaal enthousiast en zeker toen er een eerste bevalling op komst was… Ik helemaal wild!!! :p Ik had Lien gevraagd wat er moest gebeuren als het een minder goede bevalling ging worden en het kindje niet goed zou zijn… ze zei me dat ze dit nog niet had meegemaakt in de 5 weken dat ze al opt verloskwartier heeft gestaan… mja… het mocht niet wezen… toen het kindje geboren werd moest het gereanimeerd worden en was het actie allom! Met het kleine beetje materiaal moesten we creatief een leventje redden. Oefff…. Na een halfuurtje werd het kindje naar neo gebracht en daar wordt het nu nog altijd goed verzorgt! Het mag bijna naar huis… Fieeuwww!

Ik had ook post…. Een geweldigg groottss postpakketje van mijn oudjess! Jihaaaa! Al dat lekkers deel ik heel lief met mijn huisgenootjess en die zijn me zeer dankbaarr! :)

De dinsdag was het een hectische dag… 3 geboortes op het zelfde moment! Ik mocht meehelpen met de eerste bevalling samen met Lien en de leerkracht. Mijn eerste bevalling in Uganda! :) Ik mocht meehelpen door mijn handen op de handen van Lien te leggen. Later mocht ik de navelstreng afbinden en doorknippen! Ik genoot volop! Geweldigg! :p Toen werd Lien weg geroepen voor een 2^de bevalling en kreeg ik de verantwoordelijkheid om de kersverse moeder op te vangen… geen idee wat ik moest doen eigenlijk, maar ja… This is Africa hé, gezond verstand gebruiken en ik kom er ook!! Ik kon het wel aan… ik kon altijd terug vallen op een vroedkundige in mijn buurt. Later heb ik de zorg van het kindje op me genomen! Oooh… dit vond ik superr! Het babyjongetje was kerngezond! Net als de andere 2 kersverse babyjongetjess! Wat een morgen zeg! Maar oooohhh… dit is zoo superrr! Zo wil ik nog meerdere daagjesss!!

Woensdag was me een ander dagje… amai! Toegekomen op de afdeling was er een hoogzwangere vrouw in arbeid. Ik flink als assistent alles klaarleggen om een bevalling te leiden. Maar twas niet nodig, de vrouw moest namelijk naar het operatiekwartier om via keizersnee te bevallen. Ik heb niet veel kennis van zwangerschappen, maar ik weet wel dat je echt niet moet wachten met een keizersnee tot de vrouw volledig ontsloten is en al aan het persen is… Afrika hé! :s Terwijl Lien bezig was met de voorbereiding om de vrouw naar het operatiekwartier te brengen zag ik hoe een vroedkundige en dokter rond een kindje stonden…. Ik ging kijken en zag dat ze aan het ‘reanimeren’ waren… wat je reanimeren kunt noemen … ze wilden niet luisteren naar mij en ik kon dus ook niets bereiken… ik ben dan maar naar beneden gesneld om een europese dokter te gaan halen, hopen dat hij meer zeggenschap zou hebben! Ik kreeg er 3 voor de prijs van 1! Ze snelden met me mee naar boven en we hebben het met z’n 4en overgenomen. Na een kwartier reanimeren heb ik Karen gebeld die op neo stage loopt. We hadden dokter Brenda nodig (een Ugandese dokter die veel ervaring heeft met neonaten) en die konden we via Karen bereiken. Nog 10 minuten later stond ze daar en probeerden we het kindje te intuberen… dit lukte niet omdat geen enkel ervaring genoeg had om het te plaatsen. Na een uur reanimeren hebben we het baby’tje aan de zuurstof gelegd zodat het wat op krachten kon komen. Dan naar neo gesneld om het klein prachtig schepseltje betere zorg te geven. Maar het mocht niet baten, toen we smiddags naar huis gingen om te eten kwam Karen met minder leuk nieuws. Het baby’tje had het niet overleefd. Ze hadden nogmaals gereanimeerd en alles geprobeerd wat mogelijk was, maar het heeft niet geholpen… :s Dat is echt geen leuk nieuwsss… Weten dat het kindje de avond ervoor geboren was en dat als wij er waren geweest we direct de nodige zorg hadden kunnen toedienen zonder te lang te wachten… :s Dit is zo frustrerend hier hé… de laksheid van de vroedkundigen en het tekort aan deftig materiaal!

Diezelfde woensdagmiddag hadden we nog een bevalling! Deze keer stonden Lien en mezelf er alleen voor! De bevalling verliep heel vlot en het was een kerngezonde babyboy die we op de wereld brachten! Ooooh… ook deze keer hielp ik mee met de bevalling en daarna nam ik de eerste zorg van het pasgeboren jongentje op mij! Intens genieten en mijn vreugde kon niet op! Echt… zo mooi!! Later mocht ik het vol trots gaan tonen naar de mama!! Ik geniet zo van het werk!! Zo wonderlijk hoe een kleintje ter wereld wordt gebracht… hmmmm! Gelukkig van de mooie gezonde baby, zo eindigde ons dagje toch in vreugde!

Zo raar… dood en leven zo dicht bij elkaar…

Donderdag was weer iets anders… Amai! Wat een week! In de morgen was het heel rustig en konden we op het gemak wat rondwandelen op de materniteit. De middag daarentegen was helemaal hectisch en dramatisch!

Het begon nochtans met een nieuwe uitdaging voor mij… de opvang van een baby’tje na keizersnee. Lien en ik in onze operatieschorten gekropen en ons voorbereidt om het kindje op te vangen. Voor we het kindje te zien kregen zagen we al dat het vruchtwater meconium bevatte… dit is geen positief teken. (Meconium is het eerste kakje van de baby die normaal pas geproduceerd wordt na de bevalling, maar door teveel stress tijdens de zwangerschap gebeurd het soms, in Afrika vaaakk, dat de baby het eerste kakje doet in het vruchtwater) Op het eerste zicht zag het baby’tje er niet goed uit. We vingen het kindje op en Lien probeerde direct te aspireren met het kleine pipetje die we ter beschikking hadden. Geen ademhaling, enkel een zwakke pols… Wat we nodig hadden was deftig aspiratiemateriaal zodat we het kindje dieper konden aspireren, want het had teveel meconiumvruchtwater ingeademd… maar raad es wat… geen apiratiemateriaal! :( Toeme toch!!

De anesthesist kwam erbij en intubeerde het kindje om het vervolgens te beademen met een ballon (een speciale reanimatieballon hé, voor de grappig pippo’s onder ons…) wat dus helemaal overbodig was, daar de zuurstof de longen niet eens kon bereiken… We klampten een dokter vast die ons een dossier kon schrijven om het kindje naar neo te brengen waar we het de nodige zorg konden toedienen. Het kleine jongetje leeft gelukkig nog en wordt op maat verzorgt op neo! Oefff! Maar geloof me, het was even heel spannend! Toen we terug kwamen op het verloskwartier zagen we dat er opnieuw een kindje werd gereanimeerd… :s Deze keer lag de schuld volledig bij de vroedkundigen die geen nodige voorbereiding hadden genomen… de vroedkundige die de bevalling leidde stond daar met een kind op haar rug gebonden. Het was een stuitligging en er was geen dokter aanwezig… :s Maar ook dit kindje hebben we kunnen redden samen met de dokters! Wat een dagje zeg… aman! Daarvan heb je er liever geen 2!

Vrijdag dan, mijn laatste dagje materniteit… snif snif! Ik vind het zo geweldigg ondanks de vele tegenslag heb ik het toch zo naar mijn zin gehad de voorbije dagen…

Vrijdagmiddag stonden er 2 keizersnees op het programma! En beide waren het kerngezonde kereltjess die we mochten opvangen en eerste zorg toedienen! Zo een mooie afsluiter van mijn week…

Lieve groetjess van een meisje die het hier geweldig naar haar zin heeft en gaat genieten van een weekendje vrij!!

om je wat te laten meeproeven...

2010-04-07T16:06:00.000+02:00

Stofjesss op de markt in Kasese...

Een kruidje??

Kipje kopen??

zo'n leuke stofjesss

Jammie, een heerlijk apperitiefjen! :p

This is Africa!

Pakje geleverddd!

Zoveel lekkersss... danke danke JanniEesssSs!

Heerlijk... Layyssss... :)

Gezellig met de girlsss filmpje zien! :p

The bidsprinkhaan van de BIG 5 van Kungfuu Pandaa bracht ons een bezoekjen!

Mijn favorietjen... oooh... ma hij is zo ziekjesss... :s

met de dokter op toer...

Celia in de melkkeuken!

Knodiiej

Nog zo'n knodiiej!

Posterss ophangenn! :p

celia en haar patiëntjesss

2010-04-07T15:51:00.002+02:00

Waar waren we gebleven??? Oja… donderdag…. Ik heb me nog een dagje thuis begeven… de koppijn was precies nog niet over en ik heb dan ook de hele dag liggen ronken! :) Ha… toen plots Lien op het idee kwam dat ik wel es gedehydrateerd begon te geraken… en ja hoor… twas al te lang geleden dat ik nog iets heb gedronken… woepsss! Ma swat… geen blijvende gevolgen! Hehe! Tegen de donderdagavond begon ik er weer helemaal door te komen! Oefff!

Vrijdag een dagje rust en gewerkt voor ons project! De rest van het weekend was heel rustig… hmmm, lekker bijkomen! :)
Zaterdagmorgen zijn we naar Kasese geweest, een stadje op een halfuurtje rijden van ons.
We, Karen en mezelf met de 3 nieuwe Engelse medische studenten kropen gezamenlijk in een taxitjen… hehe, twas grappig! Aangekomen hebben we inkopen gedaan van choco en pringles en nootjes. Een klein beetje westers doen hé… :p
We hebben ook de markt afgelopen waar Karen een paar leuke slippers vond en we nog tal van mooie stofjes tegenkwamen! Oooh… geweldigg! Om toch gezond te doen hebben we 2 ananassen gekocht… :p
Omdat we dan toch in Kasese waren zijn we de post gaan bezoeken om te kijken of er al iets toegekomen wass… ma jammer nietskes. Hij vroeg onze naam en ging het zeker met de volgende lichting meegeven… spannend!!! Maja… twas nog een beetje vroeg ook hé om iets te verwachten… :p

Met z’n 5en weer in de auto gepropt terug naar huisje. Gezellig en krap ja! Hehe! Hmmmm… enorme hitte heeft me neergeveld op mijn bedje. Beetje tukje doen… :) Nog geen uurtje later komt Karen massa’s opgewonden de kamer binnenstormen, ik massa’s mottig wat mompelen…. Maar Karen was echt echt echt super enthousiastttt, dus deed ik maar flink mijn oogjes open en wat zag ik… Karen met een postpakketje in haar handen!!! Woooo-oooo! Ik nog half slaperig, niet echt helemaal fits hebben wat er gebeurd, staarde haar verbaasd met open mond en verraste blik aan…
Twas eentje van mijn liefje!! Yesss… het kon niet rap genoeg open zijn… haha! Ze moesten allemaal super hard lachen… :p Jammiej zeg! Allemaal lekkersss! Heeeerlijk! We kunnen weer een beetje verder… twas gevuld met mijn favoriete kriekjesss, snickers, M&M’s, frutella’s… oooh, dat gaat nu es echt smaken!

Die avond hadden we een klein feestje, gewoon gezellig samen zijn… kheb dan heel flink mijn lekkers wat gedeeld. Niet alles natuurlijk, maar een beetje… :) Is zo leuk, mensen gelukkig maken met iets lekkersss… en samen eten is altijd leuker als alleen eten… :p Met leuk deuntje op de achtergrond hadden we een gezellige tijd!

Het was die zaterdag ook de begravenis van mijn opa in België, dus mijn gedachten waar ook wat bij mijn familie!

Zondag dan was weer es een chil dagjen! :) Lekker lang geslapen, es een kerkdienst overgeslaan… niet te veel gedaan… beetje gewerkt voor school, filmpje gezien en muziekje in mijn oortjes gestoken! :p Gewoon op krachten komen… :p

Maandag… een nieuwe dag… Deze week staat Sari bij me op de dienst… het is mijn laatste week op de pediatrie. Ik heb nood aan vernieuwing…
We begonnen met de doktersronde op de high care. Niet veel speciaals zoals gewoonlijk. Wel een paar heel erg zieke kindjes… er lagen bijvoorbeeld 2 kindjes met ondervoeding op hetzelfde bedje. Maar het waren de 2 uiterste. Het ene zag er zo uitgehongerd uit als maar kon en het andere was opgezwollen van gezicht tot tenen! Ze zagen er zo ziekjes uit… :s
Verder hebben we niet veel gedaan… Als gewoonlijk!
Dinsdag… de eerste dag van onze handhygiëne lessen op de wards… rara hoeveel mensen daarop afkwamen… wat dacht je van… 0?? Hehe… this is Africa! (TIA) We hebben dan maar onze posters opgehangen, geprobeerd verpleegkundigen te overtuigen, maareuh… geen effect! Onze charmes werken niet op hen… toeme toch! Toch wel frustrerend hoor… hopelijk vandaag een betere dag!

Vandaag was ook de verjaardag van Eva, mijn vriendin die 2 jaar geleden is omgekomen in een auto- ongeval in Afrika… hmmm… ze zou hier zo geweldig passen en als dokter en vriendin zoveel betekenen hier!! Ik mis ze toch echt wel…

Vandaag was op pediatrie zoals gewoonlijk de doktersronde… hmmm… er ligt daar 1 ziek ziek ziek kindje die ik gebombardeerd heb tot mijn favoriet. Terwijl de dokter haar ding deed en ik weer niets anders kon doen dan luisteren en knikken nam ik heel voorzichtig het kindjes handje. Oooh… zo klein in vergelijking met mijn grote pollen! Twas zo liefjesss…. Op en gegeven moment begon hij super lief met zijn duimpje mijn handje te strelen… oooooh… dan kun je niet anders dan smelten toch! De oma keek me heel dankbaar aan… ze vinden het geweldig als je ook maar enige belangstelling toont in hun kindje. Ik heb haar bedankt, want ik heb intens genoten van dit momentje!
Later, bijna op het einde van de toer zat ik neer op een stoeltje, want pffff, al da rechtstaan is uitputtend :p, toen er plots een klein boeleke aan mijn stoeltje stond… hehe!! Na een paar minuutjes spelen zat hij op mijn schoot! Hmmm… zo leukjes hé! :) Dat zijn nu es echt de kleine dingen waar ik zo van geniet en die mijn dagje maken!
Die voormiddag hebben we vooral gebabbeld en niet veel anders meer gedaan… oja… geholpen met de medicijnronde en melk gemaakt.

Woehoooeww… de lessen waren een “successss”! hehe… er waren op de 2 verschillende diensten wel 3 verpleegkundigen en elk een dokter! :) Yessss! :p

Swatt... kort samengevat: ik amuzeer me met de nodige frustraties!!!

Warme groet!

Celia gaat op zoek naar de wilde diertjesss...;

2010-03-31T22:55:00.001+02:00

We beginnen met vrijdag… Onze eerste les handhygiëne! Oewjeaaah, zeker 30 man was komen opdagen… ongeloooflijk… nooit gedacht op zo’n rijke opkomst! Tging super vlot en ze waren super enthousiast!! :) Allemaal hadden ze het super rap fits hoe je je handen moest ontsmetten! We kregen allemaal 8, 9 en 10en! Superrr toch! :)

Bon… vrijdagavond kwam ook nog es de lading medestudenten toe… hmmm… khad niet veel zin om er een praatje mee te slaan… we hadden net niet zo’n leuk verslag gehad van ons leerkracht… er waren wat probleempjes met ons SBP…. :s Een beetje een dumperrr, en nu net wanneer we aan een super weekend gingen beginnen!

Ma bon… we gaan genieten van alles wat op ons afkomt!! :) En dat is een heleboell…

Begin bij het begin… zaterdagmorgend! Vroeg uit de veertjes en helemaal wild!! :) (Of toch Celia… :p)

Met z’n allen in het busjen… (allen= 14 + driver) Gezelliggg krap, net gepast!! :)

Onze eerste stop was het saltlake! 1 van de zoveel meren dat we zouden tegenkomen… alleen was dit toch wel een speciaalken en kregen we er ook een rondleiding bij. Tis namelijk zo dat er bij dit meer allemaal kleine afgebakende plassen water waren. Dit is familiegebonden en wordt generatie op generatie doorgegeven. De mannen gaan het meer in en verzamelen saltrock! Dat zijn jah… zouten stenen! :p Da gebruiken ze vooral voor de beesten. De vrouwen dan staan in die plassen water en in het droog seizoen verzamelen ze het gekristalliseerde zout en verkopen dat voor 3000 shilling per bassin… 1 eurotjen… die mannen willen dus enkel droog seizoen, want alst regent wil het water nie kristalliseren…

Een klein weetje: je wil daar NIET werkennn! De vrouwen verliezen hun vruchtbaarheid omdat het zout echt krachtig is en alles kapot maakt vanbinnen! De mannen moeten latex rond hun penis draaien want anders wordt dat beetje per beetje opgevreten door het zout… geloof me, dit is nog maar het begin van alle ellende… echt geeen normaal werk!! En weten dat dit de al iets rijkere mensen zijn… sorry, maar zo’n leven zou ik niet willen… voor geen geld ter wereld!

Bekomen van de ellende gaan we verder… Onze eerste familie nijlpaardd!!! OEwjeeeah! Geweldigg… en nog geen 50 meter verder een hele bende kindjess die in het water spettert… grappigg!

Na wat verder te reizen komen we aan op bestemming… Queen Elizabeth national park… Onderweg zijn we allerlei leuke dingen tegengekomen… onder andere een stoet olifanten die de straat vlak voor onze neus overstak… Waaaaa!!! GEweldigggg! Dit smaakt naar meerrr… :) En we kregen nog meer…. Nog veeel meer!! :) Eerst inchecken in ons hostel… we kregen een huisjen die we moesten delen met 6 van ons teampjen! Gezelliggg… ik deel uiteraard een kamer met mijn vaste roomie Karen! We mochten aan tafel schuiven en onze tong verwennen met heerlijk “westers” eten. Voor geen geld… We hadden beestjes op bezoek… kleurrijke gele vogeltjes, pumba’sss en iets in de aard van stokstaartjes, maar toch geen stokstaartjes. Zo naast ons… haha!

Na onze schade ingehaald te hebben met al het lekkers gingen we richting de lodge (een exotisch hotelleken) daar maakten we gebruik van het zwembad! Hmmmm…. Heeeerlijk! Ik hou niet van zwemmen, maar … dat deed nu es echt deugd! :)

Toen was het 17u… tijd voor ons boottochtjen op het kanaal!! Met een mooi reddingsvestjes op voelde ik me helemaal veilig! :p

PUUUUUUUUUURRR GENIETENN! Helemaal int willd! Tussen alle mooie diertjess!! Oooh…. Zo heerlijk rustgevend! Mihihi… dan hoor je van die leuke weetjes als: nijlpaarden hebben sex een hele dag lang of een olifant eet een 5^de van zijn gewicht per dag of dat nijlpaarden een zonneslag kunnen doen!! Haha… grappigg! :)

2 uurtjes later waren we terug aan wal en gingen we van wal aan tafel! Haha… (wat een woordspeling niet… :p) Voor 40000 shilling werden we bediend van een 5 gangenmenu! AMAZINGG!! Heerlijk was het!! We kunnen weer een weekje op bonen en rijst leven… :) mihihi… echt jammie ze! :p

We hadden de tip gekregen om het licht voor ons deur van ons logement aan te laten, anders bestond de kans erin dat er een hypo ons stond op te wachten… ik wilde natuurlijk het licht uit hebben, jah, een nijlie voor ons neusjen… coooowl! Maareuuh… toen hoorden we ook dat het eigenlijk feitelijk de gevaarlijkste diersoort is in Afrika! Echt agressieve beesten, heel erg trouw aan hun territorium, die je best niet doorkruist… Vlug het lichtje aan! :)

Heerlijk tukkie gedaan tot rond 6u smorgens… heeeel luid gebrul! Ik gesneld naar ons voordeurtje… ik dacht, daar zal zo’n hypobeest staan hé… niets te bekennen… stiekem deurtje beetje op met ons zaklampje beetje schijnen, maar nope… niets… alleen gebrul… het klonk als… een LEEUW!! Oooeee, spannend!! :p Maar jammer genoeg niets gezien en we waren toch net iets te voorzichtig om achter het bosje bomen te gaan zien… :p Later hoorden we dat er daar een familie leeuw zat! Mihihi… dit is zooo leuk, zooo Afrikaa! :)

We vertrokken op game ride… nice nice! Er was een zeer enthousiaste Engelse dame die profiteerde van onze gastvrijheid. Ze is op weg door Afrika voor zo’n 8maand lang… zoooot! Op haar eentje dan nog wel hé… We hebben toch wel ferm gelachen met dat mens! :)

Bon… we begonnen aan onze ride en wat zagen we… Ugandese kops, Ugandese kops, Ugandese kops, Ugandese kops ennnnn Ugandese kops! :) Ik had er de grootste pret in en iedere keer als ik een kop (een soort hert/ antiloop geval) zag begon ik heel enthousiast te roepen… iedereen dacht dan een leeuw ofzo, maar nee… een andere ugandese kop! Hahaha! Ik vond het hilarisch en had fun fun fun! :p De rest begon zich wat te ergeren aan het feit dat we geen andere beesten tegenkwamen, maar ik vond het zo al leukjesss! :p

Het was een super regenmorgen, dus de wegen begonnen modderig te worden… ik zat al met geweldige fantasieën in mijn hoofdjen en spaarde die niet voor de anderen… :p Ik wou dat we vastzaten en dan uit moesten stappen midden tussen het wild… dan hadden we toch iets geweldigs te vertellen… en helemaal af zou ons verhaal zijn als we aangevallen zouden worden door wilde beesten en op het dak van de auto zouden moeten kruipen ofzo… :p Mja… ik met mijn wilde ideeën ook hé!

Het leuke was dat we op een gegeven moment wel vast zaten hé! Ooooh… ik moest zo lachen! Iedereen ging van aaaaa…. Oooooo… en Celia ging van hahahahaha hihihihihi moehehahaha! :p Ik had de grootste lol! Uitstappen maar!! :p Alleen de leeuwen ontbreken nog in het plaatje… maar haha, had ik mijn dagje! :p

Nog geen 100 meter waren we uit het park of kwamen we wel een olifanten tegen… :p Hoe ironisch! :)

We moesten nog iemand oppikken die was gaan chimpanseetrekken. Daar aangekomen mochten we genieten van een prachtig, wa zeg ik, ENORM PRACHTIGGG uitzicht! Wooooooww! Een ravijn met het mooiste groen samen! Echt zaaaaliggg!

Verder terug naar ons huisje kwamen we nog hele families olifanten tegen en aapjesss! Gek gek gek, Celia ging helemaal wild! :)

Nog een stopje aan de ambassade of zoiet, meneer had daar een afspraak, mochten we onze ogen uitkijken! Wel 1000en vlinders om ons heen!! Oooooh… zo wauuww! Een mens vergeet toch wel hoe wondervol de schepping is!!

Met nog een stopje in een ander lodge, met al even heerlijk eten! :p , gingen we terug naar huisje toe! Jaja… tweekend zat er op!

Hmmm…. Eerlijk, na zo’n intens moment in de natuur had ik weinig behoefte om terug te keren naar de bewoonde wereld…. Maar het ziekenhuis wacht op ons…

Zondagavond hebben we nog massa’s veel werk voor ons project verricht!

Maandagmorgen kreeg ik een berichtje van mijn mama dat mijn opa gestorven is… hmmm, ik dacht dat ik voorbereid was, maar niets is minder waar. Het kwam nog altijd aan als een harde klap. Toen mijn mama belde kon ik mijn tranen niet meer bedwingen. Dat is nu al de 2 de opa waar ik afscheid van moet nemen in een 3 weken tijd. Ik voel me zo ver af, zo schuldig dat ik nu niet thuis kan zijn en met iedereen mee rouwen… Hier zit ik dan ver af… ik kan mijn zusjes niet troosten, kan mijn oma geen dikke knuffel geven, kan niet samen afscheid nemen met mijn familie,… ik voel me er niet zo goed bij. Ik heb de maandagmorgen Karen op haar dienst opgezocht voor een knuffel en dan vrijaf genomen. Zoveel verdriet en pijn… :s

Dinsdag een dagje werken. Het is er zeer rustig op de pediatrie, dus veel kan ik niet doen. Wel had ik grootste fun bij het maken van de melk. Ze geven de zieke kindjes daar een speciaal gefabriceerd melksjen. Als het tijd is om uit te delen staan ze met zo’n bel/ klok te zwaaien zodat iedereen zijn bestelling kan komen halen… hahaha! Zie je mij al staan?? Met zo’n bel in mijn hand… hohoho… ik voelde me zo’n marktkraammens… ik gewoon voor de grap roepen: “fresh milk for 100 shilling!!” Ik kon toch wel veel glimlachen op de mensen hun gezichtjen toveren! Geweldiggg! Dan sla ik er nog een paar lukonzo (lokale taal) woordjes tussen en maak ik het helemaal bij die mensen! Ze vinden me geweldiggg! Of ze lachen me uit met mijn accenten die ik fout leg… maakt niet uit, ik tover een lach op hun gezicht! :p

Ooooh… er lag ook zo’n lief actief peutertjen op de ward! Geweldiggg schattig en knoddig! Kwas er helemaal weg van… kga hem meenemen in mijn valiesss! :p Hij kraaide van plezier toen ik koekebeuh aant spelen was met hem! Oooh… daar pept een mens nu es van op! :)

Oja… belangrijk detail… tis vandaag Karens birthday!! Kheb cake staan bakken met Geoffrey… zooow leukkiess nog is in de keuken staan! :p Voor de mensen die geïnteresseerd zijn, twas lekker!! :)

Vandaag dan… woensdag was een hele andere dag… hmmm… ik heb het echt moeilijk… ik was de dag al begonnen met barstende hoofdpijn en had in de morgen bijna niets gegeten… toen ik om 11u terug naar ons verblijf ging om gebruik te maken van de wc was het me plots teveel. Ik ben op mijn bedje gaan liggen om heel kort effe te rusten, maar ik ben in slaap gedommeld met hoofdpijn tot en met… ik heb de hele verdere dag geslapen tot rond een uur of 17u. Ik heb dan een pijnstiller genomen om de pijn weg te nemen.

Het feit dat ik niet actief kan zijn op mijn dienst, geeft me de tijd om over van alles en nog wat na te denken en komt het verdriet naar boven en het gemis… het gaat onbewust en die hoofdpijn maakte het helemaal af. Ik voelde me ook zo zwak, bij de minste beweging die ik maakte zag ik zwart voor mijn ogen. Niet goed hé… Kvind het echt vervelend en ik wou dat ik sterker was dan dat. Ik merk gewoon dat als ik bezig ben en blijf alles super gaat, maar als ik de tijd krijg om na te denken en te mijmeren het fout loopt. Maar het woord actie kennen ze niet op de ward… :s Nog 1 dagje en dan heb ik alweer weekend. Vanaf volgende week staat Sari bij mij op de dienst, dus zal het wel wat aangenamer zijn. Met 2 kun je meer bereiken dan alleen.

Lieve mensjes, als jullie zin hebben , aub bid maar voor mij dat ik gewoon weer energie en kracht mag vinden om door te zetten! Dat ik liefde mag blijven geven aan dat prachtig volkje hier en dat die stomme koppijn mag verdwijnen… toeme toch… ik hou niet van hoofdpijn! :p

Vandaag zijn er opnieuw 3 nieuwe studenten toegekomen. Zondag waren er ook 3 nieuwe toegekomen van Engeland. Deze keer zijn het er uit Scotland. Allemaal dokters! We zijn met een hoop ze nu! Maar morgen vertrekken de 2 Belgische studenten leerkracht terug naar homeland + vrijdag vertrekt er 1 van de Duitse dokters. Tis hier echt een komen en gaan… en wij zien ze allemaal komen en gaan! Hahaha! We zijn vanaf morgen de oudste lichting en gaan tot nu toe als laatste weg… :p Ma, beetje variatie in gezelschap kan geen kwaad hé! Mihihi!! :p

Amai… tis een lang bloggie geworden preciess… kzal de leuke weetjes voor een andere keer houden!! :p

Lieve zoen, warme groetjesss en een dikke knuffell!

lots of picssss

2010-03-31T22:52:00.000+02:00

Dat zijn de aparte plassen bij het zoutmeer met de werkmens...

met dit soort vlotten sleepten de mannen de zoutstenen aan de kant...

ons boottochtjen, met m'n schoon reddingsvestjen aan... :)

De familie nijlpaardd! En zo zagen we veeeel familieeess! ooooh... welke lompe beesten ook hé!

alle hens aan dekkk!! :) Mja... raar gezelschap... :)

Celia deed haar allom gekende vreugdedansjeeeuh! :p

De olifanten die ons de pad kruisten... ik vind het nog altijd zooo waauw!Zo AFRIKAAAA!!! :p

De harde kern van de bende!! The BIG 5 of AFrikaaa!

Ik voelde me rijkkk....

ons menuutjen....

Op game ride... zoals u ziet... voorzien op zon en regen... hoe ironisch kan het zijn?? :)

en toen zaten we vast met ons busjen... YEssss!! :) We hebben een verhaalken te vertellen als we thuis komen... :)

doet ie het of doet ie het niet??? :) (alle, geraakt den bus uit de modder of niet...)

STop voor een beautifull awsomee fieuwww!

stop voor een heerlijke maaltijddd in 1 of ander lodge, vo geen geld!

ge moet vooral letten op het onderschrift van de auto: We care and God heals... en dan alle platgereden vlindertjess... :s

Geweldiggggg!! Kvoelde mij gelijk in een sprookjenn! :)

ik vond het heeeerlijk!

plots... naast ons autotjen... een olifant! Oooooh... ik wil ook zo eentje in mijn tuin! :p

op de pediatrie... daar is het heel gezelliggg! :)

2010-03-25T11:17:00.000+01:00

Mijn engeltjeeeuh en haar broertje die haar oppas was... een kinneke van 7 jaar is verantwoordelijk voor een klein peuterken!

Zo'n allerliefste schatjeeeuuh die helemaal onschuldig op mijn schoot klom!

Zo'n typisch beeld hé... de dokter is bezig met examinating en het kind hangt aan de borst...

Nog zoietss typisch.. met z'n 5en een bedjen delen... :s

Een superrr knoddiee! Zie die zijn salopitjenn! :)

Een massa's actief meisie die foto's trekken met mijn fototoestel een hele belevenis vond... :)

Da is de extentianroom... daar gaan de kinnekes naar toe als ze bijna naar huis mogen... :)

Celia op stap in de pediatrie

2010-03-25T11:03:00.002+01:00

Maandag…. Een nieuwe werkdag… na zondagavond nog een leuke trot te maken in Kasese en me slippers uit autobanden gekocht te hebben kunnen we er tegenaan… of toch dat dacht ik…

Maandag begon al slecht omdat ik niet zo goed geslapen had, naar gedroomd enzo, maar dat ben ik gewoon, dus deed er niet echt toe… op de ward aangekomen voelde ik me echt zwakjess… :s Ik was ook lichtjesss verbrand en te weinig voedingsmiddelen binnen en last van mijn darmen… met andere woorden: zwakjesss… :p Ik voelde m’n hoofd echt draaien… twas gelijk da mijn hoofd 2 seconden later kwam dan al de rest.. en dan met die dokterstoer moest ik veel staan en dan zitten op een krukje en mij concentreren… kwas echt niet lekkerrr… :s Die middag dan maar in mijn bedje gekropen, een uurtje geslapen en nog wat gewerkt voor ons sbp. Kvoelde mij al wat aan den energiekeren kant! :p

Die avond was me toch niet dat!! Alles stak tegen, alle kleine dingetjes frustreerden me ( en neee, kheb mijn regels nieje… :p) het eten was dat niet. Toen ik het internet had, vroeg iemand om het voor een paar minuutjes te lenen en die minuutjes werden een uur of 2 ( op zich niet erg, en zou ik ook geen probleem van gemaakt hebben, maar niet vandaaaggg!! Grummbelll! :s) Toen kon ik eventjes op msn en skype om mijn hart een beetje te luchten… ik zat te huilen achter mijn computer terwijl de rest in onze kamer bezig was met sbp en gewoon zitten. Ik had mijn broertje gesproken en hij zei dat het heel slecht ging met mijn opa. Toeme toch… dat dit er nog es moest bijkomen… twas letterlijk de druppel die mij deed overlopen… blij dat de rest mij gewoon negeerde en ik kon verder praten op msn! Jorien weet als geen ander hoe ze mij moest opbeuren! Geweldiggg! En oowk mijn liefjeeuh was zooow sweet voor mij!

Toen iedereen uit de kamer was belde op dat moment net mijn mama vanuit het ziekenhuis. Ze waren nog eens op bezoek bij mijn opa en vroeg of ik nog es met hem wou bellen… Aarrrrggghh, hoe verschrikkelijk is dit niet, afscheid moeten nemen van mn lieve opa via de telefoon… ik stortte echt ineen… het deed zoveel pijn… ik heb vlak voor mijn vertrek mijn ene opa al naar hemel moeten laten gaan en nu moet ik ook afscheid nemen van mijn andere opa…. Dat is zoooo niet leukk!! Echt KAKKA!!!! Pffff…. Na het telefoontje en de bemoedigende woordjes van mijn mama heb ik echt liggen huilenn!! Blij dat Karen dicht bij mij was… maar toch… ik wil helemaal nog geen afscheid nemen van mijn opa!! Ik had op dat moment zoveel zin om weg te lopen of in mijn bed te kruipen en er niet meer uit te komen… en dan nog het feit dat ik me niet kon nuttig maken op mijn dienst… tkwam die avond allemaal naar bovenn! Typisch hé….

Dinsdag moest een goeie dag worden of mijn optimistisch persoontje ging de grond ingeboord worden…

Dinsdag was een goeie dag! Net als woensdag…. OEffff! :p

Ik mocht dinsdag na het toeren met de dokters mee op medicijnronde… owkee.. het ontcijferen van de dokters handschrift is een ander paar mouwen, maar het ging vlot! :p Ik was wel de enige verpleegkundige die de regel van 3 kende… hahaha! Mijn zakrekenmachine af en toe es bovengehaald… :) Die gasten gokken gewoon het juiste getal… :o

Over de middag vroeg de Duitse dokter of ik erop kon toezien dat er een patiëntje een katheter kreeg en infuusvloeistof aangesloten werd, want het had al in 4 dagen niets meer gedronken… :s Ik helemaal trots met mijn gekregen taakjen op weg naar de ward! Idd… er hing nog geen infuusvloeistof te bengelen aan de staander… kheb dat dan maar ieel vlug inorde gebracht! :p

Woensdag was geweldiggg! Ooooh… zoietske had ik echt nodig!!! Kwam er plotseling een lief prinsessenmeisje aan mijn broek trekken…. 2 seconden later zat ze op mijn schoot! En daar is ze blijven zitten tot ik weg moest om medicatie uit te delen… ooooh! Ik was helemaal weg van haar!! Terwijl ik met de dokterstoer mee ging bleef ze op mijn arm zitten of op mijn schoot… Dit doet zo’n goeddd!! Ik heb echt nood aan affectie van die kindjesss, maar hier wordt alles gedaan door de mama’s, dus moet ik die kindjes nooit vastnemen ofzo. Stiekem aai ik wel es over hun bolleken… ik noem niets voor niets Celia hé… :) Maar zo’n kindjen op mijn schoot… dat doet me helemaal smelten!

Ik begin me stilletjes aan wat ‘thuis’ te voelen op de pediatrie.

Die woensdagmiddag kreeg ik de taak om een katheter te steken en wat bloedsamples af te nemen… maar als die pippo’s 1 maal door hebben dat je het kunt, verlaat je die ruimte niet meer hé.. haha! Ik heb dus maar een hele middag doorgebracht in de ‘canulakamer’, waar alle katheters worden gestoken. Toch niet altijd gemakkelijk om de aders te vinden bij zo’n kleine zwarte kindjen ze… amaiii! Bij de laatste heb ik toch wel een verpleger moeten bijroepen… en zelf die hebben massa’s moeten zoeken en verschillende keren moeten prikken. Een leuk dagje dusss… :) Eentje waar ik me nuttig voelde… :p

M’n kleedje laat een beetje op zich wachten… tmoet telkens wat aangepast worden… twas eerst een beetje te breed, en vanboven helemaal toegesnoerd…. Toen nog wat teveel kraag naar mijn gedacht… volgende week jong… :p Dan ga ik stralen tot in België!!! :p Wel weer 2 leuke stofjes gekocht… hmmmm… niet weerstaanbaar! :) Nog geen idee wat ik ermee ga doen… maar dat is een klein detail. :p Een leuke handtas, of portemonnee, off off… een onderbroek!! Hahaha!! :)

Donderdag…. Ons laatste werkdagje van de week… het was een extra lange chapel dienst!! Twas hilarrissschhh! J Hahaha! Op z’n AFrikaaanss! :) Veel kabaal en gedansss… superrr! :) De kerk zat goed vol! Er waren mensen van andere kerken afgekomen om hier hun ding te doen. Beetje gelijk wij met een goteam op stap zouden gaan en zouden dansen en zingen in kerken! Wel leukkk… als het lukt zet ik er een filmpje opp! Kunnen jullie wat meeproeven! Ook hier weer dat grappig fenomeen, als je een favoriet hebt, ga je gewoon naar voren en geef je die persoon een centje! Dat gaat dan om 5 cent ofzo, maar dat is hier al veel hé! :)

Bon… daarna aan de dokterstoer begonnen…. Er waren geen studenten, ze zijn naar een seminar ofzo voor 2 dagen! Twas dus heeel rustig!! Ideaaal om nog wat fototjesss te nemen! Gek gespeeld met de kindjess en ze doen lachen! :) Plotttsss zag ik dat ik een gemiste oproep had en 2 berichtjes van Karen… ze was flauw gevallen… ajjj! Ik gesneld naar het clay-house… khad natuurlijk te laat gezien dat ze dat had gestuurd, maar ik had de sleutel van onze kamer op zak… Ze mocht assisteren met een keizersnee, en alles ging goed, tot ergens naar het einde toe… ze voelde zich onwel worden! Mja… we ontbijten hier dan ook echt stevig (pure ironie!!) en met al dat plastiek dat ze om moet doen… toeme tochhh!

Ma normaal gaat ze deze middag terug en gaat ze opnieuw proberen te assisteren… het is voor haar, haar laatste dag opt operatiekwartier dusjaaa… ik ga zien of ik wat foto’s kan gaan nemen… altijd leuk hé, actiefoto’ss!! :)

Swattt…. Ik ben dan maar hier gebleven, voor dat uurtje… flink zorg dragen voor m’n vriendinnetje! Heb ik al gezegd hoe blij ik ben dat ze mee is!!! Oooh… zo zaaaliggg! :p

Bonnnn… vanavond gaan we onze lesvoorbereiding maken om morgen een eerste lesje over handhygiëne te geven!! Yesss…. We hebben er massa’s zin in! Jippie jujj! Spannend tochhh! Hopelijk komt er wat volk op afff!!

En dan gaan we een superrr weekendje tegemoettt met vele wilde beestjesss! :p We gaan naar het national Queen Elizabeth park! Oooh… klinkt zoo leuk, met olifantjesss en girafkess en neushoorntjesss!! Cooowlll!!

Maar eerst nog een middagjen werken en onss lesjennn!

Toedelidooeeee liefjesss!

Celiaatjenn!

beeldmateriaal.... :)

2010-03-21T17:14:00.001+01:00

Een regenbuitjen op z'n Ugandeeeesss! :)

Een filmpavondjennn! :p

Een doodgewone vrijdagmiddag op een marktjenn... :p

Ons wegje terugg... een heleboel leuke onderwegdingen tegen gekomen!!

Die kindjes genieten vollop van hand in hand te lopen met een muzunguu! Ze volgen ons overal... :)

Moehahahaha.... na wat rondgekeken te hebben in de mainstore vonden we een grappig brilletje en massa's veel stethoscopen... mja... Bram hier moest dit natuuuurlijk direct uittesten... :) ( onder lichte dwang van ons weliswaarrr... :p)

Mijn rokjessss... nu is er een kleedje in processing.... :)

Onze wandeling naar de waterval.... Wooooww, zoow mooiii!! :)

Celia speelt Afrikaantje...

2010-03-21T16:58:00.001+01:00

Donderdagavond…. Filmpie zien!! Jaaaaa! The dark night… nice movie! J Alhoewel… den batman is toch niet zo’n hunk als dak verwacht had… ;)

Tussendoor hadden we even pauzeken ingelast… Bram en Lien hadden hun punten gekregen en ze zijn beide geslaagd!! Ha… toch effe proficiat wensen momentje ingelast! J En dan zijn we begonnen over lekker eten… jammiej, wat hadden we allen zin in macaroni! :p subtiel proberen te expliceren aan onze kok… misschien krijgen we binnenkort een jammie schoteltje macaroni voor ons neusje… ( blijven dromen zeker?? :p)

Onze voorraad lekkers zit er bijna door…. Iemand heeft stiekem van mijn dinokoekjes gegeten en de M&M’s van Karen minderen ook aanzienlijk… :s Zo’n lekkers hebben ze hier niet… we hopen op zeer lieve mensjes die ons wat lekkers willen doneren… sinterklaas is al geweest, dus euuhmm, iemand anders zin om ons van lekkers te voorzien?? :p

Hier heeeeel subtiel ons adresjen :p

Kagando Christian Hospital

For Celia Biesbrouck in the clayhouse

Private bag

Kasese

Uganda

En nog véél subtieler een lijstje met al hetgeen we jammie vindenn!! J

Kriekesnoepjes, frutella’s, chocotoffs, zuurtjes,choco!!!, appelmoes :p, M&M’s met nootjesss, hariboballetjesss en andere haribosnoepjess!!, wafeltjes gevuld met crème, snickersss!, kindereitjes :p (dat is voor het kadowtje! :p),en chipsss!!!

We kregen wel net de tip dat dit best zo snel mogelijk verstuurd wordt omdat het soms 2 maand duurt eer we het ontvangen…. Dusssss… vlug vlug vlug!!! J

Hihi… erg hé, we zijn hier nog maar een dikke 2 weken en we hebben al zoveeeel zin in belgisch lekkerss! J Majaaaaa…. Het eten is hier echt toch niet zo lekker… bonen vind ik echt bahh! En dan gefrituurde banaan als avondeten… u-u toch net niet! Gelukkig heb ik genoeg reservess…J

Vandaag hebben we wel frietjes gegeten… en deze avond spaghetti… ma da is omdat er eentje jarig is onder onss!! J Vanavond hebben we een party, want eeuhm, er is nog een andere jarige enja… da moet gevierd worden hé!

Swat, vrijdag was ons dagje vrij… alleja, relatief vrij natuurlijk want jah, we moeten toch wel nog wat werk verrichten voor ons sbp! J Dus in de voormiddag hebben we flink gewerkt voor sbp… of toch Sari en Karen… ik ben ingedut… ik weet immens van de warmte en van die Afrikaanse mentaliteit van morgen is er een andere dag… :s Maareuuh, kga mijn mentaliteit toch net wat moeten veranderen anders zal mijn team niets aan mij hebben en dat is ook geen optie!

Die middag zijn we dus naar die mainstore gestormd met alle beste intensiesss…. Eerlijk… onbegonnen werkk!! Zot zot zot!!! We hebben flink de nieuwe donaties wat gesorteerd, maar toen zagen we een andere ruimte met zoveel rommel, viezigheid en waardevolle spullen verborgen onder het stof! Eigenlijk had ik graag alles buiten gesmeten en alles opnieuw gesorteerd en gestapeld en meer dan de helft weg gesmeten omdat het over datum is… amai niet! Echt geen begin aan! We hebben ons het nodige gerief gezocht voor de neonatologie en het daarbij gehouden. We hebben een nieuwe brancard gevonden en wat autoclaven die we apart hebben gezet voor theatre. (operatiekwartier) ook 2 nieuwe weegschalen voor materniteit en dozen vol stethoscopen, bloeddrukmeters, lichtjes voor in de oogjes te schijnen, handontsmetting en brilletjesss zonder glazen in! Hihi… we hebben ons er elk eentje aangeschaft voor als we er geleerd willen uitzien!! J Wat we nog vonden waren ambubags, neusbrilletjes en van allerlei andere spulletjes! Waardevol materiaal duss! Maarreuuh, als je dacht dat we dat gewoon mee krijgen om naar de ward te brengen dan had je het goed fout… eerst moet de ward voor wie het bestemd is een lijstje opmaken en laten ondertekenen door de dokter. Dan pas mogen ze achter het nodige materiaal gaan. Zo’n zottewerk zegg en dat voor een Afrikalandjeen hé! :p

Swattt, we hebben geprobeerd de verpleegkundigen te overtuigen die lijst op te maken… we zullen maandag zien in hoeverre ze onze orders opgevolgd hebben hé… :p

Die late middag zijn we een marktjen gaan doen… tzag zwart vant volk!! Hahaha! :p Snap je het??? Mihihi! J echt als er geen 200 man rondliep… en ik kan echt niet beschrijven hoe het er daar aan toe gaat… alvast helemaal anders als bij ons! Ma de foto’s gaan wel wat uitwijzen… de weg daar naar toe was echt magischh!! Zooow mooi met al die bananebomen en koffiebonenbomen en zoveel ander leuks!! Wat riviertjess en bruggetjes en vrouwen die met een bananentros op hun hoofdjen rondlopen. Echt Afrikasfeertjen! Geweldigggg!

Op de markt zelf verkochten ze visss… jakk! Wij hebben voor ons vertrek de film ‘darwins nightmare’ bekeken… en geloof me, die vis wil je NIET etenn!!!

Op de terugweg werden we nagekeken en zagen we een geit die aan het balanceren was op een bankie! Haha!

Hmmmmm… Afrika is echt mooooi!! Op de terugweg zijn we nog gestopt bij de naaister om onze rokjes op te pikken, maar ze waren nog niet af, dus strakkies gaan we terug… kga nu proberen een kleedje te laten maken… spannend of het zal lukken! J Terwijl wij bezig waren met de naaister verzamelde Bram een heel kinderdagverblijf! Haha… ze volgden ons tot de weg naar huisje… Mihihi;.. die knoddies nemen gewoon je handjen vast en genieten van naast je te wandelen! J Echt leukk!! J

Die vrijdagavond was er een filmpjen in de chapel. Facing the giants… achter 10 minuten hadden we het gezien en zijn we weggevlucht om in ons roompje Enchanted te kijken… veeel mooierrr!! J Het acteertalent in die film was echt zo zwak!! (dan heb ik het over facing gaints)

Hmmm… de avond afsluiten met enchanted is veeeeeeel leukerrr! En dan nog es een msngesprekjen met m’n liefjeeeuuhh! Ooooh… zo zaaaliggg! J

Jaaaa… en zeker niet vergeten de wooooooow hemelse sterrenhemel!!! Je zag de melkweg en jammer dat we zo weinig kennis hebben over de sterren, want woooow, de hemel stond vol met fonkelende glinsterende sterretjesss! Magiscchhh mooooi!!

Vandaag hebben we lekker uitgeslapen ( of toch ikke… :p) en gewerkt voor school int zonnetje! :p Maar tmocht niet lang duren want daar was de zoveelste regenvloed! Vandaag heeft het echt wel veel geregend… met tussenpozen van hete zon! We zitten op het puntje van onze stoel om richting de naaister te trekken en onze rokjes te gaan halen!! J Bijna, bijna… Voor de rest was het een rustige dag met genieten van het niets doen en wat sociaal contact.

De birthdayparty was in het germanhouse een beetje verder als dat van onsss… twas kampvuur moment en we kregen elk een stok waar we wat brooddeeg moesten oprollen en opwarmen int vuurtje… hahaha!! Grappiggg! J Mijn ‘stickbread’ was een ieeel klein beetje aangebrand, maar twas wel super lekker om nog es jammie brood te eten met ieeeel veeeel choco!!! Yesss!! J

Jammer genoeg begon het te regenen en jah… dan hebben we maar uit noodzaak een filmpie gekeken met ons 5en! Hahaha! J

Zondag:

Jaaaaa! Wat een dagjeeuh!! Hmmmm! Het begon wel wat vroegjes in de morgen met opnieuw de chapel… hmmmm… kben blij dat er liedjes zijn die ik ken, maar het heeft toch meer weg van een katholieke viering, zo allemaal tesamen dingen aflezen enzo en zo weinig eigen inbreng. Maja… daarom niet minder oprecht natuurlijk.

Van de preek heb ik niet veel verstaan, echt… wat een raar Engels praten ze hier… soms dacht ik dat ze bezig waren in hun eigen lokaal taaltje…

Swattt….. we hadden leuke vooruitzichten… Een lange wandeling naar de dam… die dam zorgt voor elektriciteit voor heel Kagando, inclusief ziekenhuisss… Toen we bij de dam kwamen ( na een uurtjen wandelennn) gingen we het water in op zoek naar de waterval… hahaha!! We kwamen er met vallen en opstaan en ferm veel gelachh!! Moooi, maar echt moooii!! Oooooh, da was zoooo genieten!! En dan terugg een uur wandelen… op de blote voetjess tuurlijk! Hahaha! Kvoel mij al helemaal een Afrikaantje!! :p

Strakkiess zetten we aan naar Kasese achter een voorraad chocooo en nog wat leuke dingetjesss! J

Maar eigenlijk stiekem zijn we heeel moe van die lange trot wandelen…. Amai niet!!

Morgen een start van een nieuwe weeekkk! Jaaaaaa! Spannend of ik al wat meer ga kunnen doen of niet… :p Ma swattt… we kijken dag bij dag!!

Ik begin een eerste kleurtje te krijgen, maareuuh, tis nog niet te vet ze!! Hahaha! J

Euuuhhmmm…. anders geen nieuwtjes meer denk ik… :p

Lieve knuffel en vele warme warme groetjes van hier naar daar!

Celia gaat mee op dokterstoer...

2010-03-19T08:12:00.001+01:00

Hmmmm…. We zijn ondertussen alweer 2 volle dagen werken verder en euuuhm… hoe zou ik het zeggen… kben blij dat het weekend voor mij kan beginnen! :p

Gisteren (dinsdag)… een dagje apart… het begon alvast met een ontbijt dat bestond uit, harrisbrood ( zo van da zoetig brood dat eigenlijk echt niet lekker smaakt) geroosterd met wat choco (gelukkig hebben we die nog, want de jam is hier niet te eten! :p)

Een eerste regenbuitjennn viel neer op ons hoofdjenn! Daarna was het, voor de verandering terug chapelmoment… man man man, dat Engels hier is echt voor geen meter te volgen hé… ajajajjj! J Maareuuh… tot daar… we gaan naar de office van de matron ( hoofd van hoofdverpleegkundigen waar we nu nog altijd de naam niet van weten… :s) om met haar naar de mainstore te huppelen! Na de deur te ontgrendelen van 3 zware sloten kwamen we in een gebouw terecht waar allemaal dozen op elkaar staan! Een grote ruimte vol gestokt!! We gaven hen een lijst met het materiaal dat we nodig hadden, maarrrr…. Mja… waar ligt dat ergens?? Hahaa… ik zag het al aankomen! Wij naar de neonatologie om te bespreken met de hoofdverpleegkundige welk materiaal zij al uit de stok hadden gehaald en welke we nog zouden moeten zien te bemachtigen… o wow ow…. Ik mocht de uitleg doen en de lijst overlopen, maar eerlijk waar, ik verstond echt meer dan de helft van de materiaallijst niet… hahaha! Dokter Michael (dokter die ons project steunde, maar plots naar Kampala verhuisde, dus die nu niet meer in het ziekenhuis werkt en waar we ook geen steun meer van krijgen…)had die ons doorgemaild. Bon… we hebben ongeveer een lijst kunnen maken van wat we nog moeten vinden. Dus wij terug naar die mainstore waar het hoofd ons enkele dozen voorschotelde met waaaaaardevollll materiaaaal! Man man man!!! Hahaha… ongeloooooflijk!

Bram had ons die avond ervoor nog zitten vertellen hoe hij een blaassonde heeft moeten steken met zeep als glijmiddel ( ja true story!!) en aan het uiteinde een plastic zakje om de urine op te vangen… Wel we vonden in de hangaar een overvloed aan urinezakken en glijmiddel! Ook een waardevol CPR toestel en zooveeeel meer!! We keken onze ogen uittt! Nu is ons plan om iedere vrijdag enkele uurtjes naar de opslagplaats te gaan en alles te sorteren! We gaan proberen een soort lijst te maken met alles wat daar terug te vinden is en naar de wards gaan voor uitverkoop! Dat is tot nu toe ons strakke plan die we waar willen maken, majah,.. this is Africa! J Alles kan nog een andere wending aannemen…. We zien morgen wel wat het zal geven… spannend!!! Ieeeel spannend!

Dan begon het werken… ik werd geplaatst op de neonatologie… dat was niet de bedoeling, maar wel leukk! Alleja… relatief leuk hé!

Om te beginnen kreeg ik een rondleiding doorheen de ward en mocht ik kennismaken met de fototherapie, de incubators ( couveuses gelijk da ze zeggen…) en de infuuspomp die het toch niet te wel niet meer deed.

Ik heb die dag de hele tijd geballoneerd want er lag een babytje die telkens saturaties onder de 60% deed… ( voor de leken onder ons, een normaalwaarde voor zo’n pasgeborene ligt het liefst rond de 96% en dat staat voor de zuurstof die in het bloed aanwezig moet zijn… ) De verpleegkundigen reageren pas als die saturatie onder de 50% gaat… Hellleppp zegg, ik schoot al in actie aan een saturatie van 80% terwijl die andere verpleegkundige perse nog zijn aerosol wilde geven… ongelooflijk zeg!! Maar we gaan er ons niet aan ergeren, ze leven nog alle 2!

(Effe tussen haakjes… het licht is uitgevallen net als de elektriciteit en euuhmmm… tziet er naar uit dat het gaat stormenn! :p Oewjeaaaaah!! J En kmoet wel zeggen, tis ier donkerrr!!! Just op tijd alle was binnen gehaald! J)

En toen begon de waterval…. Goh goh… tis de moeite ze! J Zoooottt! Ondertussen wel terug licht en elektriciteit! J

Bon… zo zijn jullie wat op de hoogte van mijn omstandigheden en het weer waarin ik mij bevind…. :) Mochten jullie het allemaal willen weten, ik zit in mijn kamertje op mijn bedje, met aan de andere kant van de kamer Karen op haar bedjen! Met nadruk op bedJE! 1m80 lang zijn ze… ideaal voor mensen die ietsjes van mijn lengte mee hebben, maar wringen voor mensen met Karens lengte! Hihi! J Grappigg!! Ma kben zo lief geweest haar de twijfelaar te geven, zo heeft ze toch ietsjes bewegingsruimte! J

Oke… ik zat ergens in neonatologie te balloneren… jah, als ik het niet had gedaan was het babytje er hoogst waarschijnlijk niet meer geweest… vandaag nog even gaan checken en het was al aan de betere hand.

Duidelijkkkk nog werk aan de winkel daar!!! Swat… ik voelde me enorm nuttig en had echt een “leuke” dag achter de rug…

Jaaaa… en die avond zijn we dus achter onze eerste rokjes geweesttt!! Naast dat ze ons wat dikker hadden ingeschat zijn ze echt leuk! J Morgen mogen alweer nieuwe gaan halen!! Oooohhh… dit is zooow leuk!!

Owkeetjesss… nog een gezellig dagje had en heel flink onze wast gedaan! Jaja… dat wordt ook nog gedaan! Hihi… vol enthousiasme heeft Bram een wasdraadjen gefabriceerd! Onze wast hangt mooi ( of toch tot daarnet) te drogen!!

Vandaag… mja… twas mij toch een minder dagjen! Wel grappig… want deze morgen hebben de Afrikaantjes uit volle borst gezongen tijdens de worship! Donderdag is dus blijkbaar de zangdag en jaaaaaa, thad al wa meer weg van Afrikaaa! J Wihoooowww! J Wel leuk… want ik ken sommige liedjesss! Gelijk opwekkingsliedjes als down by the River enzo… zaaaligg! J

Ma swat… mijn dagje begon met… ge raad het nooit! Een dokterstoer! J Khad mijn fototoestel op zak en kheb leuke kieksjes getrokken! Echt leuk! De mensjes waren door het dolle heen! Hihi! J Tegen 13u naar boven voor spaghetti met bonen! Jikkk! Ik at dan maar mijn spaghetti met ketchup! Hihi… heeel voedzaam! J

Tegen 14u was ik terug op mijn werkplaatsje en heb ik niets, maar dan ook echt NIETS gedaan! 2u30 lang… ongeloooooflijk saaai! Ik begin het een beetje beu te worden… niemand kan mij uitleggen wat er gedaan moet worden, waar ik kan helpen, hoe ik de dossiers kan ontcijferen en waar ik medicijnen kan vinden… HEEEELPPpp!!! Ik weet dat ik zoveel zou kunnen doen, maar ik zou niet weten hoe of wat ik moet doen, want ik weet het NIETT!!! Ik kom zottt! Blllllkkk, tis dus echt frustrerend, maar als ik dus iets vraag antwoord iedereen met ‘mmmmm’ en een schouderophaling! Toeme toch! Ik ga er iets op moeten vinden anders overleef ik de volgende 3 weken niet! Mijn brein creatief laten werken en toch echt in actie schieten!!!

Nu aant bekomen… khad heel veel zin om mijn loopschoenen aan te trekken en rondje te gaan runnen… maja… kheb geen sportschoenen! Hihi! J

Hmmmm… vanavond gaan we voor een eerste filmpje in Uganda!

Ik heb het echt naar mijn zin, maar af en toe zou ik willen weglopen terug naar huisje, vriendjes en liefje en kriekesnoepjess! Hihi… stiekemm!! J

Jullie zijn echt zooo geweldig met al die lieve reactiesss op mijn blogjeeeuh! Ik kom er helemaal happy en gelukkig van! Echt echt echt!!!

Dikke knuffel en een ieeel lieve groet van een happy meisje!

Fotokesss van mijn bezigheden ...

2010-03-18T15:36:00.000+01:00

Dit is het jackfruit! Niet zo jammie en al helemaal gene lekker geurtje... ma zie hoe grappig die smiley!!

We hadden gisteren een eerste regenbui... maar Sari gaat onverstoorbaar verder met het ochtendritueel....

Mja... onderbroeken ligt wat gevoelig hier in Uganda... dus moeten we die zelf wassen!! Hier zie je Lien heeel naarstig boenen en Bram ( die toen nog droog was... :p)

's Avonds bij de naaister... op de andere blog staat een leuke foto van onze rokjesss

Op neonatologie... de couveuse met een ieniemienie boeleken in...

Op doktersronde...

Zoek hier maar es het verschil tussen de patiënt en de broertjes en zusjes... Tis zo dat er 2 patiënten op dat

ene bed liggen en dat het 3de een broertje is.

Da is nu es echt een schattig babykenn die de hele tijd aan het lachen was... ooooh!!!

Deze foto is van de intensive care op pediatrie!!

Celia werkt in Afrikaaaa

2010-03-16T20:29:00.000+01:00

Wabutjieré, wasiweré, (goedemorgen, goedemiddag)

Oefff… de eerste 2 werkdagen zitten erop en het valt allemaal ieeel goe mee! J Geen idee eigenlijk wat ik allemaal wil vertellen… een heleboel alvast!

Ha… het is me toch een grappig volkje… beetje per beetje en met hulp van onze leerkracht geraken we er wijs uit… maar we zullen onze 3 maand wel kunnen gebruiken om die cultuur te leren kennen!

Mijn papa zou zeggen dat ik helemaal bij het volkje pas want ze zeggen overal sorry bij, ook als het helemaal niet nodig is, of als ze er niets aan kunnen doen… Als ik struikel over een boordjen, zoals zo vaak, zeggen anderen sorry… hahaha!

Nog andere funny gewoontes hier zijn in plaats van ja te zeggen, hun wenkbrauwen op te trekken en hmmm te mompelen. Moet ik nog even aan wennen, maar wees er maar op voorbereidt dat als ik terug kom ik bij alles mijn wenkbrauwen ga optrekken! :p Hihi…

Gisteren hadden we het even over de relatie tussen student en verpleegkundige. Karen had wat nare ervaring had met de hoofdverpleegkundige en toen meneer Monbaliu wat kwam vertellen over de cultuur viel onze frank! Het is hier namelijk zo dat ze nog werken met een ‘meester- slaaf’ relatie. Bij ons proberen we te streven naar een gelijkwaardigheid, hier ben je ofwel een meester ofwel een slaaf. Als wij beleefd vragen of iemand iets wil doen, dan wordt daar niet op ingegaan, geven we een bevel schieten ze in actie! Ongelooflijk, maar waar! Echt, we hebben al wat getest vandaag en het ligt absoluut niet in onze aard om bevelen te geven, maar zo hoort het hier en daar hebben die lieve afrikaantjes ook geen probleem mee… Raar volkje! :p

Oja… als ze dan eens yes zeggen dat hoort daar altijd een please achter…. Hoe hilarisch het ook mag wezen, het is zo… dus als we vragen van ‘Can I use the toilet?’ zeggen ze ‘ Yes, please’… J Mja… grappig!!

OwkeeE… m’n eerste en tweede werkdag… twas me wat hoor… maar eigenlijk een kleine ontgoocheling. Mja… ik had verwacht dat het super druk ging zijn, dat ik direct in actie ging mogen schieten enja… dat was nu net dat niet. Een beetje teveel verwacht hé… hahaha! Maareuuhh, tot daar. Ik kom daar toe en ik kreeg een rondleiding waar ik geen sikkepit van verstond omdat het in het Engels is met Afrikaans haar op en omdat die verpleegkundige veels te stil babbelde, dusjah… was ik nog geen stap verder…

Ik dacht, ik ga mee met den dokter op toer… wel, bij ons duurt zo’n toerken misschien wel de volle 20 minuten, hier is de hele morgen gevuld! Een morgen van 8u30 tot 13u00, om dan helemaal uitgehongerd naar clay-house te trappelen en ons vol te stoppen met rijst en bonen en nog een groen groentje dat dodo wordt genoemd. Dat betekent dus rijst als middagmaal, want aan die bonen heb ik mijn hart niet verloren en die dodo is ook geen favoriet. Met als gevolg à onvoldoende voedsel binnen en slecht worden tijdens mijn dienst… Woeps… :p

In de middag dan, hou ik me nog 2u30 bezig met het bijkletsen met studenten, het rondkijken en als ik dan net gedaan heb met mijn shift komen ze af met het voorstel om infusen te plaatsen… lap hé! Ma swat, dan placeer ik alvast al wat overuren… mihihi! Het plaatsen van infusen gaat me beter af dan verwacht. Mijn eerste dagje werken kreeg ik al de opdracht, heel bruusk en zonder enige voorbereiding, en jah… Celia mocht haar eerste infuus plaatsen en dan nog wel bij eentje waar ze nopes van aderkes kon zien! Dat moest gewoon mislukken… maar mijn 2^de ging vlot zonder enig probleem!! Kheb mezelf een pluimken gegeven!! :p Vandaag weer van ‘t zelfde, het ene infuus na het ander… ze gingen opmerkelijk vlot, tot ik aan mijn 3^de begon dat ik plots begon te beven om daarna te zweten gelijk een zot en dan nog een stapje verder mijn gehoor wat uitviel om nog later te ontdekken dat ik wazig begon te zien… hmmm, kheb dan maar de taak doorgegeven aan een ander iemand en mezelf op de grond gaan zetten… want amaii, twas echt erreeegg!! Hahahaaaa… ma swat, khad toch een meeting met dokter Brenda ( de pediatrische dokter) dus heb ik na het leegdrinken van mijn flesje water mij in haar office gaan zetten om tesamen met Karen en Sari ons project voor te stellen! Nog zoiets eigenaardigs hier… alles is oke hier… we moeten onze zin nog niet uitspreken of ze gaan al akkoord met ons voorstel! Hahaha! Maar of het er dan uiteindelijk echt van komt is iets anders… detailkenn!

Nu net terug van een birthdaypartyyy in open lucht met zelfgemaakte pizza’s, pannekoeken, cake en spaghetti!!! Geoffrey, die voor ons kookt en wast enzo is er 22 geworden en heeft zijn eerste verjaardagsfeestje meegemaakt! Woooow! Kun je u da voorstellen?? Hier zijn verjaardagen echt niet zo belangrijk… die dag gaat gewoon voorbij als een ander… velen weten zelf hun geboortedatum niet en als ze de 50 gepasseerd zijn en je vraagt hoe oud ze zijn is het altijd 99! :p Zoals ik al zei, gek volkje! J

Morgen opnieuw een dagje werken… wat voor mij inhoud: halfuurtje chapel, wat op zich wel leuk is, maar moeilijk te volgen met hun Afrikaans Engels… en ze zingen echt niet zo enthousiast als in de films… kben er nog altijd nie overheen… :p Dan starten we normaal rond 8u30 met werken, maar morgen hebben we afgesproken met de hoofd van de hoofdverpleegkundigen om de mainstore te gaan plunderen. Dat is een gebouw in het ziekenhuis waar massa’s gerief gestapeld staat die heel erg van nut zijn, maar waar de verpleegkundigen geen kennis van hebben. Dat materiaal gaan wij proberen te introduceren in de neonatologie ward… tzal wa geven… hahaha! Iedere vrijdag hebben we ook een dagje vrij genomen om onze lessen te kunnen geven!! Amai… zo’n project kun je echt niet voorbereiden in België… Maar we hebben er volle goesting in… alleja… misschien minder zin in het maken van de syllabussen… ( althans ikke, myself!) We gaan er een lapjen opgeven!

Zow zow,… jullie zijn maar nog es ge-updated!!! J Hier is het dikke pret!!! Morgen mogen we achter ons eerste zelfgemaakt rokje gaan… spannend!!!

Ik zet zo gauw mogelijk nog wat fototjes online… altijd leuk… Blijf maar leuke postjes zetten op mijn blog… me liky very much! J

Zoeeewn en een zweterige knufknuf!

Het Ugandeesjen

Celia geniet van Afrikaaaa!

2010-03-13T17:11:00.000+01:00

Het vervolg…

We zijn aangekomen op onze plaats van bestemming! Hier gaan we de komende 3 maand verblijven…
We kregen een zeer warm welkom van verschillende verpleegsters, ze hielpen zelf met het uitladen van al ons bagage!
We namen afscheid van onze dierbare driver en zochten de leerkrachten op die daar al 2 maand verbleven! Maar eerlijk, veel zin om te “socialaizen” hadden we niet… die reis woog toch wat door op ons en het werd ons allemaal een beetje teveel. We hadden gewoon even tijd voor onszelf nodig en die kregen we even niet.
Heel even hadden we de tijd om ons in ons kamertje te placeren en dan werden we aan tafel gezet tussen allemaal vreemde pippo’s die hier al helemaal ingewerkt zijn en waaa…. We kregen een kleine crisisss!!! Helemaal niet leuk, dus we gingen zo gauw we konden terug naar ons veilig plekje toe… onze slaapkamer! Ik deel die met Karen en Sari en Lien delen ook een kamertje. De VENT (Bram) heeft een bedje naast een Duitse dokter in opleiding.
We hebben onze kamer wat anders ingedeeld en ons helemaal geïnstalleerd! Oefff… we gaan ons nog thuis voelen…. Maar het is morgen nog niet…

Die avond hebben we nog geskypt met de vriendjesss! Hilarisssch! Ferm gelachen en heel Uganda heeft het geweten… mja… wa wil je met Celia aan de ene kant van de lijn! Hihi! Toen kwam plots een dokter vragen of het wat stiller kan, want hier gaat iedereen slapen voor 23u… ik denk dat we dat binnen een paar dagen ook zullen aannemen als vast patroon, want de dagen hier zullen vreet intensief zijn…. Maar dat is voor later!
Ons eerste nachtje was ideaaal, maar ja… te kort hé! ? Tegen 7u opnieuw opstaan en na een klein ontbijtjen mochten we richting chapel vertrekken. Daar mochten we meezingen met liedjes, en ik was best wel wat ontgoocheld, want twas helemaal niet op z’n Afrikaans zo, twas zo op 1 zelfde toon, niet enthousiast enzo… raarrr, ma swat, daarna was het bidden en moesten we gelijk gebedspuntjes noteren op een briefje voor onszelf…
De studenten hier in ons huisje zijn best wel gelovig, de Duitser die bij Bram slaapt houdt iedere morgen zijn stille tijd enzo… kheb hem nog niet kunnen vragen ernaar. Er komt ook hulp van ministry ships… dus ik ben omgeven door christenen! :) (leuk detailken!)

Bon… we zaten bij het chapelmoment…. Na het vele bidden enzo mochten we ons, muzungu’s, voorstellen. Ik mocht de spits afbijten en zo gingen we het rijtje af… Later kwam Reverend Benson ons tegemoet en na enige tijd wachten mochten we zijn office binnen gaan en kregen we te horen dat we goed gekleed waren en werd ons het een en ander uitgelegd.
Hij zond ons een zuster die ons een rondleiding ging geven… daarvoor moesten we wel onze verpleegpakjes aandoen, dus wij eerst in volle zon terug naar ons huisje, pakjes aantrekken en terugkeren naar het ziekenhuis. ZWETENNnnn man in die pakken! Amai… tzal wa worden de komende maanden!! Maar we kunnen alles aan… of toen nog… tot we aan de rondleiding begonnen!!! HELLEPPppp was onze eerste indruk! We hadden van school uit een plannetje gekregen, maar dat trok er op de verste verte niet meer op… ( direct actie ondernomen: we maken een nieuw plan!!!!) dus al helemaal gedesoriënteerd gingen we van ward naar ward. Om even te schetsen, het ziekenhuis bestaat uit verschillende gebouwen. Vb. 1 gebouw is medical ward voor de vrouwen, ook zo’n ward voor de mannen. Dan de pediatrische ward en materniteit en leprahuis enzo… In totaal denk ik dat er een stuk of 10 wards zijn… maar dat gaan we nog eens opnieuw moeten tellen! ? Het is echt een doolhof hoor!! En overal zitten mensen te wachten, te eten, te koken, te slapen… zomaar ergens. Dat zijn dan de bedsites , de mensen die de zorg voor de patiënt op hun nemen, meestal een familielid. Want hier is het de gewoonte dat de familie kijkt voor eten en zorgt dat de patiënt gewassen wordt… Helemaal anders als bij ons dus! Maar we hadden niet anders verwacht toch! :p
We gingen dus van de ene ward naar de andere en door de warmte, de verschrikkelijke geur in sommige wards werd het ons al gauw wat teveel… De accommodatie is schrijnend, zoveel minder materiaal en voor ons chaotisch! HElpppp waar zijn we beland…
Gelukkig konden we bekomen in ons huisje en het was rap gezakt. Bij de 1 al rapper als bij de ander… twordt gewoon echt aanpassen!!

In ons middagje vrij hebben we een wandeling gemaakt naar boven toe… woooooooww!! Ten eerste wamme! Maar ook ieeeel mooi uitzicht! We zitten echt prachtig hooor! Tussen de groene bergen en geweldig volk! We voelden ons geheel in de brousse, tussen de bananenbomen, hutten, geiten, koeien en zoveel ander leuks! Oooooohhh, twas zoo genieten!! We zijn echt aan het bekomen en het acclimatisering is in processing! We zijn al naar een stoffenwinkel getrappeld en hebben nu al moeite met kiezen van leuke stofjes… we zijn daarna mee geweest naar de naaister. Morgen gaan we gaan aanvallen op de leuke kleurrijke stofjes en allerliefste rokjes laten maken! De stof zal ons 6000 shilling kosten en het maken ervan kost ons 4000 shilling. Da wil zeggen dat we een rokje op maat hebben voor een kleine 5 euros… kan het beter??? :p

Tijdens het avondmaal hadden we dikke fun en hadden we het over van alles en nog wat, of toch hetgeen plaats vind in het operatiekwartier en de verschillende afdelingen! Hahaha…. Ofja, how… best ook wel minder leuke en sappige weetjes . Maar tot daar… normaal gingen we es proeven van het jackfruit, maar de dokter die ook dat jackfruit opereerd, werd opgeroepen om te assisteren in het operatiekwartier. Dat jackfruit heeft veel weg van dat stinkiewinkie fruit in Indonesië geweest, alleen stinkt het hier niet zo. Het schijnt familie te zijn van… maar swat, tzal voor morgen zijn…. Spannend hoe het zal smaken!

Nu zijn we heel gezellig aan het kletsen op onze kamer, the place to be voor een prettige babbel! :D
Bon… morgen gaan we onze stageplanning gaan overleggen met de reverend en onze docent. En de koning komt op bezoek…. Geen idee wat het zal geven! Suprise suprise!!

Vandaag is het morgen! ( snap je?? ik had het daarjuist over morgen, ewel vandaag is het die morgen waar ik het over had...)
We zijn dus onze dag begonnen met een bezoekje bij Reverend Benson. Onze planning overlopen en wat adminisratief werk en er op los gevraagd.... we hadden bijvoorbeeld gehoord dat tijdens de outreaches ( dan gaan de dokters de bergen in naar alle kleine, onbereikbare dorpjes om die mensen te onderzoeken en vaccinaties te geven...) er een kans bestond dat we in Congo gingen terecht komen... dat zorgt toch voor enige problemen, maar ze wisten ons te vertellen dat het geen probleem geeft omdat we KAGANDOhospitalmensen zijn... dussss... misschien kom ik een dezer dagen in Congo terecht... :)
Daarna zijn we tegen 10u30 vertrokken richting een klein dorpje waar we de koning van dit koninkrijk zouden ontmoeten! :) Uganda is namelijk opgedeeld in verschillende koninkrijken en ieder koninkrijk heeft een koning. Dit is eigenlijk gewoon een volksfiguur en heeft niet veel te zeggen in de uiteindelijke regering, maar hij is wel een zeer gewaardeerd persoon en de mensen hier zijn enorm koningtrouw!
Dit konden we zien aan het hele feest dat opgezet werd.... alle scholen hadden iets voorbereidt, en massa's mensen kwamen opdagen! Ongeloooooflijk! Ik zag dit nog niet direct voor mij in Belgie... de mensen stonden langs de weg om maar een glimp op te vangen van hun konining! Wij zaten op de eerste rij tussen allemaal hoge pieten die iets met religie en ziekenhuis te maken hadden! :) We voelden ons belangrijk! :) Tegen een uurken of 3 hadden we het gehad... we hebben namelijk moeten wachten tot rond 13u30 ofzo vooraleer we de koning echt hebben gezien...
ze hadden de stoet halt gehouden omdat ze nog niet klaar waren met de voorbereidingen... hahaha, grappig hé! En dan denk je... al die mensen gaan heen en weer lopen in alle richtingen en flippen want ze zijn niet klaar... niets is minder waar... ze gingen door op hun Afrikaanse manier... slowww! :) Hmmmm.... aan die manier van leven kan ik me best wel aanpassen... alles op het gemak!
Maar dus na wat show gezien te hebben zijn we vertrokken. We gingen tevoet terugkeren... zo'n wandeling van 2uurtjes ofzo... maar waarom niet! Helemaal ingesmeerd met zonnecreme, voorraad water in de rugzakken en de paraplu in de hand waren we gewapend tegen de zon! Nog geen kilometer verder stopte voor ons een auto... een vriendelijke meneer stelde voor ons mee te nemen tot in Kagando... ideaaaal! Het heeft wel degelijk voordelen om blank te zijn... :)

Thuis gekomen hebben we lekkere gekruide aardappelen gegeten met een vleesje... jam jam! Het eten hier is echt nog zo erg niet hoor! Maar naar hoor zeggen wordt het op de duur toch wat eentonig... we will see!!
na een tukkie in de schaduw zijn we leuke stofjes gaan kopen!!! Ooohh... we vinden het eeenigg! Nu nog naar de naaister en dan hebben we leuke rokjes om te dragen!

Voila… jullie zijn toch op z’n minst gezegd op de hoogte gebracht van mijn eerste weekje Uganda!
Ik start maandag met mijn eerste stage op pediatric ward voor 4 weken, kben heel benieuwd wat het zal geven! Jullie horen nog van me…

Een lieve groet van een nog steeds hyperactief huppelend konijn!

Eerste picss!

2010-03-12T12:02:00.000+01:00

Onze van! :) ma dan zonder bagage en niet volgepropt met ons.... :)

Afrikaaaaaaa!!

ons installeren... eindelijk aangekomen! :)

We weten van de warmte... ofja... Karen weet van de warmte en het muskietennet!

Celia in Afrikaaa....

2010-03-12T11:18:00.003+01:00

Haaaaaaaaaaaaiii!!! How are you?? Fine! How are you??? Fine! How is your mother? How is your father?? ... :)

Jawel…. Ik ben gearriveerd in het warme Afrika…. Amai amai…. Wat een beleving!!! Al zoveel gezien, zoveel nieuwe mensen ontmoet, zoveel eerste indrukken, …. Geen idee waar ik zou moeten starten…. Misschien begin ik maar bij het begin…

Zaventem, 09/03! Het grote moment is aangebroken, we gaan vertrekken naar het verre Afrika! Met verschillende emoties laten we iedereen achter ons! Het is zover…

Na lang lang vliegen komen we aan in het land van bestemming… UGANDA! Een hitte overweldigd ons, en dat om 23u! Nog voor we een stempel in ons paspoort kregen werden we aangevallen door muskietooowws! Haha… aangenaam kennismaking! Onze docent wordt direct met open armen ontvangen door de driver, Jarrelld…. Wij volgen op onze kousevoetjes en al onze bagage de weg naar buiten waar ons persoonlijk voertuig op ons staat te wachten. Moesten we daarin met z’n 10en?? Ruimte was geen optie. Na al de bagage op het dak gezwierd te hebben en alle handbagage onder onze voeten te gepropt te hebben mochten we onszelf beginnen stapelen in het busje. Al bij al viel dat wonderwel mee… zeker toen we op de deur lazen dat de chauffeur 14 passagiers mag vervoeren in die van. HA, blij dat we maar met z’n 10en waren… J

Oja…. Een specifieke Afrikageur?? Weinig van te merken…. Ja een ander geurtje, maar niet storend ofzo…. (dat komt later…. :s)

Een eerste berichtje naar het thuisfront is een must, …. We zijn namelijk veilig en wel gearriveerd in Uganda met de valiezen!

We zitten dus in de auto op weg naar ons eerste verblijfje… banana village! We kregen onze kamers toebedeeld en na een eerste maal geproefd te hebben van de overheerlijke, maar echt overheerlijke ananas en zoete banaan,vielen we heel gewillig in slaap!

Ons eerste officiële dagje Uganda begon om 7u met een koude douche! Brrrrrr! Niet aan te raden, zelf niet in een land waar de temperatuur stijgt tot boven de 30 graden. Ma swat… helemaal fris (echt fris dan) gaan we zitten aan de ontbijttafel…. Hahaha! Een ontbijt op z’n Afrikaans… we kregen om te beginnen allemaal een potje cornflakes, de melk komt zo meteen…. 15 minuten ( niet overdreven…) kwam de melk, nog half bevroren. Ik had mja…. Grote honger, dus mijn cornflakes waren al opgepeuzeld zonder melk. Woepssss… J Hij vroeg wie een eitje wilde als ontbijt… vond ik nog wel een lekker ideetjen, dus ik vraag mijn eitjen Sunny side up! Wel… ik heb ( en dat is ook geen gezever) 20 minuten moeten wachten op mijn eitje… hahaha! We werden direct ondergedompeld in de Afrikaanse cultuur.

Kort hadden we de tijd om beetje omgeving te ontdekken en wat zagen we daar??? Een dromedarissss!!! Waaaa! Hilarischh! Gek gek gek,… kwas weer helemaal enthousiastt!! Mihihi… ge kent mij hé… :p

Twas alweer tijd om aan te zetten…. Na een moment van wachten ( het meest toegepaste werkwoord in Afrika) kwam onze persoonlijke driver ons oppikken! Ha… het begon met weer al onze bagage boven op de car te stapelen en in de koffer te proppen om te eindigen met ons zelf een plekje te vinden!

Helemaal klaar en mentaal voorbereidt op een lange rit vertrokken we! Moehahaha…. De rit… een avontuur op zich… die vluchtheuvels zijn me een ras apart!! Amai nie… 4 kleine bubbelkes achtereen… hahaha! Shaken da we doen in die auto… mihihi! J Nog wel funny zo…. En da is zo bij ieder dorpje dat we tegen komen… en we kwamen toch wel vrij veel dorpjes tegen… hahaha! J

Wat we nog allemaal tegen kwamen onderweg waren (in een paar trefwoorden samengevat) geiten, koeien, aapjes, groen, groen, groen, groen, geiten, koeien, groen, groen, zwaaiende zwartjes, bodabodas (motos) met 3- 4 zwartjes op en zelf mama’s die borstvoeding geven tijdens de rit, zotte grote groen bussen die racen door Uganda heen, veeel kindjess en lachende mensen, groen, groen, bananenbomen, kleurrijke winkeltjes, coca- colareclame, veeeeel coca- colareclame, auto’s, lotttssss of auto’s!, fietsers en kindjes in uniform!! En nog zoveeeeel meeeeer!!! Amai… ik weet het echt allemaal niet meer…. Zoveeel gezien hé! Ongeloooooflijk! J

Bon… we zijn gearriveerd in Kampala, de hoofdstad… druk en chaotisch zijn wel 2 juiste bewoordingen! Hoge gebouwen, maar ook kleine kleurrijke huisjes en vele winkeltjesss! Het doet me een beetje aan Indonesië denken… maar dan op z’n Afrikaans! :p hihi!

Geld gaan wisselen… plots zijn we multimiljoenairrr! Oewjeaaah! 1 euro is hier namelijk gelijk aan 2795 shilling! Als da geen bedrag is!

Om ons helemaal in Afrika te wanen zijn we die middag maar ietsjes gaan eten in een plaatselijk restaurantje! Ik waagde mij aan rijst met rund en een hapje matoki ( niet zoete banaan) ma da vind ik toch wel ietsje JAK! Da smaakt niet lekker! De frisdrank ligt me zwaar op de maag…. Dus vanaf nu WATER! Om me helemaal in het buitenland te voelen begon mijn maag al raar te doen vanaf dag 1… m’n voorraad buscopan® zal erdoor zitten tegen het eind van mijn verblijf! J Ma we blijven een smile op ons gezichtjen toveren!

We maakten ons klaar voor een nieuwe lange rit van wel 6uurtjesss… en opnieuw tussen het indommelen door mochten we genieten van het mooie Afrika!

We hielden halt in Fort Portal waar we de eerste 2 studenten hebben afgezet! We aten er heerlijke pizza’s en sliepen in een comfortabel bed inclusief muskietennet in een youthhostel.

‘ S morgens hebben we heeel uitgebreid ontbeten, en het heeft ons nog gesmaakt ook! De eerste chapatti (pannenkoek)was binnen en overnieuw sappige, zachte, zoete ananas!

Voor ons was het al gauw terug vertrek tijd. Eerst nog een kort bezoekje aan het ziekenhuis en bijhorende school waar de studenten gaan werken en toen waren we nog met 8! Op naar Kasese…. Wat we niet wisten… het ligt midden in de bergen, maar echt er helemaal tussenin! Onderweg effe decadent gedaan en in een hotel een fruitslaatje gaan benutten die ons toch wel 4000 shilling koste! J Het is ondertussen 2u, nog geen middageten en in volle 30 graden verder in het busjen! Snikheet en droog! Een heel ander klimaat als in Fort Portal… en dat op nog geen 2u rijden verder… tzweet druipte van ons af!

De stop in Kasese was kort, we hebben daar 2 volgende studenten afgezet inclusief onze docent! Zaaaalig gevoel! De harde kern bleef nog over! Ha… en toen waren we nog met 5 + driver! 16u vertrokken we en onze eerste vraag aan de driver was of hij honger had, want euuuh, wij hadden een licht hongerkennn! Dus bij het eerste beste restaurantje hielden we halt om jammie frietjes te eten met een gezond broodje! Hahaha… nu moeten we ervan profiteren hé… sebiet is het dag in dag uit rijst met bonen dusjaa… J Gezellig gebabbeld en gevraagd naar de familie van Jarrelld… hij heeft 9 kids! Twas fun! Nog een klein uurtje en we kwamen op bestemming aan… spannend!!!

Wordt vervolgd….

Een dikke groet van mij

ik dacht ik wordt nog gekker en upload some pictures! :)

2009-01-10T14:28:00.003+01:00

Kerstversiering op mijn kast.... ge moet u met iets nuttigs bezig houden hé... 1,2,3 tafel! Opwarming met dramateam!

hihi, lachen met An!

10,9,8,... gelukkig Nieuwjaar!

Gek gek gek!

Als we zo staan, staan we dan nog omgekeerd op de lepel?

Brecht, papa en Wannes!

Naomitje, Teunia, moeke, Natalia, Blanche, Celia en Naomi!

Bijbabbel tijd met zus!

Annie! Ik en mijn lief zusje!

Ik dacht bij mezelf, waarom niet es lekker gek doen en nog een bloggie schrijven...

2009-01-10T12:40:00.002+01:00

Een zeer goede middag voor iedereen die mijn blog leest, en ook een zeer goede middag aan iedereen die mijn blog niet leest. Alleen zullen ze zo nooit te weten komen dat ik ze een goede middag wens, want ze lezen mijn blog niet...
Oké, dit was even het grappige intermezzo, nu gaan we over naar het serieuse gedeelte!

Tussen de herfstvakantie en nu zit er zoiets al veeeeel tijd tussen! Ik ga dan ook echt niet meer al mijn verhalen vertellen die ertussen gebeurt zijn. Alleen mijn levensveranderde momenten! :p
Zoals het zien van madagascar 2! Moehahahaha! Mijlpaal in mijn leven! Zaaalig zotte film met humor op mijn niveau! :p
Een ander paaltje is de musical Annie! Ooooooh! Zoo mooi! Ik heb dan ook besloten om na mijn studies verpleegkunde een opleiding drama (ofzo) te volgen. En dan doe ik mee aan de eerst volgende musical! Wohoo! tis een droom van , en ik wil die droom graag verwezenlijken! Alleen da ik waarschijnlijk ook op muziekles moeten gaan ( detail!)
Wat heb ik nog allemaal beleefd... oja! Even een grappig verhaaltje van Celia en muren! :p
Het gaat als volgt.
Aline en Celia hadden net gedaan met de les en nemen heel braaf hun fiets en stappen op hun fiets. Celia zet haar veel te grote kap op.( want het was koooud) Die kap viel tot over mijn ogen, dus voor een moment zag ik niet waar ik naartoe reed. Net toen ik mijn kap wat omhoog deed zag ik zo'n grote grijze muur voor me! Ik zag mijn leven voor mijn ogen paseren... gelukkig ben ik er nog maar 20 en had ik maar 20 jaar te overlopen en was ik nog net optijd om mijn stuur te draaien en weg van de muur te fietsen! Hahahaaha! Ik heb daarna toch wel ferm gelachen! :p ( kweet niet of het kwam door de voorbijflitsing van mijn leven, of om het feit dat het toch maar weer zo'n echte Celia move is om bijna-recht-tegen-een-muur-te-fietsen!)
Es denken of ik nog meer leuke stories heb! Waarschijnlijk wel, maar veel stoten reken ik tot mijn dagelijks leven en zie ik dan ook niet meer echt als speciaal. Zo dingen als een trap missen, naast uw pedaal stampen, vingers tussen de deur, verbranden aan de oven, naast je mond gieten met water, verslikken in je eigen speeksel,... en ga zo maar door!

Oké, kerstavond! Die was wel grappig! Singstarren met het hele gezin! Echt fun dus! En daarna gingen ze zo boksen in het niets enzo.... ge weet wel zoiets in de aard als de WII maar dan toch met PlayStation 2... echt funny! Ik heb vooral toegekeken en me rot gelachen! Moehahaha!

Maar voor kerstavond heb ik eerst nog 2 dagen meegedraaid in Kingskids! Voor mensen die dit niet kennen... t-t-t-t! :p Zoek maar es op op internet - google- tjoetjoeb -... je zult het wel vinden!
Tis een wereldwijde organisatie die onder Jeugd met een opdracht valt! Als je JMeO niet kent...foei foei foei! Opzoeken hoor!
We zijn dit jaar gestart in Belgie met een team enthousiaste leiders en nog enthousiastere tieners! Ik zou meedraaien als leiding, maar door een te druk schoolschema heb ik dit moeten annuleren met veel pijn in het hart! Gelukkig mocht ik lekker 2 dagen het dramateam helpen dramastukken aan te leren! Het was voor mij echt een geweldige tijd! Ik heb me helemaal ingeleefd, voelde me zo op mijn gemak met het team, zag ze groeien naar elkaar toe, naar God toe, ze bloeiden helemaal open van verlegen naar wild, open en durven! Echt zooo mooi! Maar zondag kwam al veel te gauw en ik moest ook weer afscheid nemen van mijn team. Oooooh, das echt met pijn in mijn hartje! Hmmmm, ik wou dat ik dat team mocht blijven begeleiden! Ze hebben dus een plaatsje in mijn hart en ik zal zeker komen kijken naar hun eerste show! Woho! Ik wil ze zien preformen! Dit is dus ook wel een klein beetje de aanzet geweest om een dramaopleiding te gaan volgen. Maar dat is toekomst! Eerst het hier en nu...
De examens!
Brrrrrrrrr! Dit is een minder leuk gedeelte. Alhoewel, het wordt altijd als minder leuk gezien, maar eigenlijk heb ik wel een funny tijd hoor! Enkel het vroege opstaan, het overslapen en het laat doorgaan met studeren is net niet zo fun. Maar uiteindelijk combineer je dat met te gekke slappelach momenten met Karen ( die een verdiep beneden op peda zit), schoppen, kerstmarkten met Inge, oudejaren met An, filmpjes zien, kamers opkuisen, facebooken, filmpjes maken en onze stem vervormen!!! (Hilarisch, echt waar! Hahahaa!) Als ik de filmpjes es heb, zal ik er es eentje plaatsen! Ze zijn geweldig! :p
Dus al bij al valt de examenperiode heeeel goed mee!
We belonen onszelf ook met 4 daagjes Londen nadien... nog beter! :p Met Karen en Martijn gaan we lekker Londen op zijn kop zetten! YEAH! Daar hoor je nog wel van! Eerst nog 3 examens te gaan!
Hmmm, die examens vallen goed mee. Ik mag natuurlijk niet te luid juichen enzo, maar ik heb al 5 examens gemaakt en eigenlijk heb ik een goed gevoel bij alle 5. Alleen zijn er 2 examens die ik niet echt kan inschatten. Ze kunnen goed zijn, maar ook niet goed.
Dat zien we dan wel ergens rond de krokus wanneer we ons rapportje te zien krijgen.
Nu eerst focussen op de laatste 3. Jep jep, nog maar 3 te gaan! Waarvan 1 mondeling... maar tis door een dokter, en dokters hebben nooit veel zin om terug te keren deze zomervakantie, dus laten ze u er relatief gemakkelijk door! :) Trouwens dat vak dermatologie heeft een doorweegcoëfficient van wel 0,13... da is niets! Maar dan heb je het probleem dat alles maar zoiets doorweegt. En vooral dan de moeilijkste vakken. So what... we leren voor erdoor! :p Als ik nu door alles ben, moet ik voor 8 vakken niet meer vrezen. Dan schieten er maar 20 niet meer over ofzo... :p
Jah, ik ben weer heel mijn blog aan het volpraten zo te zien... woeps!
Al bij al gaat het dus prima met mij en geniet ik vollop van mijn leven... met alles erop en eraan!
Oja, nog even een ander mijlpaal in mijn leven.
Gisteren nog, ik had dringend nieuwe schoenen nodig! Zeker als ik naar Londen wilde...geen schoenen is geen Londen. We deden wel 5 schoenwinkels ofzo, en niets maar dan ook niets stond mij aan. pffff! Echt stom hoor! Karen had ondertussen ook al schoenen gevonden, maar ik niets! We waren een beetje moe enzo, en hadden niet veel zin meer om verder te shoppen, maar ik dacht, laten we nog 1 schoenwinkel doen ( dankje Inge voor je gouden raad!!!) En als ik daar niets vind, gaan we naar huis. In die winkel, met een heel grappige mevrouw die me raad gaf enzo, vond ik wel mijn favoriete schoen! Ik vond het een mooi model, maar het kleur was lijk da niet. Tot ik ze paste. Ik werd er op slag verliefd op! :) Tzijn niet de goedkoopste, maar ik kreeg 30% korting en mijn mama betaalde ze! :) Tis van een zeer goed merk, dus heb ik ze maar gekocht! Heeeerlijk! Mijn dagje kon niet meer stuk! Nu moest ik mijn reis naar Londen niet annuleren en had ik een mooie schoen! :p Je krijgt ze nog wel te zien hoor! :p Hmmmm! Die dag heb ik ook een grappige muts gevonden! :p
We zijn dan iets gaan eten op restaurant! Jah, die mijlpaal moest gevierd worden hé.... en dan hebben we nog 1 winkel gedaan. Alleja, eerder een boetiek. Ik vond de etalages altijd mega leuk en met de solden moet je ook es een boetiekje doen. De prijzen vallen er best mee. :p Daar heeft Karen haar tegoed gedaan aan 2 prachtige kleedjes! Wooow! Twas echt mooi!
Oke, bij deze mijn inhaalmanouvre om mijn blog weer mee te laten zijn met zijnen tijd!

Ik ga dan ook weer even de gewenste zin zeggen... GELUKKIG NIEUWJAAR! Maar eigenlijk kan ik dit ook zeggen op jou verjaardag en kan ik dit ook iedere dag zeggen. Want uiteindelijk start jij je niew jaar wanneer je maar wilt! :) Maar oké, bepaalde mensen houden van traditiets en soms moet je die in eer houden! Niet? Ik ben dus op dat vlak een meeloper en ik vind het dat erg niet... :)

Dikke smoesiewoesie knuffel en een leukste dagje toegewenst!

Ineens komen we bij de gepasseerde herfstvakantie!

2008-11-24T20:35:00.000+01:00

Ja, dat is een hele mond vol... alweer es een verhaal...

Deze herfstvakantie zijn we op kamp geweest met de tieners van de kinderclub... ( ja, tklinkt niet echt logisch, maar je moet er maar achter vragen mocht je echt meer willen weten!)

We hadden mooiste plannen! Het ging een geweldig kamp worden! En dat is het ook echt geworden! Zie maar naar de foto's! Die zeggen heeeel veeel! :)

Mja, we waren met een 7tal leiding en een geweldige keukenploeg van 1 man en een oma en opa! :) Heerlijk smullen!

Er waren 20 tienertjes mee! Net een gezellige bende! Gewoon ideaal om zo'n 3daagse mee te doen.

De eerste dag gingen we er fel op los met een gek bomenspel van Nicolas! :) Het was echt botsen, knotsen en vechten! Ik heb dan ook de volgende dag 3 dafalgans moeten nemen om de pijn in mijn zijrug wat te stillen! Amai zeg!

Veel zingen! Hohohohohosanna, hahahahahahahalelluja, hihihihihi loves me... tot het de leiding de oren uitkwam! :) Enthousiast waren ze wel!

De maandag hadden we een heel leuk middagspel! Verfspel... Ik had me een veilige plek gekozen waar ik niet vuil kon worden... maar naar het einde toe van het spel komt Gregory ( leiding!!!) me helemaal onderverven! Amai! En dan gingen de tieners er helemaal wild op los! Waaaaaaaaaaaa!! Verf spatte langs alle kanten op! Hallo, twas de moeite! (Zie foto's) Gelukkig ging het douchen vlot en geraakte de verf gemakkelijk uit de haren!!

Wel machtig veel pret gehad en veel opkuiswerk! Maar oooo zo leuk!

We hadden Evelien Lommens uitgenodigd om haar getuigenis te komen vertellen! Wow! Dat belandde recht in de harten van de meeste tieners. Het feit dat vele tieners uit de zelfde situatie komen als Evelien deed veel.

Er kwam dus veel los bij de tieners. Sommige vertelden voor het eerst hun verhaal tegen 1 van de leiding. Het was zwaar, emotioneel, maar toch zo goed!

Ook deden we een stadsspel. We gingen stad Roeselare op zijn kop zetten! We zagen het mega hard zitten! 2 groepen gingen vol plezier op weg. In de GB gingen we toen nog met de hele bende elk 1 iets kopen. Sommige met de kar, anderen met een mandje. Het waren dingen als 1 banaan, oorstokjes, een zakje snoep, een flesje frisdrank. De eerste betaalde met een briefje van 20 euro en gaf het wisselgeld door aan de volgende die stond aan te schuiven. Die betaalde op zijn beurt en gaf zo zijn wisselgeld door aan de volgende. Jammer van de droge kassiersters want het was echt dol komisch!!! hahahahahha! Wij kwamen niet meer bij van het lachen. Zie je daar iemand aanschuiven met een kar waarin 1 banaan ligt! Moehahaha! Ma bon, we gingen door naar de volgende opdracht.

Naar de bakkerij. Daar gingen we met z'n allen binnen (12 man) en kozen 1 taartje. Toen vroegen we of ze het in 12 stukjes konden doen, want we zijn met 12. Om het nog net wat leuker te maken ging er 1 iemand naar de kassa en haalde haar rostjes boven. Hmm zegt ze, ik heb niet genoeg, kan iemand bijleggen. En toen haalde iedereen wat rostjes uit zijn zak! Moehahahaa! Het was echt lachen geblazen. Alleen wonen er nogal wat droogstoppels in Roeselare... :)

We deden zo nog een heleboel dingen zoals iemand midden op een rondpunt vastbinden en weglopen...

De sfeer was helemaal gelaten en de tieners gingen natuurlijk dingen proberen... Zoals Brecht (mijn broerie!)...

Hij dacht, ik laat me gewoon vallen midden op het voetbad en niet meer bewegen. Er kwam na enige tijd een man aangelopen en kwam dicht bij hem, hij tikte hem op de schouders en Brecht springt daar recht terwijl hij BOE roept! Die man schiet zeker 3 meter naar achter! Het was grappig om te zien. Maar jamergenoeg passeerde er net een combi... woeps! Die wilden natuurlijk hun natuurlijk moeien en lap! Ze vroegen Brecht zijn papieren, maar die had hij niet bij. Op orders van de kampleidster hadden we het allemaal thuis gelaten. Hij moest gewoon de combi instappen en werd weggevoerd naar het politiebureau voor een verhoor! Hoe belachelijk ook... mijn mama(kampleidster) kwam tussenbeide. Ze legde het hem wat uit, maar er was geen spreken aan. Ze moest maar achter komen naar het bureau. Mijn broer zat lijkwit in die combi en Naomi zo zot als een achterdeur was heel enthousiast aan het zwaaien en roepen hé, mijn broer zit in een politiewagen! hahahaaha! Man, maar mijn broer kon er niet mee lachen.

Aangekomen in het politiebureau moest mijn broer dus in de verhoorkamer binnengaan voor onderzoek. Amai, dat ze hun es bezig houden met echte schurken!

Op de top nog aan toe maakten ze gewoon misbruik van hun positie en kleineerden ze mijn broer tot en met! Echt gemeen!

Wij (de andere leiding en tieners) zijn tesamen in een groep gaan staan en zijn beginnen bidden voor mijn broer en dat de polities mild mochten zijn.

Hij is mogen vertrekken zonder verder iets, terwijl de papieren wel al klaar lagen... Oef!!

Ma wij gingen maar met een klein hartje terug richting kampplaats.

De avond werd toch nog grandioos afgesloten met de bonte avond en onze speciale act! :) Geweldig hoor! Zie de foto's maar! Iedereen deed wel iets, een mopje, een liedje, een dansje, een trucje, zot doen, K3, ... Je kent het wel hé, alle clichés!

Wij zongen met de leiding.... waterloo van Abba! :)

Die avond staken we de tieners wat vroeger in bed... je kan wel raden waarom! Nachtspel! Maar jammergenoeg besloten we op het laatste eind het toch niet te doen. De regel was, geen lawaai en nachtspel na 22u!

We hebben ze wel weer uit bed gehaald om nog gezellig weerwolf te spelen en gek te doen.

Maar we waren echt heel boos. Omdat we ze al verschillende keren moesten waarschuwen voor het babbelen en het gsmen riepen we ze allemaal boos uit hun bed en moesten ze allemaal in een rij buiten gaan staan. Hahaha, sommige dachten natuurlijk dat het een grapje was. (was het oook) Maar ik zei tegen mijn ma, geef ze boven maar een goeie felle preek want sommige lachen het weg.

Dus mijn ma zo boos als ze kon stak ze daar een preek af. En de liefste tieners waren echt bang. Ze schrokken mega hard. Achteraf zeiden ze natuurlijk allemaal dat ze het nooit niet geloofden, maar daar is niets van waar. Ze zaten daar allemaal met een klein hartje, helemaal opgelucht toen mijn mama zei dat het een grapje was! :) We hadden ze mooi bij de kraag! moehahaha! Leuk toch om leiding te zijn!

De volgende morgen werden ze gewekt met heerlijke stinkbommetjes en moesten ze in 10 minuten klaar zijn. We gingen het nachtspel nu spelen. Ze moesten een parcour volgen via een touw. Maar dat geblinddoekt en een weg vol hindernissen. Vuil vet op karton wanneer ze onder de tafel kropen, over stoelen, onder tafels, onders natte handdoeken, rond bomen... als leiding was het maar eens heel grappig! :) De tieners met ochtendhumeur waren de leukste! :)

Die dag gingen we rond de middag naar huis dus was het opruimen, opkuisen en nog wat leuke kleine spelletjes! Zoals "verkrachtertje". Ik weet niet hoe je het anders noemt! Ma we zeiden de naam van het spel niet waar ze bij waren ze... beetje fijngevoelig zijn.

Ik denk dat ik genoeg heb gezegd. Een foto zegt toch meer dan 1000 woorden en ik heb er een heleboel! :)

kiekskes van ons kampje

2008-11-24T20:02:00.009+01:00

Gek gek en nog es gek! Zo zijn wij! Aaaaah!

Zien we er niet fantastisch uit?

Zo oma zo kleindochters! :) Het nachtspel dat ochtendspel werd!

" verkrachtertje" ik noem het liever "vermorseltje" ! :)

De hele gezellige zotte bende!! Ikke en mijnen danspartner!
Prachtig Duo!

Super trouper!!!

Mijn pruik stond los als ook mijn kont! haha!

Waterloooooo!

Na het verfspel! Lekker vuil!

een avondje uit...

2008-11-23T22:24:00.000+01:00

Oke, ik loop ellendig veel achter met mijn blog... sorry voor de trouwe lezers onder ons!
Bij deze zal ik mijn achterstand proberen in te halen... er is ondertussen wel al heeeel veel gebeurd...
Ik begin waar ik geindigd ben! :)

De vrouwen waren op stap zonder mannen en we waren losgelaten! moehahahaha! :) Laat ik beginnen met de conclusie... twas een hilarisch, machtige, luidruchtige, zotte, cooowle, gezellige, lachwekkende, gierende, spetterende, geweldige, zeker overdoen avond!!!
Jaja, nu kun je niet anders dan verder lezen, gewoon uit nieuwsgierigheid! :)

Het begon allemaal op zaterdag 11 oktober om 18u...
Eigenlijk begon het 1 en 6 oktober al.. ons verjaardagskadootje van moeke voor Naomi en mezelf.
We gingen naar een optreden van Ragus! Een Iersche band. Zo riverdance maar dan in het klein.
We zaten met de 3 zussen ( Teunia was ook mee) op rij 5 en mijn mama zat 3 rijen verder.
Nu moet je weten dat Naomi en ik al zeer opgelaten waren... je hoort het al afkomen zeker?? :)

Het was vanaf het begin wauw! Echt waar, die groep had het gewoon in hen! Het leuke was dat ze interactie hadden met het publiek... of laten we zeggen mijn zus en ik? :) Tijdens de muziek gingen we heel op en af en toe ( of regelmatig) juichten we helemaal luid en gingen indianen achterdoen... twas echt grappig! De mensen in de zaal keken soms meer naar ons dan naar de muziekanten... :)
In het 2de deel waren we helemaal warm geworden en ging het er fantastisch luid aan toe!
Toen er 1 van de muzikanten bezig was op een soort tamboerijn maar dan zonder cimbaaltjes en met een grote stok erop sloeg... Ja een mengeling van tamboerijn en trommel. Toen ging ik op mijn benen slaan... Naomi had het direct door en deed mee. En iedere keer als hij stopte, stopten wij ook. Natuurlijk waren we iederen keer beetje veel te laat en lachte hij ons wat uit! Zo van HA! Ma wij hadden dus dolle pret!!
Achteraf kochten we tuuuurlijk de dvd en vroegen we om handtekeningen! Toen die spelers in de lounge kwamen ging Naomi er als een gek op los! Ik was ondertussen al wat bescheidener geworden... twas nie meer donker hé! :) Ze heeft daar een hele show op poten gezet!Typisch Naomi!!! hahaha! mja, we gingen nog iets gaan drinken in de 12 apostelen... maar dat zat stampe vol natuulijk. Dus wij een beetje zoeken en doen en niet echt iets gevonden.
En toen kwam Celia weer tot leven... niet veel volk, beetje donker,... dan laat ik me los! Liep ik modeshow op de bankjes en deed ik een paaldanseres na met de verkeersborden... midden op de grote markt in Ieper! :) Jawel, we hadden grote fun!
We bleven erin en toen we in de auto zaten kwamen we niet meer bij van het lachen! Echt waar! Mijn mama moest aan de kant gaan omdat ze niet meer kon rijden... ajajajajaj!! Het was echt erg! :) Bijna deden we in onze broek! :) :) :)

Dat was bij deze een 1ste verhaal die voort verteld moest worden...

fotooooooo's van planckendaaaaaal!

2008-10-12T19:52:00.003+02:00

Wie doe ik na?? :) Op een overmoeilijk parcour! ;)
Zusjesliefde!
Schattig en lief toch?
Twas ECHT grappig!!! :D

Teunia en mezelf waren hele hongerige tijgers! Met wilde haren... :) haha, een spagaat op een speelpleintje... typisch voor ons!
Lekker gek doen op een klimrekkie
Nene, tzijn niet de aapjes,... :)
Hihi, praktisch hoor!

Dagje planckendaele met de meiden!

2008-10-05T21:33:00.002+02:00

Wat bedoeld was als gezindagje is uiteindelijk geëindigd in een meidendagje!

Hahaha, wat hebben we een lollige dag gehad! Het begon al de avond ervoor... met z'n allen Mama mia gaan zien! Geweldige film! En grappig!

Met de film nog in ons achterhoofd vertrokken we richting mechelen!

Aangekomen en binnen begint onze pret helemaal! :) Tis een prachtig park met heel veel leuke kinderspeeltuintjes... je raad het al, we waren met z'n allen weer helemaal kinds! hahaha!

We hebben heel wat show verkocht! Zoals indiaantje spelen, konijn en kip spelen, lachen dat we bijna in onze broek plasten, spagaat proberen op de speeltuintjes, ... en nog veel meer!

Het was dus een awesome tijd!

De foto's zullen dat ook alleen maar bevestigen! :)

Heerlijk zo'n dagje uit met de meisjes van het gezin! Alleen jammer dat Naomi niet alles kon meemaken. Ze kwam achter, maar ze moest zoooolang wachten op bus en trein dat het haar een beetje te veel was.

We hebben trouwens ook onze fantasie de vrije loop laten gaan voor ons tienerkampje deze herfstvakantie! hahaha,... maar ik mag nog niets verklappen! Je hoort er zeker nog van! :)

Vandaag was heel wat rustiger. Gisteravond was het nog tieners, en ik was eigenlijk al wat moe, en nu ben ik alleen nog moe-er! Vandaag was mijn feestje voor mijn verjaardag morgen... we hebben lekker geapperetiefd en in de morgen heb ik mijn kadootjes gekregen van mijn moeke en mijn zusjes en broertjes! Heeeel gezellig en leuk! Voor de rest van de dag was ik alleen thuis met broer. Dus twas heel rustig. Heb een filmpje gezien en tegen die tijd was iedereen terug thuis.

En nu zit ik al terug op mijn pedakamertje! Morgen een dagje vrij! Heeeerlijk! :)

Hmja, we gaan een leuke week tegemoet... niet te veel les, en een 2daagse, en dan een kingskidsweekend en dan zaterdagavond gaan Naomi, Teunia, Moeke en ik naar een optreden van een ierse danser ofzo...was een verjaardagskado... :)

Wordt leuk zeg!

Bij deze ga ik nog even wat foto's uploaden met op de achtergrond Elvis ( He is still alive!) in the gettoooooo! :)

foto's feestje...

2008-10-05T21:23:00.002+02:00

Hier zie je Wannes, Mijzelf en Teunia...Je ziet hoe lenig ik ben hé! hahaha! Sexy kontjes! :)
Mijn moeke die spagaat doet! Knap toch! :)
Wie is het leningst?? Moeke! Woeps! :)
Met z'n 3tjes tegen de muur! :) Naomitje, Mezelf en grote Naomi!

Hier de beloofde foto's!

internet...

2008-10-02T16:42:00.003+02:00

Jawel, ik leef nog! Alleen heeft mijn internet zo'n 3weken niet geleefd! En ik moet zeggen, haaa! Heerlijk, geen internet, geen mails, geen netlog, geen zever!!! Zaaaalig! Maar natuurlijk vervelend voor school, want al die opdrachten die moeten geuload worden en de heen en weer mails en nog zoveel andere dingen...

Maar vanaf nu kan ik dus weer alles deftig bijhouden! :) Bij deze ook nog even een nieuw berichtje! :)
Hmmm, wat heb ik te vertellen?? Veeeeel! :)
Kzal heel kort even vertellen over kingskidsweekend 2 weekenden geleden.
Ik stap dus dit jaar in het kingskidsteam Vlaanderen. Het is een startjaar en ik zie er ongeloofelijk naar uit om hieraan mee te doen! Maar daarvoor moeten we als leiding natuurlijk getraind worden. Dus 19-21 september vertoefde ik in Nederland op Heidebeek. Daar had ik een heerlijke tijd!
Ik werd maar nog es wakkergeschud! Heb op vele vragen een antwoord gekregen en heb dingen kunnen beleiden, die me weerhielden om helemaal te leven.
En mijn dankbaarheid daarvoor.... heeft geduurd tot op het weekend! Ik vind het zooo verschrikkelijk van mezelf, maar ik kom er maar niet aan om terug in mijn bijbel te lezen, om meer te gaan bidden, BAH BAH! Dus, als jullie willen bidden voor mij, ... graag! Ik lig daarin echt in de knoei met mezelf! Ik merk gewoon dat ik een watjeschristenleven aan het leiden ben... Dat wil ik niet, maar het gaat dus vanzelf! En normaal moet je de kracht hebben om er tegen in te gaan... maar dat heb ik even niet!
Maar... ik laat het er niet bij zitten hoor! Ik ga toch alle kracht inzetten om er tegen te strijden.
Oke, ik was dus wakkergeschud! Wel, twas echt super gezellig, heel leuk om andere mensen te leren kennen, en om vrij te zijn van stomme leugens!

Ondertussen zit ik alweer een dikke 2 weken achter meterhoge cursussen te zwoegen en zweten! hahaha! Als je denkt dat een 2de jaar meer meevalt... no way!!! Nog erger zelf! We hebben de hele dag les van 8u20 tot 17u40! Ja, jullie mogen best wel wat medelijden hebben met mij... zooo zwaar! En vooral voor ik als actief geval! hahaha! Ik kom helemaal gestoord die klas uit op het einde van de dag! hahaha! :) Gelukkig heb ik mijn sporten waar ik me kan in uitleven!

Dan komen we aan vorig weekend! ha, dat was maar weer es een knaller! :) Vrijdagavond, rechtstreeks van school naar Girlsnight! Ooooh! Heerlijk! Met alleen maar meiden, rustig, ontspannen en girly! :) We hebben ons helemaal mooi gemaakt, gelaatsmaskertjes, haartooi, make-up, handmassage, lakken van nagels,... en dan een fotoshoot en modeshow! hihihi! Twas echt leuk! Ik vond het heerlijk om al die lieve tieners te verwennen! :)
En dan hebben we nog gekeken naar een echte meisjesfilm! hihi! Twas gewoon op en top meisjes! :)
Een klein beetje geslapen die nacht en dan op naar de volgende dag!

Zaterdag zat ook helemaal vol! Eerst achter balletkleren! Neee, geen roze tutu, maar een gewoon baletpak, schoentjes, colon en simpel rokje! En dan richting Oudenaarde voor het festicert!
Heeeel gezellig met Sara en Mieke en nog een heleboel andere leuke mensen! Ik zag vooral uit naar het laatste optreden van the gentelmen, want die wilde ik heeeel graag zien! En amai,... ze zijn echt fantastisch!!! Ze hebben er van langs gegeven tot ze er bijna dood bij neervielen! Die gitarist was zooooo goed, de kleur van zijn hemd was zelf niet meer te herkennen door het vele zweten! En die zanger... magische handen en gewoon die uitstraling! Wow! Die drummer en bas waren ook echt WOW! Knap werk hoor!
Heb dan ook een cd gekocht...( ligt nu op!) en ze stonden daar met een signeerstand... dusja, dan moet je gewoon je cd laten signeren hé! hahaha! :)

Net niet zoveel geslapen in ons tentje! Ik heb wel nog het best van alle 3 geslapen, maja, ik kan dan ook overal slapen! :) En heb het altijd warm genoeg! :)
Die morgen met kleine oogjes naar de gemeente! :) Maar ze zijn niet lang klein gebleven! :)
kBen smiddags effe de zetel ingedoken voor een klein dutje dat uiteindelijk uitliep op 4uur slapen! Woeps, kwas echt moe! :) haha!

Nu komt het leukste.... :) Omdat mijn mama maandag jarig werd ( kmag haar leeftijd niet veraden... ) en omdat ik er de maandag niet kon bijzijn hebben we het de zondagavond gevierd met lekkere taart en daarna natuurlijk een party! Maar welke party! hahaha!
Een om-ter-lenigst- party! hahaha! We lagen daar in de zetel met onze benen bijna in onze nek. (die we is Naomi, Delphine, Celia, moeke en later Teunia) En gek maar echt, onze moeke was de lenigste van allemaal! Ajajaj, ik ben direct beginnen trainen! hahaha! :) Ik zal dan nog wel es wat foto's op mijn blog zetten! tWas zoooo grappig! Dan hebben we nog handenstand gedaan, rad, koprol, achterwaartse koprol... hahaha! Zie je het al voor je, in de living 4 ongelooflijk zotte madammen die daar op hun kop staan! :) Twas echt hilarisch! :)
Mijn mama kan zelf nog spreidzit!!! Hoe geschift is da nie! :)

Dus, de week werd goed ingezet, maar dan viel ik een beetje ziek! Oververmoeid zijn, maandelijkse periode, verkoudheid die weer wat naar boven komt, ijzertekort,... lalala, noem het maar op! Maar dat ging allemaal voorbij, en toen werd het woensdag en was het tijd voor ichtus! Heeeel gezellige reuzepicknick in kortrijk, dan is het vandaag donderdag, en is het tijd voor student welcome! :) yes! Ik blijf gezellig slapen bij Jorien! Wiii!
Deze middag gaan shoppen met mama achter nieuwe schoenen! Tzijn geen roze deze keer, maar wel leuke botjes!En ook BH's, maar die heb ik niet gevonden! Jep, kheb een moeilijke borst! :) Maar ik hou ervan! (hé Sara!) ;)

Zo, dit was even in het kort waar ik me vorige weken mee bezig heb gehouden!

Even een ps voor degene die het mochten vergeten: ik ben maandag jarig! :) hihi! :)
Dikke zoen

3 meiden in Wissant...

2008-09-11T20:47:00.003+02:00

Mijn chocobroek!! (je leest het verhaal erachter nog wel! ) :)
Cap blanc nez! Prachtig! God is groot! Waaa! Zooo zaalig een avondwandeling aan het strand!
de 3 kampeniers!:)
Jorientje en ik!

:) hahaha! We hebben wat toeren uitgehaald hoor! :)
Ik begin bij het begin...
Allereerst was ik helemaal niet meer van plan om op reis te gaan. Ik had geen geld meer in het laatje, en ik zou niet weten waarheen en waar en waarom...
Maar toen mijn nichtje door een gestolen portefuille niet meekon op reis naar Tunesië en daar echt van in de put zat, ben ik haar gaan opzoeken. Omdat ik de komende 3 dagen niets specifieks had te doen, en zij ook niet kwamen we op het idee om toch nog een leuke 3daagse te boeken. Alle, boeken... we sprongen gewoon tesamen met Lene in de auto richting cap blanc nez en zagen wel waar we uitkwamen.
Met de auto volgeladen na de boodschappen in de colruyt te hebben afgerond vertrokken we vol goeie moed richting bestemming! :)
We hadden een super gezellig heenrit, vol leuke ideeën! Aangekomen hadden we grote honger en wilden we natuurlijk het heerlijke franse stokbrood uitproberen! :)
Maar eerst de camping... we vonden er eentje die binnen ons budget paste, maar de receptie was nog niet open, dus gingen we maar richting dorp, zochten een bakker op om daarna met zicht op zee te picknicken!
Ik heb er maar weer eens voor gezorgd dat ik de rest van mijn leven zal worden herinnerd aan deze onschuldige 3daagse.
Heel lief en vol passie was ik mijn stokbrood aan het smeren met choco, toen plots alle choco van mijn mes op mijn broek viel was het lachen geblazen. Toen ik mijn stokbrood ( met choco aan de achterkant) op mijn andere broeksbilpijp legde was het helemaal om zeep! Hilarisch!!!! ( zie foto!) Man, man, we hebben de hele buurt bijeen gelachen! Gieren! :) Mja, ik heb die rol (als "lompe?")dan ook maar het verdere "weekend" op mij genomen. En ik ben er goed in! :)

Eindelijk konden we bewijzen dat ook meiden een tent kunnen opslaan! Het lukte ons formidabel goed! In 1, 2, 3 stond de tent er en waren onze luchtmatrassen opgeblazen. hehe! Wat doen we nu? We moestn cap blanc nez natuurlijk gaan bezoeken! :) Prachtig! Wow! Ik zou daar hele dagen kunnen zitten en genieten! hmmm! Het natuurmensje in mij kwam weer naar boven! Maar mijn 2 kampeergenootjes zijn niet van de trekkerssoort, en omdat het dan toch begon te regenen, zijn we na een dik uurtje terug richting camping gereden.

Volgend avontuur... koken! :) We hadden een klein vuurtje mee dat op petroleum werkt. We hadden dat spul al niet gevonden en hadden iets gelijkaardigs meegenomen.
Laten we eerlijk zijn, een tent opslaan: oke, een luchtmatras opblazen: oke, een vuurtje aansteken: niet oke! :) Tot Lene even de handleiding bovenhaalde... (dat bestaat en dat is heeeeel erg handig!) Na 2 minuutjes hadden we vuur. Maar hoeveel vuur... :) Het duurde ons een uur tegen dat ons pittavlees een beetje doorbakken was. Dan hebben het maar half rauw, half gebakken opgegeten... en het heeft gesmaakt! :) hahaha!
Volgend probleem, hoe krijg je dat vuur uit?? Wij onze volle longinhoud op dat vuurtje blazen...hmmm, dat hielp niet echt. Gelukkig van Lene, want die blies in haar eentje alles uit! Wow! Applausje! :)

Na cap blanc nez, natuurlijk ook cap gris nez! :) Al die neuzen zeg... :) Twas wel nacht en dus donker en dus zagen we niet zoveel en dus zijn we ook niet zo lang gebleven... Ik wilde wel wat langer genieten van het geluid van de golven, maar we besloten toch terug richting dorp te keren.
We wilden graag nog iets drinken,... maar om 21u30 was toch wel alles al gesloten... Dan hebben we maar onze kidibull opgedronken! :)
Er staat trouwens een heeeeeel mooi, romantisch kerkje in Wissant! Oooooh, als het niet franstalig was zou ik daar willen trouwen... maar al dat frans!!!! aaaaah! :) Misschien wel de trouwfoto's... twas echt moooi! ;)

We zijn toch wel op een degelijk uur ons bed ingekropen... en wonder boven wonder.. ik was de allereerste wakker, en de allereerste uit bed! Vind ik heel knap van mij! :)
Ons gaan wassen, achter stokbrood, een lokaal marktje tegengekomen met gekke franse muziek.
Nu volgt er weer een grappig moment!
We waren zo leeg als we zijn met de auto naar het dorpje gegaan. (3 minuutjes wandelafstand!) ;) Onze auto parkeerden we heel flink langs de weg. Allemaal goed en wel, tot we na een kort toertje op de markt terugkwamen en wilden aanzetten! Hahaha! Je moet wel even weten dat de auto 11 jaar oud is, dat we achteruit en omhoog moesten, en dat de volgende auto wel heel dicht geparkeerd stond. Met deze informatie ga ik door met onze storie! We kruipen gezellig in de auto met heerlijk stokbrood. Jorien zet in achteruit en geeft goe gaze... maar in plaats van achteruit, gaat die auto vooruit. Handwring! Maar nu, die auto stond wel heeel dichtbij. Hmmm, gaze geven, handwring los en nog es proberen... maar weer ging die auto vooruit. Gelukkig van Jorien haar reflexen!
Zegt Jorien tegen mij, ga es naar buiten en ga es tussen de 2 auto's staan zodat ik niet tegen die andere auto bots. Gelukkig was ik wel zo snugger om er niet tussen te gaan staan.. kon ik ook niet want ik pas niet tussen 2cm. :)
Toen gebeurde het... Boem! Knal! We hadden het zitten! Botsing... woeps! Ma we geraakten echt niet meer naar boven! Ik ging dan maar met volle kracht en met al mijn macht die auto gaan duwen... maar dat is echt niet haalbaar! Veeeeel te zwaar!
Na enige moment gesukkel en gelach kwamen 2 vriendelijke vrouwen ons helpen. Met z'n 3en kregen we de auto hoog genoeg zodat we er met gemak konden uitrijden! Hoef! :) Maar we hebben toch wel goed gelachen!!!! :) Even vermelden, de andere auto had helemaal niets van schade! :)
Die dag zijn we cap gris nez bij dag gaan bezoeken na aan druk dagje Bologne (of zoiet!) twas vre gezellig. We zijn gaan wandelen, een mooie kerk bezocht, de oude stad opgezocht, de macdonalds bezocht. (Om Lene haar macdonald lijst wat langer te maken...) En dan ons dagje afgesloten met een heeeeerlijke strandwandeling! :) Echt super! Hmmm, ik kan daar zo van genieten! Ik zou kilometers ver wandelen... heeeerlijk! Dat geluid, het zand, ... hmmm! Maar aan mooie liedjes komt snel een eind. We hebben nog heeeerlijke chocomelk opgewarmd en koude pannenkoeken gegeten (wegens ongeduld) :)
Oja, wat aten we deze avond... hahaha! Lachen hoor!
We hadden zo'n heel leuke, vriendelijke buurman. Een fransman met een arabisch accent... Hij had een heel lief klein poesje, maar omdat Lene niet van poezen houdt hadden we besloten om ze iedere keer weg te jagen en niet lief te doen.
Die man ziet ons natuurlijk sukkelen met het koken en die stelt voor om zijn kookfornuis te gebruiken! Wat dus wel 10 keer als het geen 100 keer sneller ging!
Gelukkig ging het snel, want hij was een beetje te vriendelijk... hij sloeg bijvoorbeeld op mijn kont! oooooh! :) Toen Jorien het hoorde vond ze het echt grappig! We hebben er ook echt lang mee zitten lachen... :) Jah, kan ik er wat aan doen dat mijn kont te sexy is om van te blijven... :) Grapje hoor! :) :) :)
We hebben ook hete douches genomen en waarschijnlijk gecommuniceerd voor de hele camping! hahaha! Twas wel fun! :)
Heerlijk geslapen en je gelooft nooit wie er de volgende dag als eerste uit haar bed was... jawel... twas ik! wiwiwiwi! :)
We hadden een dagje naar Engeland gepland... voor 10 euro kon je heen en terug met het schip als voetganger. Maar daar was de eerste ontgoocheling van de dag. We konden niet mee omdat Jorien geen paspoort bijhad... jammer maar pech gehad! We gaan wel shoppen in Oostende. Maar onderweg kregen we het leuke idee om naar Lille te gaan... Waaa! Ja, dat is echt leuk! :)
Tot we er waren... na lang zoeken hadden we plaats gevonden in de ondergrondse parking. Twas maar weinig plaats, maar we gingen proberen.
Jorien uit de auto, ik mijn hoofd uit het raam, en Lene aan het stuur... Het ging allemaal goed, tot Lene niet meer wist naar wie ze moest luisteren en BAM! We zaten tegen een paal! Lene rijdt rustig terug uit, maar we hebben toch een mooie bluts al herinnering! :) Twas even slikken voor ons omdat we nu natuurlijk naar huis moest en moesten meedelen dat er een bluts in de auto zat... woeps!
Om even te bekomen doen we een paar winkeltjes, maar de sfeer was wat bedrukt. Ik was moe van de lange 100km rijden, Jorien en Lene waren beide benauwd voor de reactie van mijn ouders...
We zijn uiteindelijk nog een bedankingskadootje gaan kopen ( gingen we sowieso doen om mijn ouders te bedanken, klinkt nu mss wat raar..) We hadden na wat discussie een mooie groene plant in een mooi gebroken wit potje gekocht. Met een rode alcoholstift schreven we Merci beaucoup erop en onze namen. Trots als we waren trotseerden we de regen om veilig bij de auto te komen. Ook het bloempotje belande veilig bij de auto. Ik zette ons kadootje even op het dak van de auto zodat we ons konden installeren en vertrekken.
We vertrokken. Eerst een heleboel maneuvers uitvoeren tegen dat we een verdiep hoger geraken. Daar aangekomen (eerst vastzitten omdat de auto niet genoeg trok...) Moesten we uit de parking omhoog komen.
Mja, als jullie mijn verhaal goed volgen, dan weten jullie dat er iets niet klopt. Namelijk, ... dat ons kadootje nog op het dak stond... maar voor niet lang meer. Plots hoorden we BAM, KLINK, TING! en ooooooooooh! Ons mooi bloemstukje mocht niet tot in België geraken!! hahahahahahaha! Wij lagen dubbel van het lachen! Dat moest er echt nog bij komen om de dag helemaal verkeerd te doen lopen! hahahahahahaha! Zie je ons al rijden, stijl omhoog met een bloempot op ons dak! hahaha! Ik moet er nog altijd om lachen! Zooo grappig!
We zijn op de terugweg maar gestopt bij de colruyt om een nieuw bloemstukje en kaartje te kopen! :) We eindigden waar we waren begonnen... bij mij thuis!
Ik had wel even getelefoneerd naar huis om ze wat te verwittigen... maar tegen dat we thuis waren, konden we het allemaal weglachen... mijn papa verwelkomde ons zelf met een doedelzakconcert in zijn echte officiele kledij! hahaha! Lene verstond er haar niet aan... :)

Zozo, dat was mijn 3daagse! :) Die mij trouwens heeel veel deugd heeft gedaan! Even gedachten op nul, geen zorgen, maar gewoon alles doen waar je zin in hebt! :)
Hmmm, ik ben klaar voor een nieuwe start!

Slaaplekker!

effe een gedag van mijn kant!

2008-08-28T19:38:00.003+02:00

Mja, even kort samengevat hoe mijn voorbije dagen eruit zagen.... slapen, slapen, slapen, studeren, slapen, computer, slapen, studeren, vervelen, lol trappen met peda genoten, gek doen en naar spring gaan, studeren, veeeeel slapen, examens maken,... dat is het even in het kort!
Klinkt saai,... is ook redelijk saai! :) Gelukkig ben ik er morgen vanaf en ga ik na mijn examen recht! (blkkkkk) met mijn gezinnetje er een dagje tussenuit!
Ik zie er helemaal naar uit, want ondanks de paar mensen die hier zitten is het best eenzaam. Kben ook het enigste meisje op mijn verdiep... en jongens hebben gewoon een ander soort humor niet? :) Maar ik klaag niet, ze proberen het zo gezellig mogelijk te maken! :)

Ik heb de voorbije dagen best wel door een emotioneel moeilijkere periode gegaan. Onverklaarbare huilbuilen ( soms wel 10 op 1 dag!), beetje depri, in niets geen zin hebben, piekeren over zoooveel dingen!! Amai! Kan nog wat nawerking zijn van mijn goteam misschien, of als veel mensen stiekem voor mij bidden kan er natuurlijk ook vanalles loskomen zonder dat ik er iets van begrijp. In elk geval op een gegeven moment zag ik het echt echt niet meer zitten en ik had de dag erop een heeeeel groot examen.
En dan zo helemaal uit het onverwachts staat mijn moeke daar aan mijn deur!! Heeeerlijk! Wat was ik blij zeg! Effe kunnen bijbabbelen en zij heeft mij nog heerlijk gezegend en kracht toegebeden en ook een bescherming over mij uitgebeden.
Thelpt heel wel! Ik heb er sinds dan wat meer zin in gekregen!!! Ik slaap nog altijd veel, en heb zeker geen zin om aan recht te beginnen, maar recht is dan ook heeel saaai! :)

Mijn herexamens ( ondertussen al 3 achter de rug) zijn alle 3 redelijk gegaan. Ik heb geen flauw idee of dat betekent dat ik erdoor zal zijn of niet... ik hoop het wel hoor! Heb geen zin al die vakken mee te nemen naar volgend jaar!

hmmm, nu moet ik mezelf even heel erg stimuleren om aan recht te beginnen...
en ik moet ook nog een leuke terugwraak verzinnen voor Brecht en Robin... ideeën vanharte welkom!!
Ze hebben me goed liggen had.
Sara was op bezoek en we waren gezellig aan het babbelen tot er op de deur werd geklopt. Ik doe open en valt er wel niet een glas vol water op de grond.... nat nat nat! hahaha! Wel typisch hen... maar ik wil nog iets terug doen! Altijd wel leuk,... alleen wat he! :)

Hmja, ik zal effe diep gaan nadenken! :)

Een heeeeeerlijk avondje zee!

2008-08-23T17:02:00.007+02:00

Vrijdag was het dan toch de beurt aan Mieke om 20 te worden! En dat moest gevierd worden! En hoe!!! :) haha!
Twas een super gezellig tijd met z'n 4tje! Het leukste 4-tal van de heeeele wereld! :)
effe wat fototjes om jullie mee te nemen in de sfeer! ( ze staan wel nie in de juste (zie Sara, dialect... )volgorde! woeps!

Lekker frisjes, maar ooo zo gezellig!
Om ons warm te houden effe verspringen! :)

Even gekke bek! Moet kunnen! haha, 2 zotte konijnen! ;)
Ik ben helemaal weg van die foto! Ie is zooo mooi!
Het strand onveilig maken!
Sara, Mieke en Jorien die over de golven springen!:)

Prachtige zonsondergang! Allemaal als een balerina voor de zon! Mooi toch!
En toen was de zon er niet meer! ;)
Jorien en mijzelf heerlijk op de golfbreker!

Lekker gek!! ;) Onze heeeeeerlijke picknickmand die samen werd gesteld door Sara! Waarvoor super dankje lieve Sara! :)
Kadootjes uitpakken!! En proberen een verjaardagsliedje te zingen wanneer je de slappe lach hebt! haha!
Mieke haar vliegwens bracht Sara in vervulling! :)
Wow! Fantastische meiden!

HELP...

2008-08-20T19:20:00.003+02:00

IK VERVEEL ME!!!
Dat is echt saai zeg, niet weten wat doen, niemand om je heen hebben, en niets doen en niemand om je heen hebben en niets doen en niemand om je heen hebben en niets doen en niemand om je heen hebben en niets doen en niemand om je heen hebben en niets doen en niets doen en niemand om je heen hebben en niets doen en niemand om je heen hebben en niets doen en niemand om je heen hebben en niets doen en niemand om je heen hebben en niets doen en niemand om je heen hebben en niets doen...
Er is geen leuke film op tv, er is niets lekkers om te eten, er is niemands leuks die mij kan entertaimen, er is geen geluid op mijn computer, er is niets leuks waar ik kan aan denken, er is niets. O jawel, er is de verveling die mij verveelt!!!!!! :)

Wat ben ik toch een zielig geval. Of toch vanavond dan!! Morgen plan ik beter dingen, anders zou ik nog vanuit die verveling beginnen leren! Dan zou ik helemaal aan de noodrem moeten trekken! :)

Ik ga verder met me te vervelen! :)

een celia-actie...

2008-08-20T10:09:00.002+02:00

hahaha, nu moet ik jullie toch wel mijn celia-actie vertellen hoor!
Eindelijk heb ik weer warm water op mijn peda, en internet! hoef!
Maar in mijn enthousiasme over het warme water heb ik natuurlijk een domme stoot uitgehaald! hahaha!
Ik ging mij lekker douchen! Heeeerlijk! Es niet mijn haar wassen met gekookt water en boven mijn lavabo... :) Onderweg naar de douche ( die is aan het einde van de gang, en ik zit ergens middenweg) was ik mijn douchegerief aan het controleren. Ik had even over het hoofd gezien dat er een raam in de gang opstond. En je kunt het al raden. Ik loop er knal tegen! hahaha! Ik verschiet me een bult! En die bult staat er nog altijd! :) :) ( hahaha, wat een woordspeling) Ik heb dus nu een mooie wonde en dikke bult op mijn voorhoofd. En een kleine snede op mijn neus... tis geen zicht! bah! :) En telkens ik mijn voorhoofd beweeg ( fronsen en al die andere toestanden) wordt ik herrinnerd aan mijn nobele daad!
Oja, aan het raam zelf is er niets te zien! Die heeft een hardere kop dan ik! :)

Even een ommezwaai. Ik heb vandaag een eerste herexamen had... het ging zozo... ik hoop dat ik erdoor ben, maar weet het helemaal niet zeker!

Ik ben gaan genieten van mijn vrije middag!!

ik heb al een paar eerste foto's!

2008-08-19T11:28:00.005+02:00

Een straatbeeld.... met de mooie zon! Flamour... ons geadopteerd groepslid!
1 van de vele zigeunerkindjes die we op straat tegenkwamen
Valentine die toegeketakeld werd door mijn verfborstel!:)
Een prachtig zicht op weg terug naar Nederland

ons teampje voor we richting Albanië vertrokken! (Jens wat ziekjes...), maar de rest in topvorm! Een typisch beeld in Albanië. Allemaal appartementen... de een al mooier dan de ander. Dit is een armer appartement, met niet zoveel kleuren...
Op de berg, een zicht op Tirana...
Effe gek doen met mijn speelkameraad! hahaha!
Een sfeerbeeld van de kinderweek. Wij (Karien en ik) stonden achter de collisen de kindjes te zegenen terwijl ze een kadootje aan het uitkiezen waren.

Later komen de foto's nog van mij als ezel en varken! :) haha!

een hallo aan iedereen...

2008-08-19T10:40:00.002+02:00

pffff, het leven van een reiziger zit er voorlopig op. Alhoewel, ik race nu door mijn boeken heen. Morgen eerste herexamen! Wordt nog vollop studeren vandaag...

Hmmmm, maar eerst wil ik jullie nog even vertellen over de laatste dingen die we in albanie gedaan hebben. Heb ik beloofd...
Ik was blijven hangen bij het citytrippen niet? Wel, we zijn dus een paar belangrijke dingen gaan zien in Tirana. Onderweg kwamen we zoals gewoonlijk heeel veel zigeunerkindjes en families tegen die in de snikhete zon aan het bedelen waren.
Wij voelden ons voor de zoveelste keer schuldig, want we waren maar weer eens koekjes en fruit vergeten.
Mja, Karien haar moederhart en mijn hartje konden het niet opbrengen om ze zomaar te laten zitten, dus hebben we Piet gevraagd of we brood gingen halen. Na wat wandelen kwamen we een leuk bakkertje tegen en hebben we ons 2 broden gekocht.
Op de terugweg naar huis hebben we dan ook die broden uitgedeeld. Onze citytrip had toch weer een diepere betekenis gehad!
De volgende morgen vertrokken we met z'n allen richting een zieke weduwe met een zoontje. Haar huisje moest dringend Het huisje zelf was piepklein, haar keuken, slaapkamer en living waren 1 en de badkamer was te klein om met 3 in te staan.
Die badkamer was ook echt geen zicht. In de hurkwc zat een fles die het gat dichte, die mochten we er zeker niet uithalen want dan kwamen de ratten naar boven. Haar wasbak was zo beschimmeld, vies en vuil als je je kan indenken. En de muur rondom haar wasbak was beschimmeld. Het zag gewoon zwart. Jak hoor!
Omdat we met teveel waren ( onze groep vulde het hele huis) ging Karien met de 2 kids en Marjolein naar het Albanese Disneyland parijs! (Stel je daar niet veel bij voor! Onze kermis is nog spectaculairder!)
Valentine en ik gingen aan de slag in de badkamer. Onze opdracht was de lavabo schoonmaken, de muur proper schrobben en daarna de muur schilderen.
De rest van het team ging aan de slag in de living-slaapkamer-keuken. Daar moesten de muren afgeplaveisd worden, de gaten gestopt worden en overnieuw geschilderd worden.
De badkamer ging goed. Valentine had de hele lavabo schoongeschropt en ik had de muur voor mijn rekening genomen. hahaha, dat was me iets hoor. Had ik de muur redelijk proper gekregen, dacht ik, laat ik even met het plaveimes ( noem je da zo?) een klein beetje van de afgetakelde verf wegmessen. ( vind geen beter woord) Ik begin met een klein beetje muur, maar ik steek nog maar da plaveimes een beetje in de muur en heel die muur ( da afgetakeld verfsel) valt naar beneden! Amai nie! Valentine en ik schoten direct in een lachbui! Ik heb dan maar verder gedaan met afbreken. :) Leuk leuk! :)
Toen de hele muur gedaan was, kwam Barry binnen en vroeg ik wat we nu moesten doen. Hij zei, schilderen he!
Ik kon het niet geloven. De kraan lekte langs duizend kanten, en we moesten de muur schilderen. Dat ging ik echt niet doen. Dus ik zei tegen Barry, ik ga die muur niet schilderen. Je moet eerst een loodgieter laten komen die de kraan vermaakt en dan wil ik de muur schilderen. Ja hallo, dan helpen we dat vrouwtje 3 weken ver, maar dan moet alles overnieuw gedaan worden, want de muur zou weer vol schimmel staan.
Barry gaf me gelijk! Oef! Ik dacht bijna dat ik nutteloos werk ging moeten doen! :) We zijn dan maar gaan helpen in de living-slaapkamer-keuken. Die hadden de muur een eerste laagje geschilderd. Maar je moet weten in Albanie schilderen ze met waterverf! ( een raar mengsel van veeeeel water en een soort witte lijm!) Wat heeft dat als gevolg. Het water plakt aan de muur.... Je wil niet weten hoe lelijk dat eruit ziet!
Dus ik weer naar Barry! haha, hij zag me al afkomen. Ik vroeg hem of we geen verf hadden met wat minder water in, want dat het zo niet echt effect had. Hij legde uit dat hij gevraagd had aan Saddick ( de onderhoudsman van de kerk) om geen water bij de verf te doen, maar die had het dus wel gedaan.
Gelukkig hadden we de verf van de badkamer die we nu toch niet konden gebruiken en hebben we daar mee de kamer geschilderd. En niet alleen de kamer. Als je met z'n 5en in een klein kamertje zit dan hoeft er niet veel te gebeuren of je zit met je verborstel in iemands haar.... woeps! :) hahaha! Ken je da filmpje van mister bean die een bom verf laat ontploffen in zijn huis zodat alles geverfd is?? Wel zo'n effect had ons schilderen... ajajaja! We hadden meer opkuiswerk dan schildewerk! Ma twas echt zotte fun jong! Doe ik zo overnieuw! :)
Die vrouw was ons zooo dankbaar! Wij waren blij dat we haar een stuk verder konden helpen! Haar huisje zag er na een grondige poetsbeurt weer helemaal als nieuw uit! (behalve de badkamer dan!)

Oke, dan zijn we aan de souvenieravond gekomen. Een ware teleurstelling voor velen!Heel duur en niets typisch... jammer! Maja, daarom zijn we ook niet naar hier gekomen hé! Tis wel altijd leuk om iets mee te nemen naar huis... Maar al bij al heeft iedereen wel iets gevonden.

De volgende morgen mochten we onze 28 paar schoenen die we meehadden op de pingpong tafel uitleggen en de mensen van de voedselbank een paar laten uitkiezen.
Het waren de meest grappig gekleurde schoenen die ik had gezien. En de "lelijkste" werden er als eerste uitkozen. Degene die we in België als meest draagbare zouden zien, bleven staan tot laatst! Amai amai toch! Twas echt grappig! :) Die mensen zijn gelukkig en wij hoeven die schoenen niet meer mee te nemen naar België! :)
Die middag mochten we een weeshuis bezoeken! Wel het had meer weg van een gevangenis dan van een weeshuis. De kinderen hadden niets van discipline, kregen niet veel liefde, hadden geen gezellig thuis... met andere woorden het was hartbrekend om daar te zijn!
We hebben ze een klein uurtje geanimeerd en hebben ze daarna gezegend met de rest van de kadootjes die we nog over hadden.
Helemaal uitgeput gingen we terug naar huis!

Woensdagmorgen zijn we broodjes gaan uitdelen. We (Piet, Karien en mijzelf) zijn de lekkerste ham en lekkerste kaas gaan halen. Tesamen met brood, hebben we lekkere broodjes gemaakt. We zijn de straat opgegaan (twas toen 47 graden) en we zijn broodjes gaan uitdelen. Amai, dat was echt leuk! We kwamen op een gegeven moment 1 gezinnetje tegen. En tegen de tijd dat zij broodjes hadden stonden er nog 3 andere gezinnen in de rij. Die kinderen schrokten alles naar binnen! Amai! Kben echt blij dat we het toch gedaan hebben! De kindjes waren door het dolle heen!

Die avond hadden we een pizzaparty met alle mensen die we wilden bedanken voor de fijne tijd die ze ons hadden gegeven. Twas echt wel gezellig. Een leuke gelaten sfeer! Tijd om afscheid te nemen. Gezellig, adressen uitgewisseld, gekke ventjes uitgedeeld, en natuurlijk heeeerlijk genoten van de pizza's!!! hmmm! :)

Donderdag, onze laatste dag in Tirana. Wow, we zijn de bergen niet meer ingeweest ( vind ik heel jammer, maar niets aan te doen!) We zijn wel een potje gaan bowlen! Waaaa! Echt leuk! Ik zat tesamen met Valentine, Flamour en nog een andere albanees waar ik de naam van kwijt ben. Barry deed mee vanaf het 2de spel. Het was echt super leuk! Ik heb gewonnen als je van achteren begint! hahaha! Ma, de sfeer was er helemaal!Te gek! :)
We hebben heerlijk genoten van elkaar, van alle andere leuke mensen en van het zot doen! :)
Beginnen met pakken was aan de orde.
Vrijdag hebben we het hele huisje een poetsbeurt gegeven! En tegen 12u waren we klaar om te vertrekken. Eerst nog een siesta gedaan van een uurtje!hmmmm! En dan was het zover... met z'n alles in de busjes richting vliegveld! :) Natuurlijk ook een paar van onze geliefde makkers die ons kwamen uitzwaaien.

En toen waren we plots in Nederland... :) rond 23u waren we op LID! de Indische mensen lagen al in bedje ( sommige dapperen zijn ons nog komen groeten) Naomi ging pas tegen 1 uur komen. Kheb stiekem een blaadje aan haar bordje gehangen dat ze me maar moet wakker maken... Dat heeft ze ook gedaan! Heeeeeeeerlijk om haar terug te zien! hmmmm! We hebben elkaar (bijna) doodgeknuffeld!

En toen waren we in België! Als dat niet leuk is! Na een leuke, gezellige, niet stille autorit kwamen we heerlijk aan bij mijn huisje! :)
Altijd leuk om terug thuis te komen...

Dat was weer es een lang verhaal zeg... En eigenlijk ben ik nog niet klaar, maar zo wordt het net iets te lang... en eigenlijk moet ik studeren... woeps!
Bij deze mijn Albanië verhaal!

terug thuis...

2008-08-11T00:03:00.001+02:00

Ik dacht, ik laat jullie allemaal weten dat ik veilig ben thuisgekomen in het heerlijk belgjelandje!!! :) Effe wennen aan het azerty toetsenbord..
Jullie horen de rest van mijn verhalen nog op mijn blog, nu kruip ik lekker mijn bedje in!!

Dikste knuffel aan alle leuke mensjes!!!

Celia

update nummer zoveel 530 503 477

2008-08-03T17:29:00.005+02:00

hellowies, moehahaha, hier ben ik weer met mijn geweldige verhalen!!!!

Ik was even aan het overlopen wat ik zowat allemaal op mijn blog heb gezet, en toen viel me op dat ik helemaal nog niets over de cultuur heb verteld. Bij deze, zet je even neer en lees zeer aandachtig ... :)

Je weet dat Albanie vroeger een zeer communistisch land was. Dat is een paar jaar geleden dus verbroken door een staatsgreep als ik het goed op heb. (detail) Maar omdat de regering na het communisme ook in elkaar gezakt is, zijn er wel regels, maar niemand houdt zich daar aan. Je kan je dus wel voorstellen wat een mesthoop het hier is.
Iedereen dumpt zijn vuiligheid waar er maar plaats is. Als je een riolering nodig hebt, dan pluk je die maar van de straat. Of als je een boom wilt planten in je tuin, neem eentje van de straat. Gevolg, als wij wandelen over straat moeten we een heleboel putten omzeilen.... :) Niet te doen!
Nog een ander heel typisch iets hier. De meisjes wanen zich in Hollywood. Ze dragen hakken waar je iemand mee kan doodslaan, gaan heeeeeeel gewaagd gekleed en we zien zelf mensen met galakledij over straat gaan. En dat allemaal omdat ze denken dat alle westerse mensen er zo bij lopen! Ze gaan ook de deur niet uit als hun haar niet inorde zit. Ook hebben ze allemaal lagen make-up op! Echt helemaal mijn ding niet.... Tis er gewoon over! :)
De hoofdstad kun je wel wat vergelijken met ons Brussel. Het is wel zo dat er hier veel meer wordt afgetoeterd. In vergelijking met india vorig jaar is het hier heel stil, maar het gaat er stukken luider aan toe dan bij ons.

Voor de rest zitten de mensen hele dagen in het park te nietsen. :) Take it easy is echt de slogan hier.
Dit was dan een klein beetje meer over de cultuur...

Wat steken wij nog wat uit.... Eigenlijk hebben jullie onlangs nog maar een update had, maar we proberen nog steeds enkele fotos te uploaden en omdat we voor een heel uur moeten betalen, pen ik ook nog wat neer he!

We hebben de VBS afgerond. De laatste dag hebben we ieder kindje gezegend en met een leuk geschenkje en albanese bijbel naar huis kunnen sturen. Vandaag waren ze uitgenodigd om hun dans die ze gedurende de week hebben aangeleerd te komen showen. Heel leuk, er zijn er een heleboel op afgekomen! :)
Gisteren hadden we een heerlijke day off! We zijn naar een zwitserse dame geweest, die een hotel afhuurt. In de zomer organiseerd ze 3 kampen voor gehandicapte mensen en hun gezin. Het ligt ook vlak bij een strand. We hebben heerlijk kunnen genieten van een natte duik en een opdrogende strandslaap. Daarna hebben we haar geholpen met het strand op te kuisen. Wel je kan echt niet geloven hoeveel zakken vuil we hebben opgeraapt op misschien 60 meter strand. We zaten aan zon 30 vuilzakken vol! Echt ongeloofelijk! Twas echt zweten geblazen, maar we hebben het overleefd. Sommige zitten helemaal onder de muggenbeten... maar het was voor die vrouw de eerste bemoediging van buitenaf in 5 jaar tijd! Kun je je dat voorstellen??? En toch geeft ze niet op! We hebben haar kunnen zegenen met een gift en ze begon te huilen van dankbaarheid!Wat leuk dat we door daar gewoon te zijn, zon zegen konden zijn! We hebben de dag ook echt leuk geindigd!
Vandaag dan gaan we lekker gaan citytrippen!hahaha, lekker toeristen! Leukjes hoor!
Onze volgende week ziet er zo uit....
Maandagmorgen gaan we gaan helpen muren schilderen en muren ontdoen van schimmel bij iemand thuis.
Die avond gaan we souveniertjes gaan kopen... spannend! Dinsdag doen we mee met de voedselbank en gaan we een weeshuis gaan bezoeken en hun een uurtje amuzeren. Wordt heel leuk denk ik!
Woensdag gaan we broodjes gaan uitdelen aan de zigeuners en savond houden we een bedankingsavond voor alle mensen die met ons hebben tesamen gewerkt. We gaan ze verwennen met heerlijk eten en een leuk optreden! :)
Donderdag gaan we nog es de bergen in, maar deze keer te paard en vrijdag is het valiezen maken en wegwezen.... Wat gaat de tijd hier zo snel zeg!!!

Mja, mijn tijd zit erop! Ik moet jullie nog zoveel vertellen, zoals hoe het concert gegaan is, hoe ik gracieus de karaoke avond heb ingezet,..... maar dat is voor een andere keer!

Dikste knuffel en ik zie jullie heel gauw!

opgepast kakkerlakken en ratten!!!!

2008-07-30T15:33:00.003+02:00

onze vrije dag.... Die was heerlijk genieten zeg! Lekker gezond, gezeed en gestrand! hihi, in de zee zat wel de nodige stront, vuilnis en zeewier, maar daar trokken we ons lekker niets van aan! :) Er zaten ook zoiets als brubbelbeesten! hmmm, kreepie ze! :)
Rond 2 uur gingen we een lekker hapje eten in een gezellig restaurantje. Dat was me weer es een ervaring zeg! We kregen uiteindelijk ons eten met de nodige verkeerde bestelling 2 uur later! aiaiaiaiai! Wat hebben we wat afgelachen! :)
Om de avond te beindigen als toerist zijn we het amfitheater gaan bezoeken, of wat er dan van overschoot!
Terug zagen we Tirana by night! :) Moooi, alles wordt hier met blauwe verlichting verlicht... Je denkt er maar het jouwe over hoor! :)
Een weetje: heel Albanie telt 3 miljoen inwoners.

Zondag, die begon met een leuke dienst ( en het wegdromen hoe ze het in ichthus doen zonder ons) .
Smiddags hebben we de kerk versierd met een heleboel andere albanezen. Want maandag begon de kinderweek. hmmm, wat een zooitje zeg! Al die miscommunicatie! Achteraf lach je ermee, maar op het moment zelf kwamen we toch wat zot hoor! Sjonge! hahaha! Gelukkig werd er net niet in elkaars haar gevlogen! :) Ben weer es wat aan het overdrijven!
Die avond gingen we nog es 3 parken af als clown ( deze keer moesten Piet en Karien eraan geloven) om alle kindjes nog es te herrinneren dat morgen de dag is!
Twas echt hilarisch leuk! We hadden een geweldige tijd met alle kindjes! En Piet en Karien deden het geweldig als clown! :)
We eindigden onze dag met een etentje bij iemand thuis! Hmmm, we hebben heerlijk gegeten en lekker gekletst! Twas echt gezellig!

Deze week is het iedere morgen om 7uur uit bed, omdat om 9uur het kinderprogramma begint.
Dus maandag om 7uur die wekker, allemaal met kleine oogjes aan tafel. Om 9uur hadden we een kleine 10 kindjes. Om 9u30 hadden we er al 20! En daar bleef het bij voor vandaag. Gelukkig hoor, want het was nu al een zeer chaotische boel! Het was allemaal in het Albanees te doen, dus wij als team voelden ons ietsje buitengesloten daar we de taal niet echt vaardig zijn. De meeste zijn dan maar passief langs de kant gaan zitten. Ik was bijna hetzelfde van plan tot plots de enthousiaste Celia naar boven kwam.Kben me dan maar lekker gaan nestelen tussen de andere kindjes en flink meegedaan! :)
Tijdens het knutselen mocht ik weer een marginaal vettig schaap maken! Ik vond het waarschijnlijk leuker dan alle andere kindjes! hihi, typisch mij he!
Als team mogen we ook elke dag het bijbelverhaal uitbeelden. Ik was trots op mijn rol! Ik mocht een schaap spelen! Een dik schaap!! hahaha! Twas echt hilarisch, we hadden allemaal wat watte op ons hoofd gelegd en om ter luids staan bleten! :)

Die avond hadden we wat tijd gemaakt voor het team, want het was een heel drukke dag geweest.
Karien heeft ons het verhaal van de nerflanders en hun sterren en bollen verteld. Ze vergeleek het met ons leven en hoe wij sterren en bollen op elkaar kleven.
Daarna mocht ik mijn zegje doen over de waarheidsbox! Ik mocht ze even shockeren met het feit dat we allemaal veel leugens over onszelf geloven en aannemen als waarheid. Door wat mensen zeggen tegen je, door hoe ouders je behandelen, ...
Met die vuile, vette leugens gaan we vandaag afrekenen! Dus als jullie veel voor ons willen bidden vandaag! Voor ons als leiding, dat we inzicht en wijsheid en veel liefde mogen hebben. Ook dat de tieners heel eerlijk tegen hunzelf mogen zijn en dat ze een willing hart mogen hebben.

Dinsdag, dag 2 van de kinderweek. Deze keer waren er een stuk of 10 kindjes meer. We stijgen dus.
Ik had die dag het voorrecht om varken te spelen. hahaha, jawel, een rol dat op mijn lijf is geschreven! Met een dessertpotje op mijn neus was ik een echt roze varken! :)
Ik mocht nog es de clown uithangen, waar ik ook geen probleem van maakte! :)

De hele middag hebben we gedanst, gedramat, gedanst, gedramat en gedanst en gecdramat! We hadden er onze buik vol van om 6uur. Maar we hebben het allemaal eindelijk onder de knie.

sAvonds gingen we met alle goeie bedoelingen weer es gaan outreachen. Maar deze keer gingen we de jongeren gaan aanspreken. Met de volleybal onder de arm vertrokken we vol goeie moed. Daar aangekomen hadden we direct een hele groep jongeren op touw en gingen we in een cirkel staan voor wat gevolleybal. Ze hadden het "leuke"idee om telkens je de bal mist je in het midden te zetten. Dan mochten ze zo hard mogelijk de bal tegen je aansmijten! Ik heb al mijn kunsten boven gehaald om maar niet in dat midden terecht te komen ( want ze sloegen echt knalhard) maar moest bezwijken. In het midden aangekomen kreeg ik daar een harde bal tegen mijn hoofd! Ja hallo! Ik heb er nog altijd bonkende hoofdpijn van! Aie ze! Gaat ook over gaan zeker?!

Even een leuke nieuwtje! We hebben er een paar huisdiertjes bij. Lievem kleine schattige beestjes met een lange staart hebben hun deel van de keuken opgeist. Leuk toch! Dat komt allemaal omdat Piet en Karien hun wc verstopt zat en ze alles hebben opengebroken. Zo zaten wij met een open riolering en hadden de ratjes vrij spel! Ondertussen is dat al allemaal opgelost en denken we verlost te zijn van het ongedierte.

Gisteravond ( nog een ander nieuwtje) kampte ik met hevige buikkramen. sNachts werd ik plots wakker dat ik geen weg meer wist van de pijn. Ik ging maar lekker even op de wc gaan zitten. Was ik net helemaal geinstalleerd, merkte ik op dat ik niet alleen was, maar dat een vieze vuile, kakkerlak mij gezelschap hield! Zolang da beest stil zat, geen probleem, maar tis niet echt een leuke ervaring zo. Ik ben me dan maar gaan verplaatsen naar het mannentoilet. Daar zat ik ook niet alleen, ma bon...

Bij deze hebben we alle goteamplagen al had.... want aan muggen hebben we ook geen tekort! :)

Vandaag! Vandaag waren we met 40 kinderen! of net iets meer, dus we blijven stijgen! Tis echt leuk, de kinderen beginnen je te kennen. Echt leukjes!
En je raad nooit wat vandaag mijn rol was in het toneel..... ik ben opgevorderd tot ezel!! haha!
Gelukkig heb ik ook geen probleem om me in die rol in te leven! hahahaahhahahaha!!
Kvraag me af wat ik morgen mag zijn... :)

Vanavond gaan we terug volleyballen met de jeugdigen. Deze keer voorzien we wel een net, dus ik hoef niet te vrezen om in het midden te belanden! Hoef!! :)

Morgen zelfde dag, alleen s avonds geven we een knalhard concert! Met dansen, dramas, getuigenissen en natuurlijk liedjes! Benieuwd wat het zal geven. Tis me nen bekenden gitaarspeler van op TV! :)

Even een nieuwtje voor de mensen die met net wat beter kennen. Ik train mezelf op netheid en orde. En al zeg ik het zelf, ik ben ene goeie trainster ( of zoals Bart het zou zeggen trainerainsteres!) :) Het lukt met aardig goed om alles netjes te houden en zelfs af en toe eens wat rommel op te ruimen. :) Waar een goteam niet goed voor is he! :)

Kben er nog niet uit of het volgende een zegen is of niet. Maar het weer is weer naar de 40 graden aan het stijgen. Puffen en zuchten dus!

Ik denk dat ik zowat alles het neergetypt.... Bij deze zeg ik tot 1 ieder van jullie : tot ziens!

PS: Moeke geef je Blanche morgen een dikke knuffel en 7 dikke verjaardszoenen van mij?
PPS: Het lukt ons niet om fotos op de bloggen te zetten, sory!

Zoti ju bekoft! ( God zegent je)
Van een zotte Celia die het helemaal naar haar zin heeft! :)

opgepast obstipatie! :)

2008-07-25T15:29:00.002+02:00

Hier weer even nieuws vanuit Albanie! We beginnen waar we we zijn geindigd... Iedereen heeft spetterpoep gehad, en is er van genezen. Nu zitten we in de fase van obstipatie! hahaa, iedereen zit vast!! Ik vind het gewoon geniaal!!! :) Van het ene uiterste in het andere.... Gelukkig mag ik vanaf vandaag zeggen dat ik een normale stoelgang heb!!! :)

Oke, dinsdag, onze eerste ervaring met straatevangelisatie! In 1 woord : Chaos!!! hahaha! Al die kinderen wilden een ballon en de clownen werden omvergeduwd, ze sloegen ons omdat ze geen ballon kregen enz. Het ergste vanal was dat de grootste kinderen ( 17jaar) de ballonnen afnamen van de kleine lieve kindjes! Mijn hartje brak. Ook was er een lief schattig mannetje ( een mongooltje) en die werd gewoon iedere keer weggeschopt en weggestuurd door iedereen.... oooooh, da vond ik echt niet leuk!Frauke vond het ook verschrikkelijk en had het ook gezien. Tesamen zijn we gaan zoeken achter een ballon die we konden geven. Ook de lieve clown ging met hem belleblazen... Leuk dat hij het vond!! Even aandacht voor hem alleen!
We zijn die eerste dag ook een paar slippers gestolen geweest.
Normaal regent het ook nooit in het zomerseizoen, maar we kampen al 3 dagen met regen, regen, regen. Wel hebben we al iedere keer de zegen had dat als we erop uit trokken, we zon hadden!! Halleluja!!! :)

De woensdag was het smorgens en savonds outreach. Smorgens was het super op het gemak! heel veel lol had met de kinderen. We konden ze aandacht geven, ze waren lief, ze vonden alles geweldig,... oef, dit was stukken beter dan de eerste avond! 1 van die albanese mensen die met ons meegaan was wel zo slim om de cd met alle muziek onderweg te verliezen...stonden we daar... gelukkig is de pink panter gemakkelijk na te zingen!! hahaa!!
Diezelfde avond wilde iedereen mij als clown zien! Ze zeiden dat als ik kon uitleggen wat ze moesten doen, ik het ook es moest voordoen!! hahaha, ik heb me rot geamuseerd! Op straat mega dom gedaan en enthousiast gezwaaid naar mensen! Ik was nogal lachwekkend!
Aangekomen op het park heb je natuurlijk direct alle aandacht! We zijn wel telkens met een paar clowns, anders is dat niet haalbaar...
Heeeel leuk, maar mega vermoeiend!! Blij om terug thuis te zijn!

Als beloning heeft Piet ons lekkere croque monsieurs gemaakt!! En het heeft gesmaakt hoor!!!
Alleen heb ik het best wel moeilijk met sommige in onze groep die vaak hun neus optrekken of iets niet willen eten, ... Op outreach heb je net niet die luxe als thuis! Wij hebben al heel veel luxe dat we zelf mogen koken enzo en nog zijn ze niet dankbaar... Vind ik best wel moeilijk om mee om te gaan! achja!
Diezelfde avond goed gesprek had met een tiener! Er komt echt veel los hoor bij ieder... blijven bidden dus!
donderdag zijn we de dag begonnen met lofprijs, en jammen op de bijbel! Hahaaha, de grootste lol hadden we met elkaar! Even helemaal ontspannen en onozel doen samen met God!!
Die morgen moesten we ook al de knutselwerkjes maken voor volgende week als voorbeeld te kunnen gebruiken in de kinderweek. Ik heb gewoon een te gek schaap gemaakt!!! hahaha!! Vandaag was het ook mijn toer om samen met Valentine de mensen te verwennen met onze kookkunsten! Mensen die mij kennen kunnen al weten hoe mijn keuken eruit zag.... :) We waren op het idee gekomen lekkere biefstuk en friet te doen. 1 detail die belangrijk is.... ze hebben hier geen frietpot en ook geen schuimspaan... :) Je kan je al voorstellen hoe hard we gesukkeld hadden! De eerste frieten waren dan ook echt niet te eten!!! :)
Mja, de keuken ziet er weer helemaal pikkobello uit en het heeft ons ook echt gesmaakt!
Hmmm, de teamtijd die middag was echt bah! Ik had wat hoofdpijn en we deden een rondje over hoe iedereen het stelde. Wel, het was allemaal negatief! Ik was er echt niet goed van! Amai, de ene vond dat er te veel regels waren, de andere zij dat er niet genoeg vrije tijd was, nog een ander vond dat weer niet goed, ze hadden problemen dat we niet zoveel privacy hebben ( de hele dag door loopt er wel iemand binnen en buiten) Ze willen meer tijd met God, maar ook tijd om te shoppen!!! Wow, ik was echt boos... Ik verstond het echt niet! Ik ben namelijk iemand die altijd en overal het positieve inziet en ik had echt problemen met het idee dat ze hier gekomen waren om van regels af te zijn en om te komen shoppen!
uiteindelijk heb ik moeten beseffen dat ik al heel wat meer gewoon ben dan de meeste in onze groep en dan kon ik wel begrijpen dat ze problemen hadden met privacy enz. Achja, we zijn ook allemaal verschillend he!!
Mja, ik was er echt van gedaan en ben later op mijn bed gaan liggen en heb moeten huilen. Karien is met mij komen babbelen en het heeft me opgelucht! Ik had op dat moment het gevoel dat ik erg gefaald was, dat ik als leider niets goed deed. God heeft me ondertussen wel al duidelijk gemaakt dat ik een leider naar Zijn hart ben! :) Ik word gewoon ook nog steeds gekneed en gevormd.... :) Diezelfde avond konden we weer lekker gek doen! Hebben we staan dansen in de keuken en mega onozel gedaan> Geindigd met aanbidding en dan in bedje gekropen.

Vandaag hebben we door de regen onze outreach moeten uitstellen. Dan zijn we maar gaan voorbereiden voor volgende week. Knutselwerkjes gaan voorknippen en dansen aanleren.
Ik had ook wel zin om te dansen. Dus Sarah heeft ons een balletdans aangeleerd ( die ze had meegevolgd op heidebeek) En weetje, ze vonden allemaal dat ik het heeel goed deed. Iemand zei zelf dat ik het deed als een echte ballerina!!! hahaha, ik groeide! :)
Vanavond gaan we nog es outreachen en kindjes gelukkig maken!!! :) Zoooo leukjes!

Morgen onze vrije dag. Gaan we lekker een dagje naar het strand en genieten van de zon en toerist zijn! Die avond zijn we ook uitgenodigd om te gaan eten bij een lieve dame! Heel gezellig!! Ben benieuwd hoe dat gaat eindigen....
En vanaf zondag vliegen we weer in een druk programma!

Dag vriendjes en vriendinnetjes,tot de volgende keer maar weer! :)
Dikste knuffel

PS: Sara, veel succes met die 'kaktaak'! If you don't can no one can!!! :)

opgepast spetterpoep!!!

2008-07-21T20:35:00.008+02:00

hahahaha, eerst effe excuseren als er veel fouten in staan, ik moet namelijk typen met een qwerty toestenbord, en het is even wennen!!

Oke dan, ik zal losvuren! Eerst en vooral, heerlijk al die reacties! Ik geniet er vollop van! Maar ik denk dat jullie liever mijn verhalen horen nu.... wel ik heb er al een paar!

Miremenges, miredita of mirembrema ( goeiemorgen, goeiemiddag of goeieavond)
We hebben er als team een geweldige reis op zitten. Enkel Jens die was ziekjes, maar hij heeft het overleefd! Ik had het ook best moeilijk om mijn zusje op het vliegtuig te zien stappen. Het idee dat haar iets zou overkomen kwam hard in mij op. Ik heb op het vliegtuig ook gedroomd dat in een smsje kreeg met het nieuws dat haar vliegtuig neergestord was. Ik was echt van slag... Heel raar gevoel is dat. Gelukkig was het maar een droom, maar dan merk ik wel dat Eva nog veel in mijn hoofd zit.
We kwamen aan in Tirana rond 15u met de nodige delated! We kregen een hartelijk welkom en na een heftige heen en weer hobbelende autorit kwamen we aan op onze bestemming. Waaaaauw! We hebben een gezellig keukentje met alles erop en eraan ( mieren inbegrepen) En Barry ( onze contactpersoon) had voor ieder een bed en matras voorzien! Luxe man!

Zaterdag gingen ze direct de straat op om te gaan shoppen. Eten dan enzo he... We deden wel 10 supermarkten en in iedere supermarkt kochten we iets. In de ene was de kip het goedkoopst, en de andere was de rest van het vlees het minst duur... en zo waren we een hele voormiddag onderweg. Amai, als dat je niet uitput! Maar we zijn een paar dagen save nu.

Tirana is een hele mooie stad. Er staan kanjers veel hoge flatgebouwen in alle kleuren van de regenboog. Ongeloofelijk. We wonen naast de preminister, dus veiliger kunnen we niet wonen... haha!! oja, we wonen in het kerkgebouw. Dus moeke, jij zou je kinderklasje moeten afgeven want daarin slapen we.
De eerste indruk is ook echt dat tirana best een rijke stad is. Maar de armoede zit verstopt.
Het is er over de middag niet te doen van de warmte. We houden siesta van rond 12 u tot rond 18u. Vanaf 18u is het heerlijk om buiten te wandelen!!! Maar anders is het heet man.... niet vol te houden!
De dagindeling is ook helemaal anders. Ze beginnen rond 6 u hun dag en eten pas om 15u hun lunch. Avondeten gaat door ron 21u... even wennen dus...

We mochten zterdagavond genieten van de prayerwalks. Die deden we ter voorbereiding omdat we daar later deze week gaan evangeliseren.
Heel grappig is hier, dat er veel leuke, gezellige parkjes zijn. En die zijn ook echt helemaal gevuld met spelende kinderen en ouders. Ook de oudjes genieten van hun oude dagje op 1 van de vele bankjes daar. Echt heel leuk om te zien!

Voor de mannen, als jullie een gemakkelijk leven willen moet je naar Albanie komen, want terwijl de vrouwen kuisen, gras maaien, gras watergeven ( tegen uitdroging) , vuilnis buiten zetten,koken, ..... zitten jullie als man lekker koffie te drinken en wat bij te kletsen! Echt vreselijk om te zien!
Om te tonen dat het anders kan, gaat Jens elke dag de vuilnis buiten zetten en helpen de mannen ook mee koken!

Zondag hadden we een eerste kerkdienst! Heel leuk, alhoewel dat mijn Albanees nog niet dat goed is om luidskeels mee te zingen, was het wel leuk om er te zijn. We mochten onszelf voorstellen aan de hand van een sketch en 2 van ons team zongen een liedje.
Diezelfde namiddag begonnen we met het inoefenen van verschillende dramastukjes die we zullen nodig hebben tijdens het evangeliseren.
Plots werd ik zo misselijk als iets. Ik heb wel 3 keer naar de wc moeten rennen om te kotsen. Daarbovenop begon de buikloop of bij ons genoemd ' spetterpoep' . Ik ben op bed gaan liggen en gaan slapen. Die nacht moest ik nogmaals en heb ik door mijn haast en het donker de ventilator in onze kamer omvergelopen. Dat was niet inbegrepen in mijn tijd om optijd het wc te bereiken dus je kan al raden wat er gebeurde..... ik heb mezelf en de wcbril ondergekotst.... bah! ( Dat was even voor de niet gevoelige lezers,... dat had ik beter even vermeld voor ik begon aan het verhaal zeker???) hahaha! Nu gaat het al stukken beter.
Jammergenoeg hadden we als groep vandaag vrijaf en gingen we lekker de bergen in... Celia kon niet mee, net als Jens en Valentine... Wij mochten onze dag in bed doorbrengen.... Heb ik dat geweldige moment gemist!!! Er komt nog wel tijd....

Ik heb vandaag wel heeeeeerlijke appelmoes klaargemaakt!!! hmmmm, ik wil mezelf niet prijzen, maar hij was echt echt echt lekker!!!! :)

Even voor de bidders onder ons, we kunnen gebed heeel hard gebruiken! Er is nu al een grote strijd bezig. We merken het gewoon omdat het team best wel moeite heeft om 1 te zijn, en al die ziekte ( Marjolein ligt nu plat op haar bed) En ook al onze teamleden hebben er best wel een zwaar verleden opzitten. Er komt vanalles los, en we hebben eergister ook echt mogen bidden voor iemand uit ons team! Dat was voor mij een tijd om uit mijn comfortabele zone te stappen. Dat heb ik dan ook maar gedaan. Ze is best bevrijd geweest van sommige demonen,... maar we blijven doorgaan.
Dus als jullie even een gaatje hebben, bid bid bid bid!!!

Even voor ik verder ga, maak je geen zorgen hoor, het klinkt waarschijnlijk erger dan het is. Het gaat ook echt wel heel goed hoor met ons. Er zit heeeel veeeel potentieel in ons team, we hebben leuke tijden, goeie stille tijden, en ze herstellen en genezen allemaal... als dat niet prachtig is! God is heel dicht bij ons. En waar er strijd is, daar is de glorie niet ver van.... :) Halleluja!

Morgen begint het echte werk. Dan gaan we de straat op om de kinderen en ouders te bereiken. Er zal clowning zijn, sport ( ik heb ontdekt dat ik de gave heb om mensen te laten winnen bij pingpong!!!hahahaha :) ) dans,... Zo gaan we kinderen uitnodigen om te komen naar de VBS ( vakantie bijbel school) Die start vanaf volgende week maandag. Vorige jaren hadden ze zo'n 100 kinderen... leuk he!! we gaan echt knallen!! Het programma is ook echt top!!!

Zo dat is zowat wat er allemaal hier in Tirana gebeurd voor de moment....
Volgende blog hoor je wat meer...!!

Ik hoop dat het op het thuisfront ook oke gaat. Hoe stelden de meisjes het op kamp?? En tuurlijk weet ik waarom het zo stil is thuis... Naomi is op goteam.... :) hahaha!!!

Even een dikke zweterige knuffel uit het warme Tirana!!!
Ik hou van jullie

Bijna bereiken we de volgende honk!

2008-07-17T18:38:00.002+02:00

Wow, het is echt bijna zover hé! Zaaalig gewoon! :) We zien er als team helemaal naar uit! We hadden net nog teamtijd, en iedereen verlangt gewoon mega hard om eindelijk te vertrekken!
Ik ook hoor! Ik zie er echt helemaal naar uit! God gaat echt grootse dingen doen door ons heen als team!
We kregen ook woorden van mensen die voor ons baden. We zullen vrolijkheid brengen, we hebben een positieve kijk op alles, en we mogen van God Albanië op stelten zetten! hahaha, dat wordt echt fun! :)

Deze vooravond was het weer seminar, en deze keer ben ik wel geweest, en daar ben ik zeer blij om! Ik deed een seminar over profetie! Heeel speciaal hoor! Hij gaf les, maar bracht het ook lekker in praktijk! Terwijl hij ( de leraar) keek in het publiek pikte hij er plotseling iemand uit en begon dingen over hem te zeggen die zo waar waren! Maj, zo mooi en groots om te zien! Zo echt tussen de soep en petatten gelijk wij zeggen... :) Hij heeft ook dingen over mij gezegd die zoo waar waren! Ik heb verschillende bevestigingen had van dingen die mensen al eens over mij hadden uitgesproken! Want, ik neem dat ook niet allemaal zomaar aan hoor! Ik luister, noteer en geef het terug aan God, zo weet ik zeker dat het veilig zit! Maar nu kreeg ik bevestiging van veel dingen! Heerlijk! Onder andere dat ik de gave heb genezen! Dit is al verschillende keren naar boven gekomen als mensen voor mij baden, en nu is het voor mij echt! :) Ik geloof dat God mij wil gebruiken om mensen te genezen! Mensen met gebroken harten, maar ook fysieke letsels! :)
Maar genoeg daarover.

Straks hebben we onze laaste celebration. Dan worden we uitgezegend, maar vooraleer mogen we eerst nog ontvangen! Nog een laatste klaarstoming voor we gaan.

We vertrekken morgenochtend om 5uur. Dat wil zeggen dat we 15 voor 5 in Heidebeek moeten klaarstaan met alles. Dat wil zeggen dat we toch zeker tegen 3u30 uit ons bed moeten want we moeten in verschillende shifts naar Heidebeek worden gebracht! :) Dat wordt dus 'harstikke' vroeg!

mja, ik ben gaan celebraten! :)
Ik denk aan jullie!

dikste knuffel

2 dagen verder

2008-07-16T19:51:00.002+02:00

Hier ben ik weer. Ik ben er stiekem even vanonder uit gemuist. :) tis workshop normaal gezien, maar ik moest nog een laatste paar puntjes op orde stellen, dus doe ik dat nu even. En terwijl lekker nog even een berichtje nalaten...

Ik leef nog altijd, ook al ben ik omringd door nederlanders! haha, we zijn als vlamingen dik vertegenwoordigd! :)
Morgen is de grote voorbereidingsdag! Dan moeten alle valiezen op punt staan, moet alles gewogen en gemeten worden! Om vrijdagmorgen om 5uur te vertrekken ( vroeg man! pfff) richting schiphol. We gaan met een paar teams in een grote bus! Wordt gezellig, tenzij.... we allemaal ochtendhumeur hebben! :) woeps, da zou minder zijn! :)
We moeten zo'n kleine 4uurtjes vliegen, niet te lang dus! Even een ommetje via Boedapest om zo in Albanië te belanden! Heeerlijk, ons team heeft er helemaal zin in!

Oja, ons team! Echt een leuk, gezellig, grappig teampje hebben we! We houden allemaal van veeeeeel eten, dus we keren zeker 10 kilo dikker terug! hahaha! Ik hoorde trouwens dat het lekkere pasta en pizza is in Albanië! En ze eten ook veel fruit! Ik ga de tijd van mijn leven hebben jong! Jammie! :)

Voor de rest, ga ik naar een zeeer warme cultuur! Het goededag zeggen op straat ( stel je voor je bent aan het wandelen in je straat op weg naar het station) in Albanië kan uitlopen tot wel 10 min. Ze vragen naar je ouders, hoe het met jou gaat, waar je naar toe gaat, waar je vandaan komt... hahaha, ik zal helemaal geen stem niet meer hebben als ik terug kom! Daar hou ik van! Het is ook zeer stoffig daar, dus moeke, ik zal mijn voeten genoeg moeten wassen! Telkens we een huis binnen gaan, moeten we onze voeten wassen!

En als het regent, dan regent het echt en kunnen we tot onze knieën in het water staan! man, man, man toch! En dat is dan geen gewoon regenwater, nee, die is gemengd met rioolwater! Heerlijk toch! :) hahaha!
En de wc's zijn zeeeer onrein, alleen zigeuners kuisen dat! Dus als we een mooie getuigenis willen zijn, gaan we iedere dag en overal wc kuisen! Jippie! Dat wordt echt een leukste outreach!

Het wordt echt een leuke tijd, we gaan onze teamleden helemaal goed verzorgen en ze dichter bij God brengen! Mooier kan toch niet!

Zow, ik moet maar weer es verder gaan....

1ste honk veilig bereikt...

2008-07-14T13:13:00.002+02:00

Haha, ik ben gisteren avond zeeer erg hartelijk ontvangen in Nederland. Waaauw zeg, het was als een soort thuiskomen! Heerlijk, terug in die leuke kamertjes, de keuken en al zijn eten, de gezellige mensen die ik terug zie! Echt zaaaalig! Ik ben in een oase van rust en herrinneringen aan onvergetelijke, mooie, dagen die mijn leven hebben veranderd!

Mja, nu nog even op het gemak wat voorbereidingen afwerken en dan vanavond als iedereen toekomt vliegen we er echt in! Sjonge jonge zeg! :)

Gisterenmorgen zag ik alles nog zitten! Heerlijk, een maandje helemaal voor God gaan! Een team leiden, mensen bemoedigen, lekker gek doen, knallen, .... twas allemaal nog dik inorde!
Maar dan kom je thuis van de gemeente, moet je nog in een haastje je valies afwerken, de liedjes geraken niet op de mp3, mijn zussen vertrekken op kamp, hun valiezen moeten ook gemaakt worden, ik heb maar van de helft deftig afscheid kunnen nemen, in mijn achterhoofd nog het verhaal van lieve Eva die overleden is door een auto-ongeval in Zambia, de drukte, het gevoel dat het 1 grote chaos is in mijn hoofd, het gevoel van helemaal onvoorbereid te zijn... plots zag ik het niet meer zitten en dacht ik bij mezelf, waar ben ik aan begonnen???
Gelukkig had ik een fantastisch team mee in de auto die mij helemaal wisten op te beuren en na een dik uur was mijn oude gevoel weer helemaal terug! hahaha, ik zie het weer helemaal zitten! :)

Ik heb er ook een paar zegeningen opzitten! Man, dat moet ik toch wel even kort vermelden! :) Vrijdagavond had ik nog even bezoek van iemand die ik nog even gedag wilde zeggen. En die sponserde mij zomaar 100 eurotjes! Tanja en ik hebben gebeden om wat zakgeld. Want, ik had helemaal niets om mee te nemen naar Albanië... Mijn zusje heeft me ook nog eens 10 euro gesponserd en ik moest die zaterdag nog naar een trouw, en toen heeft een zeer vriendelijke dame mij het geld gesponserd voor in de enveloppe van de trouwers! Tesamen komt dat op een 130 euro die ik zomaar mocht ontvangen! Waaauw, ik ben er nog altijd helemaal ondersteboven van. Ik wist echt niet hoe ik moest reageren... maar amai, ik ben er zooooo dankbaar voor! :) Ik zal het zeker goed benutten!!!

Zo, we zijn in Nederland, kvoel me al helemaal thuis, effe blogje updaten en nu weer aan het werk voor de verdere voorbereidingen. Dat betekent welkomstafel klaarzetten, nog wat laatste spulletjes sorteren, kamer netjes maken, want ik moet mijn kamertje delen met 2 andere meiden van het Albaniëteam!, nog even samenkomen met de leiders, MP3 op orde stellen, en lekker gezellig bijbabbelen.....

Ik probeer dus wel degelijk mijn best te doen om nog even voor ik vertrek een kort 'verslagje' te geven en dan in Albanië blijf ik proberen!

Dikke knuffel

mijn kastverhaal (met bijhorende foto's!)

2008-07-06T18:43:00.007+02:00

Sterke Celia! En sterk ben ik wel! :) haha!

Geconcentreerd aan het werk! :)

Ik als nerdy schroevdraaisteres! :)

Hahaha, ik heb er weer een dag opzitten zeg! We beginnen bij het begin.

Daar mijn zussen en ik teveel kleren hebben, gingen we op zoek naar een nieuwe kast voor ons. Moeke en ik botsten op een kleine maar praktische kast. Dachten we! Ha, tot we thuiskwamen en de kast in elkaar wilden steken... maar ik loop voor.

Eerst was ik zo stoer om de kast in mijn eentje uit de auto te halen! Ha, sterke Celia!!! Zelf mijn papa deed me niet na! ;)

Eindelijk, na lang gesukkel stond de kast 2 etages hoger. Vol goeie moed gingen we aan het werk! Ajajajajaj, een kast opzetten zonder handleiding is niet van de poes ze! poeh! Na eens te hebben gekeken gaven we het al op. :) Wat zijn we toch doorzetters hé! ;)

De volgende dag, was ik in een zeer moedige bui en ging ik tesamen met Delphine de uitdaging aan om die kast in elkaar te steken!

Ik kan je verzekeren, alles wat verkeerd kon gaan, ging verkeerd! Echt waar, ik heb me 2 uur zot gedraaid met de schroevendraaier! Wooow! We hebben echt wat afgelachen ze!!! hahahaha! :) Eerst hadden we de bovenste plank langs onderen vastgevijst en omgekeerd. Dus alles weer los, en na alles 'juist' vastgemaakt te hebben ontdekten we dat de voorkant en de achterkant omgewisseld waren. Je kan het al raden, alles weer uit elkaar en eindelijk juist in elkaar! Oef! We hadden al de zijkanten en de boven en onderkant! Yes! In wel een recordtijd van 3uur! :) En Celia maar draaien met de schroevendraaier! ha! :)

Het was zelf op de duur zoooo erg, dat ik er toch even niet meer kon mee lachen!Ik heb wel een half uur bezig geweest met 1 vijs in te vijzen... ie geraakte er maar nie in hé! Gelukkig had Delphine het geniale idee om even te bidden! Wel, ik weet wat ik moet doen als ik nog es een kast in elkaar wil zetten! Bidden! Die vijs ging er vloeiend in zeg! :)

Nu, we staan nog niet verder als dat. We krijgen de achterkant er maar niet in, en de deur is ons ook nog een raadsel, dus mensen, als jullie goed zijn in kasten in elkaar zetten, of je wil es een leuke uitdaging aan gaan, of je wil gewoon es een bezoekje brengen aan mij - maar je durft het eigenlijk niet te vragen - maar nu heb je een reden, kom af en heeeeelp ons uit de nooood!!!!! Onze kleren hebben een opberplaats nodig!!!! :) :) :)

Dit even in het kort mijn kastverhaal! :)

Ik vertel je later wel over mijn blind date show.... :)

de vakantie is fantastisch ingezet

2008-07-01T19:33:00.003+02:00

en wat heb ik er weer een paar hele leuke dag opzitten... :) We beginnen es waar we de vorige keer geïndigd waren.
Vrijdag heb ik een leuke dag thuis gehad! Ma die zat natuurlijk weer vol geboekt. Ik ben 's avonds met lieve Jorien naar Grensrock geweest...haha we hadden dolle pret jong! Heeel gezellig, en we hebben weer es genoten van de lekkerste pizzapunten van de hele wereld! hmmmm! :)
Jorientje ging normaal met de laatste trein naar huis gaan, maar die was er niet ( er was wel een laatste trein maar niet op het uur dat we dachten) en dan heeft ze maar gezellig bij mij blijven slapen.
In de tijd dat zij weg was heb ik met mijn 2 zussen een zotte reputatie opgebouwd. We liepen elkaar namelijk de hele tijd mis en vonden elkaar niet meer toen ik op het idee kwam mijn paraplu in de lucht te steken als herkenningspunt... hahaha, je had de mensen moeten zien kijken naar ons! :)
Toen Jorien terug was van weggeweest hebben we eindelijk Deef gevonden ( die verstopte hem namelijk de hele tijd in de vip-tent!) :) Nog effe gezellig gebabbeld en toen kwam onze moeke ons oppikken. Gedaan met het feestje, naar bed, nog wat blunders van op school boven gehaald ( ik bleef maar praten, woeps!) ;) en dan in slaap gevallen.
We moesten alle 2 de volgende morgen echt oneerlijk vroeg uit ons bed. Jorien had een dag met de josiaclub, ik moest een hele dag gaan vergaderen! Twas een lange dag, maar best wel gezellig! Nog de laatste dingen regelen ivm met mijn goteam reis.
Nu nog ene keer samenkomen met Piet en Karien (mijn medeleiders) en binnen 2 weken zijn we weg... waaaaa, lekker spannend ze! :)
Die zelfde zaterdag ben ik 'savonds toch nog es ene bezoekje gaan brengen aan grensrock! De eerste groep was grappig, leuk en goed, maar daarna zeg... we zijn maar vlug weggelopen. Zelf wij konden de sfeer er niet inbrengen... ajajajaj! :) Twas wel weer es heel gezellig, deze keer zonder paraplu ( door sommige mensen ervaren als een gemis) maar wel met die heerlijke pizzapuntjes hé! :)
Zondag was het eerst bbq met de jeugd, heel kort maar wel leukjes! Daarna vollop de feestzaal gaan klaarmaken voor het afscheidsfeestje van de tieners. Waaaa, ik voelde gewoon dat het demax ging worden, maar ik ging niet op de dansvloer staan ze... Ma de DJ was te goed en de sfeer was te zot dat ik me toch maar op die dansvloer heb gewaagd, en zonder spijt ze! haha, ik heb gedanst als een gek en het kon me de zak schelen! :)

Maandag ging ik na 2 jaar nog es een dagje met Sara iets doen. Dat werd maar weer es dringend tijd! En het was dan ook reuze gezellig en we hebben veeeeel kunnen bijbabbelen! Heeerlijk, moeten we zo meer doen! Wordt ik helemaal van opgebouwd. :)
Vandaag dan heb ik wat thuis geluierd, mag wel hé! We (ik en mijn 2 zussen) zijn naar de barakken gegaan om schoenen te zoeken. Ik heb 2 paar hele leuke. Elk 5 euro hebben ze mij gekost. Een paar leuke, sportieve roze :) en een paar knoddige gele schoentjes! :) Zomer = leuke felle kleurtjes! :)
Donderdag gaan we gezellig naar Antwerpen verder nog wat gaan solden! Dat zal vette pret worden! :)
Morgen lekker nog thuis, relaxen! Heeeerlijk! Wat kan een mens toch echt genieten van niets doen! hmmmmm!

Volgende weken zal ik nog wat inkopen moeten doen voor go-teams. Leuke knutselsetjes, kadootjes, en alle andere praktische dingen. Het komt echt rap dichterbij zeg... heeeel spannend! Maar ik zie er mega naar uit! Het wordt gewoon een heerlijke tijd, dicht bij God, met elkaar een opbouwende tijd hebben en de mensen daar bemoedigen en hen laten inzien wie God echt is! God is niet de Vader met de lange baard die vanuit de hemel toekijkt en als je iets verkeerd doet je slaat met de knuppel en zegt dat je een nietsnut bent. Hij houdt van je, Hij kijkt naar je en glimlacht omdat je zo geweldig bent! :) We gaan ze daar laten weten dat God zijn Zoon heeft gezonden om te sterven voor onze zonden, allemaal omdat Hij ons doodgraag ziet! Hij wil een levende relatie met ieder van ons, ook met al die lieve Albanesen!

Ik zal jullie op de hoogte proberen te houden van mijn geweldige verhalen!!!!!

Dikste knuffel en geniet van je vakantie!!! ( voor degene die geen vakantie hebben, geniet van het werken!!!)

korte update

2008-06-26T18:56:00.003+02:00

hmm, ik kom net terug van heerlijke 2daagse! Het was me een 2 dagen hoor! We hebben heerlijk kunnen genieten van de zon, zee en strand. Ik heb er wat teveel van genoten en ben ondanks mijn 6 keer insmeren met zonnecrème factor 30 massaal hard verbrand! Niet te doen! Onmenselijk gewoon, het doen zo'n pijn! aaaaaaah! haha! gelukkig blijf ik lachen hé! :)
Daarvoor was ik harstikke gezellig met een Nederlandse vriendin naar Antwerpen wezen "windowshoppen". Het zou dom zijn nu te gaan shoppen met de solden in aantocht hé... Twas echt leuk zo om Leonie terug te zien. Zij is 3 maand mijn roommate geweest op DTS! Wat was het dan toch een gezellige tijd! hahaha!

En vandaag ben ik achter mijn puntjes geweest... spannend was het hoor! Riepen ze alle namen af, maar ik zat er niet bij, wat betekend, herexamens! Yes! Maar hoeveel dan hé?? Wel het worden er 4! Jippie!
Augustus wordt dus helemaal te gek! :) Niet bang zijn hoor, ik zal me niet opsluiten in mijn kamertje en mij dood blokken! Ik zal mij wel helemaal geven, maar ik ga toch ook genieten van mijn zomervakantie! :) Is even belangrijk! :)

Mja, ik zal nog wat voorbereidingen streffen voor het komende tienerafscheidsfeestje en goteampjes... het komt allemaal zoooo dichtbij! :)

tis gedaan

2008-06-18T15:39:00.003+02:00

waaaaaaaa, tis gedaan, finito, nada meer studeren!!! flipping time mannen! Wat ga ik genieten van mijn vrije dagen!! lalalala! woewooooo, het is over, de liefde tussen jou en mij, woewoooo, het is over, jij hoort niet meer bij mij... tot ergens in augustus!! :)

hmmm, ik ga strakkies genieten van een lekker taartje op terrasje, dan effe vergaderen dit weekend, en maandag dagje Antwerp met Leonietje ( mijn roommate van in Nederland) en dinsdag en woensdag trek ik naar de zee met Jorien en Mieke! Dat wordt echt weer zooow toppie! Donderdag proclamatie...aaaaah! En het weekend daarna heb ik veel feestjes te doen! yes! We gaan ons helemaal geven man!

verdriet...

2008-06-16T22:09:00.004+02:00

Ik heb net de blog gelezen van de zus van een beste vriendin die overlaatst in een ongeluk is omgekomen.
Een vriendin waar ik zielsveel van hield, waar ik de gekste dingen mee deed, waar ik mijn passie mee deelde... Een vriendin die ik niet veel zag, maar waar ik zo'n speciale band mee had!! Het is zo'n geweldige meid! Ze bemoedigde me telkens om verder te gaan, nooit op te geven.
Ze had zo'n mooie visie in haar leven! Mensen Jezus liefde laten proeven! Altijd en overal nieuwsgierig naar! Ze ging nog zo'n geweldige dingen doen, ik ging haar dan achterna reizen en haar verpleegster zijn... maar die dingen kan ze nu niet meer doen, want ze is er niet meer...
Er is zo'n groot verlies om haar heengaan... een verlies die ik nog niet helemaal een plaats heb kunnen geven in mijn leven. Ik moet nog zo vaak denken aan het telefoontje die ik kreeg met de boodschap dat Eva dood is. Ik zakte ineen van verdriet, het kan geen waar zijn...niet Eva, niet die liefste Eva, niet die geweldige, grappige, enthousiaste altijd energie en in voor gekke dingen Eva! Waarom God??? Waarom?? Het is helemaal niet eerlijk!! Waarom heb je haar zo vroeg weggenomen van bij ons?? Waarom blijven wij achter met zo'n leeg, raar gevoel in ons leven? Het is niet eerlijk!!!!
Na de begravenis dacht ik dat ik het allemaal verwerkt had en dat ik het een plaats had kunnen geven. Maar de laatste tijd komt het meer en meer terug boven, dan denk ik terug aan het telefoongesprek en dan krimpt mijn hart ineen van verdriet en pijn, maar er waren geen tranen. Tot vandaag! Ik huil! Ik wil het uitschreeuwen naar God!!

Mijn grootmoe heeft me een bemoedigend briefje gestuurd. Eentje dat ze ook gekregen heeft toen haar zoon stierf. Dit stond erop:
Zeg tot God als u in moeilijkheden zit: Mijn Vader, ik begrijp U niet, maar ik vertrouw U. En U hebt reeds geholpen.
En ik begrijp God langs geen kanten, maar ik wil Hem wel vertrouwen omdat ik weet dat Hij het beste met ons voorheeft...
En ik weet zeker dat lieve Eef nu alle leuke mensen vanuit de bijbel aan het uitvragen is naar hun leven en ze zit iedere dag zoveel mogelijk bij Jezus, want zij vindt Hem demax! Ze is dolgelukkig en wil ons ook heel graag gelukkig zien! Daarop ga ik door! Ik weet dat ze me stiekem aanmoedigd vanuit de hemel met een groots spandoek met alle mogelijke leuke kleuren!
Ik hou van haar en wil haar terug...Ik wil haar nog ene keer,nee wel duizende keren zeggen hoeveel ik wel niet van haar hou!
Eva, ik hou van jou!!! Ik mis je...

23u51 en moe

2008-06-08T23:43:00.000+02:00

heeeelp, ik val bijna in slaap, maar moet nog een stuk leerstof erdoor krijgen! Hoe ik het voor elkaar zal krijgen, niemand die het weet....
Gelukkig heb ik zo'n machtige God die mij overal doorheen sleept! :) Het heeft zo zijn voordelen om een vriend van God te mogen zijn... :) Wat zie ik Hem toch graag! Niet alleen tijdens de examens hoor! Maar aaaaltijd!!

Vollop in de examens, vollop aan het voorbereiden voor Albanië deze zomer! Het wordt echt demax dit jaar! We gaan Albanië lekker op zijn kop zetten! Ik zie het helemaal zitten! Wel spannend hoor, zo als hoofdleiding, en een gezin mee! Maar ik voel het door heel mijn lijf dat het super wordt! :)

Alle, ben nog es gaan leren aan microbiologie,... staphelococcus aureus, streptococcus viridans, candida albicans, crypotococcus neoformans,... en nog zo'n kleine 100 andere virussen, bacteriën, fungi en parasieten... lalalala!! Heeeeel leukjes is dat! :)
Zo ontdek je dat shigella via besmet voedsel en water ons lichaam binnendringt en zorgt voor bloederige diaree... tis maar dat ge u dan geen zorgen moet maken hé... :)

Slaaplekker liefste lezer, ik ga nog effe door met studeren en kruip dat zelf in mijn bedje! Lang leve de nachtrust! :)

vervolg op mijn hoofd zit vol...

2008-06-03T20:59:00.001+02:00

Het is nu 2 dagen later en mijn hoofd zit gewoon nog voller! Er kan helemaal niets meer bij! Hellep! Al die KH die door mijn hoofd flitsen en alle lipiden die teveel aan mijn buik hangen, en dan nog es de eiwitten die me de keel uithangen! aaaaaah! Het ligt wat op mijn maag ze! :)
Laten we zeggen dat we voor het 1ste sinds lange tijd weer wat druk ervaren,... maar zoals je merkt niet genoeg druk, want ik schrijf een blogbericht! oeps! :)

Ik hou van sprookjes en wil jullie even meenemen in een heel leuk sprookje...Kunnen jullie daar je hoofd mee vullen! :) Zet je even neer, want het is niet zo kort, maar wel heeeeel mooi!

Er was eens... ( Bonte-pels- door broeders Grimm)

Er was eens een koning, en die had een vrouw met gouden haar. Ze was zo mooi, dat haar gelijke nergens te vinden was. Toen werd zij ziek en daar ze voelde, dat ze weldra sterven ging, riep ze de koning en zei: "Als je na mijn dood weer trouwen wilt, neem dan geen vrouw die niet even mooi is, of die niet zulk gouden haar heeft. Dat moet je me beloven." De koning beloofde haar dat; zij sloot haar ogen, en stierf. Lang was de koning ontroostbaar; hij dacht er niet aan, weer een vrouw te nemen. Eindelijk zeiden de raadslieden: "Het gaat niet anders, de koning moet weer trouwen, want we moeten een koningin hebben." Nu werden er boden overal heengezonden om een koningsbruid te zoeken, even schoon als de overleden koningin. Maar er was er geen in de hele wereld, en al had men er zo één gevonden, zo was er toch geen één met zulk gouden haar. De boden kwamen onverrichterzake weer thuis. De koning had echter een dochter, die was net zo mooi als haar gestorven moeder, en zij had ook zulk gouden haar. Toen ze opgegroeid was, zag de koning haar eens aan, en zag, dat ze in alles sprekend haar moeder was, en plotseling voelde hij een grote liefde voor haar. Nu sprak hij tot zijn raadslieden: "Ik wil mijn dochter huwen, want zij is het evenbeeld van mijn overleden vrouw, en anders kan ik toch geen vrouw vinden, die op haar lijkt." Toen de raad dat hoorde, schrokken ze en zeiden: "God heeft verboden dat een vader met zijn dochter trouwt, daar kan niets goeds van komen, en het rijk zou mee in 't verderf getrokken worden." De dochter schrok nog erger, toen ze het besluit van haar vader vernam, maar ze hoopte hem van zijn plan af te brengen. Ze zei nu tegen hem: "Voor ik uw wens vervul, moet ik eerst drie gewaden hebben. Het ene goud als de zon, het tweede zilver als de maan, het derde fonkelend als de sterren. Dan wil ik nog een mantel hebben van alle soorten pelswerk, en elk dier uit uw rijk moet er iets van zijn huid voor afstaan." Ze dacht: "Dat is toch onmogelijk, en daarmee leid ik mijn vaders gedachten af." Maar de koning bleef erbij en de vaardigste jonkvrouwen van zijn land moesten de kleren weven, het ene goud als de zon, het tweede zilver als de maan, en het derde fonkelend als de sterren. En zijn jagers moesten alle dieren van het het hele land opvangen en hun een stuk van de huid nemen; daaruit werd een pels van duizend soorten samengesteld. Toen eindelijk alles klaar was, liet de koning de mantel halen, spreidde hem voor haar uit en zei: "Morgen zal de bruiloft zijn." Nu de prinses zag dat er geen uitweg meer was, besloot ze te ontsnappen. 's Nachts, terwijl iedereen sliep, stond ze op, en nam van al haar kostbaarheden drie stuks: een gouden ring, een gouden spinnewiel en een gouden haspeltje; haar drie kleren van zon, maan en sterren deed ze in een notedop, de pels trok ze aan, en ze maakte haar gezicht en handen zwart met roet. Toen bad ze tot God, liep weg, en liep de hele nacht door, tot ze in een groot bos kwam. Ze was moe, ging in een holle boom zitten en sliep in. De zon ging op, ze bleef slapen en sliep nog steeds, toen de zon al hoog aan de hemel stond. Nu ging een andere koning - aan wie dat bos toebehoorde - er jagen. Zijn honden kwamen bij de boom, ze snuffelden, liepen er omheen en blaften. De koning zei tegen zijn jagers: "Kijk eens wat voor wild zich daar heeft verstopt." De jagers volgden dit bevel, en toen ze terugkwamen, zeiden ze: "In die holle boom ligt een wonderlijk dier, zoals we het nooit hebben gezien, de huid heeft de meest verschillende beharing, maar het ligt te slapen." De koning zei: "Probeer het levend te vangen, bind het dan op een wagen en neem het mee." Toen de jagers het meisje aanpakten, ontwaakte ze verschrikt en riep hun toe: "Ik ben een arm kind, door vader en moeder verlaten, heb medelijden en neem me mee." En zij zeiden: "Bontepels, je bent goed voor de keuken, kom maar mee, je kunt altijd nog de as bijeenvegen." Dus zetten ze haar op een kar en reden haar naar het slot van hun koning. Daar wezen ze haar een hokje onder de trap, waar geen daglicht kwam en zeiden: "Bontepels, daar kun je wonen en slapen." Toen werd ze naar de keuken gezonden, ze moest hout aandragen en water, stookte 't vuur, plukte 't wild, maakte groenten schoon, veegde de as, en deed allerlei vuil werk. Zo leefde Bontepels gedurende lange tijd zeer armelijk. Ach, schone prinses, wat moet er van je worden! Eens op een keer werd er feest gevierd in 't slot, toen vroeg ze aan de kok: "Mag ik naar boven, om te kijken. Ik zal buiten de deur blijven." De kok zei: "Ja, ga maar, over een half uurtje moet je terug zijn om de as weer aan te vegen." Ze nam haar olielampje, ging naar haar hokje, trok de pels uit. Ze waste de roet van 't gezicht en van haar handen, zodat haar volle schoonheid weer aan 't licht kwam. Toen maakte ze de notedop open en haalde haar gewaad te voorschijn dat goud was als de zon. Zo ging ze naar boven naar 't feest. Ieder ging haar uit de weg, want niemand kende haar, maar iedereen dacht dat ze een prinses was. De koning evenwel kwam haar tegemoet, reikte haar de hand, danste met haar en dacht in zijn hart: "Zo'n mooie vrouw hebben mijn ogen nog niet gezien." De dans was ten einde, ze boog diep, de koning keek om, weg was ze, en niemand wist waarheen. De schildwachten voor 't slot moesten komen en werden uitgevraagd, maar niemand had haar opgemerkt. Maar zij was naar haar hokje gegaan, had haar gouden gewaad vlug uitgetrokken, gezicht en handen zwart gemaakt en haar pels aangetrokken. Ze was nu weer Bontepels. Toen ze in de keuken kwam en aan 't werk wou gaan en de as aanvegen, zei de kok: "Laat dat maar tot morgen, kook de soep voor de koning, ik wil boven ook eens een kijkje nemen; maar laat geen haar in de soep vallen, anders krijg je nooit meer wat te eten!" Nu ging de kok weg, en Bontepels kookte de soep voor de koning en ze kookte broodsoep zo goed als ze kon, en toen ze klaar was, haalde ze uit het hokje haar gouden ring en legde die in de schaal waarin de soep was opgediend. Toen het dansen voorbij was, liet de koning soep boven brengen, en at die, en 't smaakte hem zo goed, dat hij vond dat hij nooit lekkerder soep had gegeten. Toen hij op de bodem kwam, vond hij daar een gouden ring liggen, en hij kon maar niet begrijpen hoe die erin gekomen was. Hij beval nu de kok te roepen. De kok schrok, toen hij het bevel hoorde en zei tegen Bontepels: "Je hebt vast een haar in de soep laten vallen, als 't zo is, krijg je slaag!" Hij kwam bij de koning, en die vroeg, wie de soep had gekookt. De kok zei: "Ik heb de soep gekookt." Maar de koning zei: "Dat is niet waar, want het was anders gekookt, veel lekkerder dan gewoonlijk." Hij antwoordde: "Ik moet 't wel zeggen: ik heb 't niet zelf gedaan, maar dat Bontje." De koning sprak: "Ga naar beneden en zeg haar, boven te komen." Toen Bontepels kwam, vroeg de koning: "Wie ben je?" - "Ik ben een arm kind en ik heb geen vader en geen moeder meer." Hij vroeg weer: "Waar ben je voor, hier in mijn slot?" Ze antwoordde: "Nergens deug ik voor, dan dat ik de laarzen naar mijn hoofd krijg." Hij vroeg weer: "Waar had je de ring vandaan, die in de soep was?" Ze antwoordde: "Ik weet van geen ring." Zo kon de koning niets uit haar krijgen en moest haar weer weg zenden. Een poos later was er weer een feest, en Bontepels vroeg de kok nog eens om te mogen kijken. "Ja, als je in een half uur weer terugbent, en kook dan die broodsoep voor de koning die hij zo lekker vindt." Ze liep naar haar hokje, waste zich vlug en nam uit 't notedopje het gewaad dat zilver was als de maan, en deed dat aan. Ze ging naar boven en leek op een prinses; de koning trad op haar toe en verheugde zich over het weerzien, en omdat de dans juist begon, dansten ze samen. Maar toen de dans voorbij was, verdween ze zo snel, dat de koning niet merken kon, waar ze heenging. Zij echter vloog in haar hokje en was weer spoedig Bontepels en ging naar de keuken om de broodsoep klaar te maken. Terwijl de kok boven was, haalde ze het gouden spinnewieltje, en deed dat in de schaal, zodat de soep daar overheen werd opgediend. Daarop werd de soep naar de koning gebracht, die at ervan, en het smaakte hem weer zo goed als de vorige maal, en hij liet de kok komen en die moest ook nu weer erkennen, dat Bontepels de soep had gekookt. Bontepels kwam weer voor de koning, maar zij antwoordde, dat ze er alleen maar was om laarzen naar haar hoofd te krijgen, en van het gouden spinnewieltje wist ze helemaal niets. De koning richtte nog eens een feest aan, en het ging niet anders dan bij de vorige feesten. Wel sprak de kok: "Jij bent een heks, Bontje, en je doet aldoor wat in de soep, waardoor hij zo lekker wordt en de koning hem beter vindt dan wanneer ik kook," maar omdat ze er zo om vroeg, liet hij haar op de bepaalde tijd naar boven gaan. Ze ging nu met het gewaad dat flonkerde als de sterren, en daarmee kwam ze in de zaal. De koning danste weer met het mooie meisje en vond dat ze nog nooit zo mooi was geweest. En onder het dansen stak hij haar zonder dat ze het merkte, een gouden ring aan haar vinger, en hij had gezegd dat het een heel lange wals moest zijn. Toen die uit was, wilde hij haar bij de handen vasthouden, maar zij rukte zich los en sprong zo vlug tussen de mensen, dat ze voor zijn ogen verdween. Ze liep wat ze lopen kon, naar het hokje onder de trap. Maar ze was langer dan een half uur weggebleven, en zo kon ze het feestgewaad niet uittrekken, maar ze gooide vlug de pels er overheen, en in de haast maakte ze zich niet goed zwart, maar één van haar vingers bleef wit. Bontepels ging nu naar de keuken, kookte voor de koning een broodsoep en legde er, toen de kok was weggegaan, een gouden haspel in. Toen de koning die haspel op de bodem van zijn bord vond, liet hij Bontepels roepen: toen zag hij de witte vinger en hij zag de ring, die hij onder het dansen eraan gestoken had. Toen greep hij haar bij de hand en hield ze vast en toen ze zich wilde losmaken en weglopen, ging de pelsmantel een heel klein beetje open en het sterrenkleed glinsterde te voorschijn. De koning pakte de mantel beet en trok die van haar af. Toen kwamen de gouden haren voor de dag en zij stond daar in haar volle schoonheid en kon zich niet langer verborgen houden. En toen zij roet en as uit haar gezicht geveegd had, toen was zij mooier, dan er ooit nog een meisje op aarde gezien was. Maar de koning zei: "Jij bent mijn lieve bruid en wij zullen nooit meer van elkaar scheiden." Daarop werd de bruiloft gevierd en zij leefden tevreden tot aan hun dood.
* * * EINDE * * *

Zucht! Moooi hé! :) alle, ik ga mijn hoofd nog wat vol gaan proppen met energiestofwisseling, metabolisme, mono- en dissachariden,...

mijn hoofd zit vol...

2008-06-01T22:06:00.000+02:00

met anatomie, EBN, BLS, gerontologie en medisch rekenen en zo is er dus geen plaats meer voor psychologie en communicatie en sociale vaardigheden voor morgen! Help zeg!
Had ik maar een groter hoofd dacht ik bij mezelf, maar dan dacht ik nog eens bij mezelf, en dacht dat het dan ook helemaal geen zicht zou zijn als ik met een hoofd van dubbele grote over straat zou lopen. Dus dacht ik bij mezelf, hou ik het bij dit kleine hoofdje en stamp ik het maar lekker helemaal vol om het daarna natuurlijk weer te vergeten...

Ik geloof dan wel, maar dit vond ik toch een leuke cartoon! :)

De zee

2008-05-26T16:26:00.000+02:00

hmmmm! De zee is zaaalig! Als ik een vriendje heb, gaat onze eerste date richting zee... zooow romantisch, leuk, gezellig, rustgevende, boeiend, ...
Maar ook gevaarlijk! Heb nu een prachtige, pijnlijke knie door te vallen van de golfbreker... :) (moest terug denken aan Indonesië wanneer Trienkie gevallen was van de rotsen aan zee)
Jah jong, ik ben nu eenmaal lomp! Kan ik er aan doen? :)
Er is zoveel leuks dat je aan zee kunt doen... zandkastelen bouwen ( als je geen pijne rug hebt), weglopen van de golven (haha, fun gegarandeerd of t ik weet het niet) :s , ijsje eten, mossels met frietjes eten! hmmmm! golkarrenrace, en nog zoveel meer leuks! hihi!
In plaats van aan zee te zitten ben ik hard bezig aan het leren! Ik zit voor 4 weken vast met mijn neus in de boeken! pfff! zwaar!

Gelukkig doe ik alles met een lach! haha! En heb ik ook de grootste lol tijdens deze studeer periode! :)
Ga ik lekker blokken tot 3 u smorgens en 5 u er weer uit om nog meer te blokken! haha, ik kan je garanderen dat de muren na een week zo studeren echt op je af lijken te komen! :)
Lang leve Redbull, fruit chocolade en gebed!! Zonder deze 4 weet ik niet hoe ik zo'n periode overleven kan! (lalala, ik ben mega aan het dramatiseren!)

Lang leve student zijn schreeuw ik van de daken!!! :) haha! Maar dan roept mijn mama, Kom van dat dak af en studeer nu es wat! :)

genieten van het weekend!

2008-05-18T19:29:00.000+02:00

hmmmm, ik ben helemaal voldaan! 't Was weer es een gezellig, druk weekend! :)
Vrijdagavond hadden we vergadering met de leiding die mee was op tienerweekend. Eventjes evalueren... dat evalueren is net iets uitgelopen tot 2u... Eerst heeeeeerlijke spaghetti van mijn papa gegeten en daarna eventjes een klein uurtje geavalueerd. Toen gaan bowlen waar ik de wedstrijd inzette met een strike!!!!! maar hem eindigde met een goot... oeps!
David zorgde ervoor dat ik het eerste spel niet verloor, maar het 2de spel verloor ik samen met Jaimie... achja, het was gewoon lekker lollig! En daar gaat het nu net om! :)
We zijn daarna nog es naar Yump geweest. Een christelijk jeugdhuis. haha, daar heb ik mijn tafelvoetbaltalent es kunnen bovenhalen... (lees: Ik heb helemaal niets gemeen met tafelvoetbal!) ;) en later ging ik es tapbiljarten met Jaimie... hahahahaha, dat werd een echt lachertje! Ik bakte er niets van, tot ze me liet zien hoe ik precies die bal in da gat moest stoten... :)
En ik kreeg ook nog es een uitleg over het spel vogelpikken! Dat is veeel nieuwe kennis op 1 avond! :)
En jona bleef maar pingpongen! Gaat als volgt:

kijk naar rechts ---------------------------kijk naar links

Zaterdag was ik heel moe en moest ik natuurlijk nog veel studeren, wat ik vrijdag trouwens de hele dag heb gedaan ... :) En 's avonds naar de tieners waar het gezelschapspelletjes waren. Ik viel bijna in slaap! zzzzzzzzz! Ik was moe!
Deze morgen moest ik er weer vroeg uit, want het was benefiet, en omdat die benefiet onder andere een sponsoring is voor mijn reis naar Albanië, moest ik mijn handen even laten helpen.
Het was een babbelmiddag! Ik heb met zoooveel mensen gebabbeld, kheb ook echt veel afgelachen met de tombola en de mega grappige prijzen. (Ik heb trouwens, dankzij Maren, een leuke draaiding had om je taart op te zetten. En als je op een knopje duwde zong de plaat happybirthday to you en draaide het rond! Geniaal gewoon!) :)
En we werden geïntertaind met dans en clowning! Zottjes grappig(clowns) en hemels (dans)!

En nu lig ik in bed, helemaal afgemat en klaar om in slaap te vallen!
'k heb een minder leuke week in aantocht... De week voor de examens, maar een week waarin er bijna geen tijd is om te studeren omdat we een drukbezette infoweek hebben! :( mja, ik geraak er wel! :)

Dikke knuffel en slaaplekker!

er valt altijd iets te beleven....

2008-05-13T13:24:00.000+02:00

Wat heb ik er toch een mega fantastisch geniaal weekend opzitten! Het was een weekendje vol feestjes en sportieve gebeurtenissen.
We gaan beginnen bij het begin.
Vrijdagavond... mijn eerste volwassenfeestje! Waaa, ik die dacht dat volwassen mensen maar een beetje saaie feestjes deden met alleen mama en papa dansen... niet dus he! hahaha, ik heb enorm gelachen met mijn vake die de pinguindans danste! kheb super gezellig gebabbeld, lol gemaakt , volwassen hapjes moeten eten, en gefeest! :)
Jona heeft eindelijk es met mij kunnen dansen! Zijn topmoment van de avond! :) Hij kan het wel goed!
tWas een klein beetje laat toen ik in mijn bedje lag, en de volgende morgen moest ik er natuurlijk optijd uit, want we (zus en ik) moesten ons moederdagcadeau gaan halen.Die middag was er regionale jeugddag in Yump! tWas machtig leuk! We waren met een kleine maar leuke bende naar de warande getrokken om een heleboel sportieve, natte spelen te spelen! Mijn groepje mocht beginnen op het zeil met bruine zeep... je kan je al indenken! :)
Om 18u lekkere hotdogs gegeten! En om 20u30 genoten van een leuke lofprijs! ooh, dit heb ik nog niet vermeld, maar ik heb in een cabrio gereden! heeeeeeerlijk! :) Ik voelde me lekker vam! :) Ik wil later ooook zo'n auto die zij heeft! (mensen die willen sponsoren,... ) ;)
Moe maar voldaan in bedje! De volgende morgen overslapen voor de gemeente... oeps! Mijn ene zus (Teunia) was al om 7u30 op om lekker ontbijt te gaan halen. Toen ze terugkwam van de bakker was nog niemand wakker! Grote ontgoocheling! ajajaja, stom hoor!
We hebben dan maar lekker genoten van een morgen niets doen! Even gaan wandelen en toen Vake thuiskwam lekker genoten van een coupe fraise! hmmmm, vooral die aardbeien! jam jam!
's Avonds gebarbecued! We waren daarna uitgenodigd bij de overburen... we dachten, laten we daar in vrede onze vredige dag afsluiten.... NIETS gevredigd! We kwamen nog maar toe en waren nog maar net gesetteld of iedereen vliegt daar het zwembad in! Jah! Ik moest er ook aan geloven, ook al moesten ze veel moeite doen! :) We zijn daar nog gebleven tot rond 12u! Rond 22u zijn we nog maar es beginnen barbecuen! haha! Moet kunnen!
De volgende morgen moest ik er jammergenoeg weer vroeg uit! Ik heb me om 1 of andere onlogische reden laten inschrijven voor de ladiesrun in kortrijk! Wat ben ik een zot konijn! kheb in geen 2 jaar nie meer gesport, laat staan getraind! En ik was zo stijf als een plank van zaterdag geweest. Maar ik heb een prestatie neergezet waar je U mag tegen zeggen! Ik ben 73ste geïndigd van de 700! Als da nie mooi is! :) Wauw! :) Ma nu voel ik de stijfheid in mijn benen ze... tis alsof mijn billen op ontploffen staan! auw!
Diezelfde middag zijn we nog gaan supporteren voor mijn zusje (Naomi) die een doedelzak optreden gaf in het VTI in Ieper. hihi! Twas wel een beetje grappig om ze te zien staan tussen alle anderen, maar ze was zo knap! :)

Voila si, dat was zo een beetje mijn weekend in het kort! :)
Ik hou van jullie!

TeensTraining

2008-05-05T17:25:00.000+02:00

wauw, wat heb ik er weer een machtig zot weekend achter de rug! Lekker verbrand, helemaal uitgeput, overal pijn van alle inspanningen, geen stem nie meer, .... maar dat alles kan me de zak schelen want het weekend was gewoon voor herhaling vatbaar!

Het was weer helemaal bemoedigend, kheb me helemaal kapotgezongen, gedanst en ik heb wel degelijk gesport! (ik kan het nog...)
Watergevecht was koud, maar achja, ik kon het plezier van mijn tieners nie afnemen, dus heb ik me uiteindelijk na lang vechten overgeleverd en ben ik in het ijskoude zwembad terecht gekomen! :) brrrrrr! Ik schrok me een hoedje! :)

Ons teampje was super leuk! Ik mocht samen met Maren een teampje van 6 schitterende tieners leiden! We hebben ons helemaal gegeven... maar toch nie gewonnen!! We hadden wel de grootste lol! :)

En dan die lofprijzen,... mega gezegend en helemaal te gek!!! Zoow zaalig om 600 man de Heer te zien prijzen en danken! Waauw! Wat een kickmoment! :)

Hahaha, en dan de treinritten! De terugreis was heeeel kalm... :) Jammer dat we iemand vergeten waren... oeps! Sorry Alexandra... :s
Twas wel even stressen, want als verantwoordelijke van het hele treingebeuren moest ik alle dingetjes regelen! pffff! Gelukkig heb ik het overleefd!!! :)

Zo, deze week even rustig aan doen, misschien zelf beginnen studeren... en dan dit weekend genieten van het mooie weer, zaterdag regionale jeugddag in de warrande, zondag weer alle mensen terugzien in de gemeente en maandag meedoen met de sinksenjogging!

Ik hou van jullie!
Dikste knuffel

Moe...

2008-04-28T21:11:00.000+02:00

Ik ben moe! En niet zomaar moe, heeeeeeeel erg moe! Dus moet ik gaan slapen, maar heb nog geen zin om te slapen, of wel, of ook weer niet! pffff, ben veel te moe!
Mja, ik zal mijn gezond verstand gebruiken en gaan slapen anders ben ik morgen nog moe-er!

Slaaplekker!
xxx

wachten op een douche kan saai zijn, of leuk...

2008-04-24T20:31:00.000+02:00

hihi, ben ik nu alweer een dikke 5minuten en 36 seconden aan het wachten tot de douche vrij is op mijn peda... wat kunnen 5 minuten en 36 seconden toch lang duren! :)
hmm, ik moet nodig bedoucht worden! Ik stink echt van veraf! blkkk! Mja, als je hard werkt hé... :)

Heb me vandaag wel weer wat meegemaakt! Ik ben dus nog lekker student, en laten we eerlijk zijn, ik ben een nogal onhandige student! :) haha (zelfkennis!) En vandaag op stage, 5 minuten voor mijn dagje erop zat, prik ik mezelf aan een fraxiparinenaaldje! Heeeeel dom van mij! :s Want daardoor moest ik naar spoed gaan om dit te melden. Stel je voor dat de patiënt die ik net geprikt heb besmet is met 1 of andere ziekte, dan kan ik die overgenomen hebben via het bloed bloed contact die ik heb had. Leuk! Ik vol goeie moed naar spoed (hehe, rijmt!) Een bloedafname kan toch niet te lang duren....
Ja, wel als je lang moet wachten eer je kan geregistreerd worden ( lees heeeeeel lang! wel een UUR!) En het duurt nog langer als de dokter je vergeten is... ( reken er nog maar een UUR en een HALF bij!) En ik maar vragen aan de verpleegkundige of de dokter mij niet vergeten was. Nenenenenene, tuurlijk niet, nog even geduld... wel, mijn geduld werd wel degelijk op de proef gesteld!
Maar na 2u30 werd ik toch bevrijdt uit spoed! oef!

zooow, dit is mijn avontuurtje van vandaag.... :)

En ik denk dat mijn douche na 8 minuten en 24 seconden nu wel vrij zal zijn! :)

Dikke knuffel

1ste berichje

2008-04-08T05:22:00.000+02:00

hellow lieve mensjes die geïnterresseert zijn in mijn leventje,

Ik heb effekes een nieuwe site gemaakt, zodat jullie telkens als ik op reis ga, of als ik midden in de blok zit, of iets anders gek aan het doen ben, jullie kunnen zien hoe het met mij gaat... leuk toch?! :)
Ik hoop dat jullie opgebouwd geraken door mijn verhaaltjes te lezen, dat jullie misschien kunnen leren uit mijn relatie met God, of dat ik jullie aan het lachen kan maken door weer 1 van mijn stommiteiten neer te pennen,... haha! Misschien laat ik jullie wel meehuilen in mijn verdriet,... wie weet...

Ik wil jullie alleen nog dit zeggen: God houdt van jullie! Zoals jullie zijn!! Hij vindt jullie bijzonder, mooi en jullie zijn 1 voor 1 Zijn lieveling! Magisch toch! :)

Bij deze sluit ik mijn eerste berichtje af!
Dikke knuffel

Celia